II SA/Łd 339/13

Dnia 14 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Protokolant specjalista Dominika Janicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2013 roku sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa A Spółki Jawnej z siedzibą w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie bez wymaganego zezwolenia drzew postanawia: 1)oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, 2)zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne . a.bł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., decyzją z dnia [...], nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 83 ust. 1, art. 88 ust. 1 pkt 2, art. 89 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009r., nr 151, poz. 1220 ze zm.), obwieszczenia Ministra Środowiska z dnia 15 października 2010r. w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz kar za zniszczenie zieleni na rok 2011 (M.P. z 2010r., nr 76, poz. 954), rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew (Dz. U. z 2004r., nr 228, poz. 2306), utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy N. z dnia [...], nr [...], którą wymierzono Przedsiębiorstwu A Spółce jawnej z siedzibą w B. administracyjną karę pieniężną w wysokości 179 445, 21 złotych za usunięcie bez wymaganego zezwolenia 18 drzew, rosnących na działkach o numerach ewidencyjnych: 168/13, 168/12, 168/9, 168/8, 168/7, 168/6, 168/3 w miejscowości W., obręb [...], gmina N. wynikającą z wyliczenia zawartego w uzasadnieniu niniejszej decyzji. Przedsiębiorstwo A Spółka Jawna z siedzibą w B. zaskarżyło powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnosząc o jej uchylenie w całości Zaskarżonej decyzji zarzucono: - naruszenie art. 88 ust. 1 pkt 2, w związku z art. 83 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody, poprzez utrzymanie w mocy decyzji nakładającej karę administracyjną; - naruszenie art. 7, art. 75 i art. 77 k.p.a., poprzez niedopełnienie obowiązków w zakresie zebrania kompletnego materiału dowodowego, niezbędnego do rozpoznania sprawy, co miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, doprowadzając do wydania dotkliwego dla skarżącego rozstrzygnięcia; - naruszenie art. 8, art. 11 k.p.a., poprzez niewystarczające i nieprzekonujące uzasadnienie faktyczne i prawne; - naruszenie art. 107 § 1k.p.a., poprzez oparcie decyzji niewłaściwej podstawie prawnej. W treści skargi Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, na trudną sytuację ekonomiczną Spółki, brak płynności finansowej, nieosiągalnie przez Spółkę dochodu, ze względu na to że Spółka nie prowadzi obecnie żadnej działalności. Dodano, że jedyny majątek Spółki stanowią działki, na których rosły wycięte drzewa, zatem Spółka nie jest w stanie zapłacić nałożonej kary. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w odpowiedzi na skargę wniosło alternatywnie o jej odrzucenie, z powodu wniesienia jej po terminie lub o oddalenie z uwagi na jej bezzasadność. W zakresie żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wniesiono o jego oddalenie z uwagi na nieuprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż podstawą prawną rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., stanowiący, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wyjątek od tej zasady statuuje art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wskazana regulacja prawna prowadzi do wniosku, iż wniesienie skargi nie pociąga za sobą skutku suspensywności, zaś wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie. Adresatem wskazanej normy prawnej jest sąd, który rozważa kwestię wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji po złożeniu wniosku przez stronę. Rozstrzygając więc na podstawie o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, że to na podmiocie wnoszącym skargę spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku takich okoliczności, które uzasadniają twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 207). Skarżący powinien zatem dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (zob. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005r., w sprawie o sygn. akt II OZ 201/05; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).. Rozpoznając w niniejszej sprawie wniosek Spółki w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem Sądu strona skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazane przez Spółkę okoliczności, tj. trudna sytuacja ekonomiczna, brak płynności finansowej, nieosiągalnie przez Spółkę dochodu, nieprowadzenie żadnej działalności nie zostały poparte żadnymi dokumentacją, która by odzwierciedlała faktyczną sytuację finansową Spółki. Skarżąca Spółka nie udokumentowała także w jaki sposób wykonanie decyzji wpłynie na jej sytuację finansową. Bez takich ustaleń trudno uznać, aby wykonanie nałożonego obowiązku miało spowodować zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprawdzie art. 61 § 3 p.p.s.a. nakłada na stronę jedynie obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia przesłanek tam wskazanych, nie oznacza to jednak, że strona może poprzestać na ogólnych stwierdzeniach, albowiem Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla Spółki znacząca, niezależnie od wysokości nałożonej kary. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. Po wtóre należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy o wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sądowi wiadomo z urzędu, że do Trybunału Konstytucyjnego skierowano skargi konstytucyjne o zbadanie zgodności art. 88 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3, 4, 5, art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009r., nr 151, poz. 1220 ze zm.) z art. 2, art. 21 ust. 1, art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 1-3 oraz art. 86, w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Sprawy zawisłe przed Trybunałem Konstytucyjnym (SK 6/12, SK 7/12, SK 24/12, SK 30/12, SK 1/13) zostały połączone pod sygn. akt SK 6/12. W związku z tym, że w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 83 ust. 1, art. 88 ust. 1 pkt 2, w związku z art. 89 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody Sąd uznał, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym zainicjowanego wskazaną wyżej skargą konstytucyjną, co uzasadnia zawieszenie postępowania sądowego z urzędu, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., do czasu zakończenia postępowania w sprawie o sygn. SK 6/12. LS