II SA/Łd 341/14

Dnia 23 maja 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S., W. W., J. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S., W. W., J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. a.bł. M. S., W. W., J. S. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego, domagając się uchylenia decyzji oraz wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżące podniosły, że pozbawienie ich możliwości korzystania ze strychu oraz ograniczenie swobodnego dostępu do mieszkania pozbawi je prawa do korzystania z nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozumieniu art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r, poz. 270 ze zm.), przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. W pierwszej kolejności należy, zdaniem sądu wyjaśnić, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego dotyczy tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym takiego stanu rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest, więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów. Zauważyć jednak trzeba, że nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wykonania takiego wymaga. Nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne, oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Z prezentowanym wyżej stanowiskiem koresponduje również dotychczasowe orzecznictwo sądów administracyjnych. Warto tu zwrócić uwagę na postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2005 r. sygn. akt II FZ 250/2005 (LexPolonica nr 420607) i z dnia 5 maja 2005 r. sygn. akt I OZ 371/2005 (LexPolonica nr 402363), czy też postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005 r. sygn. akt II SA/Gd 396/05 (Lex nr 220325). W przekonaniu sądu, zaskarżona decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego nie ma cech wykonalności, gdyż nie nakazuje stronom wykonania obowiązku. Nie powoduje ona powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego stron, nie nakłada na strony skarżące nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu. Tym samym rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji nie skutkuje dla skarżących niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Już tylko na marginesie dodać trzeba, że skarżące we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie przedstawiły żadnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać zastosowanie ochrony tymczasowej. Mając powyższe na względzie sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. a.bł.