II SA/Łd 339/15

WyrokWSA w Łodzi2015-06-25

Skład orzekający: Joanna Sekunda-Lenczewska, Jolanta Rosińska, Anna Stępień

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy jest obowiązany stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jeśli spełnione są przesłanki do takiego rozstrzygnięcia, niezależnie od uznania organu. W niniejszej sprawie termin do wniesienia odwołania upłynął, a skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu, wobec czego postanowienie o uchybieniu terminu zostało wydane prawidłowo i skarga została oddalona.
Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję nakazującą rozbiórkę dwóch silosów zbożowych na działkach w miejscowości M. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego, który nie odebrał przesyłki w terminie. Organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, ponieważ odwołanie zostało złożone po upływie 14-dniowego terminu i bez wniosku o przywrócenie terminu. Skarżący podniósł w skardze okoliczności zdrowotne, które nie były rozpatrywane przez sąd.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 25 czerwca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Rosińska Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Protokolant Specjalista Aleksandra Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2015 roku sprawy ze skargi J. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. LS Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...], znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez J. Z. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] nr [...], znak [...]. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, że decyzją z dnia [...] PINB nakazał J. Z. wykonać rozbiórkę dwóch silosów zbożowych na płycie fundamentowej, zrealizowanych na działkach nr ewid. 1048 i 1049 w miejscowości M., bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Rzeczona decyzja skierowana do pełnomocnika J. Z. – W. S. – C. została nadana w Urzędzie Pocztowym w W. w dniu 22 grudnia 2014 r. Powyższa przesyłka awizowana była po raz pierwszy w dniu 23 grudnia 2014 r., powtórne awizo miało miejsce w dniu 31 grudnia 2014 r., o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Pełnomocnik odwołującego nie odebrała decyzji, wobec czego została ona zwrócona nadawcy w dniu 8 stycznia 2015r. [...] WINB wskazując następnie na brzmienie art. 129 § 1, art. 40 § 1, art. 42-44, art. 57 § 1 i 4 k.p.a. stwierdził, że przesyłka została prawidłowo zaadresowana do nadawcy i w ustalonym stanie faktycznym sprawy mamy do czynienia z fikcją prawną doręczenia decyzji organu I instancji, co oznacza, że decyzja została doręczona w dniu 7 stycznia 2015 r. (dzień 6 stycznia 2015 r. – wtorek, był dniem ustawowo wolnym od pracy). Zatem ostatnim dniem czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania był dzień 21 stycznia 2015 r. J. Z. wniósł odwołanie w siedzibie PINB w dniu 22 stycznia 2015 r., a więc po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Ze względu na to, że wraz z odwołaniem strona nie złożyła wniosku o przywrócenie uchybionego terminu konieczne było zastosowanie art. 134 k.p.a. Jednocześnie organ zaznaczył, że merytoryczne rozpoznanie odwołania złożonego z uchybieniem terminu stanowiłoby rażące naruszenie prawa, a wydany akt administracyjny podlegałby unieważnieniu w trybie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi J. Z. wyjaśnił okoliczności związane z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB, wskazując, iż w momencie składania odwołania prosił inspektora o sprawdzenie, czy zostało ono wniesione w terminie. Został wówczas zapewniony, że wszystko jest w porządku. Gdyby były wtedy jakiś wątpliwości, wówczas dostarczyłby dokumenty ze szpitala w O. i w Ł. potwierdzające, że w dniach 20 i 21 stycznia 2015 r. brał udział w ratowaniu zdrowia i życia żony. [...] WINB odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonego postanowienia. W piśmie procesowym z dnia 12 czerwca 2015 r. uczestniczka postępowania –E. P. wniosła o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 25 czerwca 2015 r. skarżący poparł skargę, zaś uczestniczka postępowania E. P. wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sądowej kontroli jest akt o charakterze procesowym, jakim jest niewątpliwie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], wydane na podstawie art. 134 k.p.a., o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Stosownie do treści tego przepisu organ odwoławczy stwierdza - w drodze postanowienia - niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Badając legalność zaskarżonego postanowienia zauważyć przede wszystkim należy, iż przepis art. 134 k.p.a. w swym brzmieniu jest jednoznaczny i obliguje organ administracyjny wyższego stopnia do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w każdym przypadku, gdy spełnione zostaną przesłanki do podjęcia takiego rozstrzygnięcia. Ma on charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, iż jego zastosowanie nie jest uzależnione od uznania organu administracyjnego. W ocenie sądu organ II instancji trafnie zastosował art. 134 k.p.a., jako konsekwencję uchybienia terminu do złożenia odwołania przez J. Z. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] nakazującej skarżącemu rozbiórkę dwóch silosów zbożowych. Zgodnie z dyspozycją art. 129 § 1 k.p.a. odwołanie należało wnieść do właściwego organu odwoławczego - w tym wypadku [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. za pośrednictwem organu, który wydał decyzję - to jest Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. Termin do złożenia odwołania wynosił czternaście dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdyby decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (§ 2 art. 129). W świetle załączonych do akt administracyjnych dokumentów nie budzi wątpliwości fakt, że w toku postępowania administracyjnego skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika w osobie W. S. – C., który pomimo prawidłowego, dwukrotnego awizowania przesyłki zawierającej decyzję PINB w dniu [...] i w dniu [...] nie podjął jej w terminie. Zasadą jest bowiem, że pisma doręcza się stronie (art. 40 § 1 k.p.a.), a jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika (art. 40 § 2 k.p.a.). Zgodnie z treścią art. 44 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ (§ 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). W tej sytuacji organ prawidłowo uznał, że decyzja organu I instancji została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w trybie art. 44 § 4 k.p.a. w dniu 7 stycznia 2015 r. Zatem w realiach rozpoznawanej sprawy 14-dniowy terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego bądź jego pełnomocnika biegł od dnia 8 stycznia 2015 r. do 21 stycznia 2015 r. i upłynął bezskutecznie. Odwołanie od decyzji organu I instancji złożone zostało w siedzibie PINB w dniu 22 stycznia 2015 r., a więc po upływie ustawowego terminu. W treści odwołania strona poza zarzutami względem decyzji I instancji nie wskazała żadnych przesłanek uzasadniających uchybienie terminu, nie wnosiła też expressis verbis o jego przywrócenie, wobec czego organ zobligowany był wydać postanowienie w trybie art. 134 k.p.a. Okoliczności podniesione w skardze, a wyjaśniające przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania pozostawały poza zakresem rozważań tutejszego sądu, który nie posiada kompetencji do orzekania w tej kwestii w zastępstwie organów administracyjnych. Wniosek w tym przedmiocie skarżący powinien był złożyć do właściwego organu – w tym wypadku [...] WINB. Mając powyższe na uwadze sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a. A. P.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło