II SA/Łd 347/17

Dnia 8 sierpnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją lokalizacji celu publicznego postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – skarżącemu A. K. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 19 maja 2017 roku, pod pozycją [...]. AC A. K. zaskarżył do sądu administracyjnego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją lokalizacji celu publicznego. Jednocześnie ze skargą skarżący wniósł o przywrócenie terminu do jej złożenia. Zaskarżone postanowienie zostało doręczone dorosłemu domownikowi - żonie skarżącego - w dniu 17 lutego 2017r. i zawierało pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W dniu 5 kwietnia 2017r. skarżący nadał pocztą skargę na ww. postanowienie. Postanowieniem z dnia [...]., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie jest prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017., poz. 1369) – w skrócie: "P.p.s.a." – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). W myśl art. art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017r., poz. 1257) – w skrócie: "K.p.a." – w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Jest to tzw. doręczenie zastępcze, które oparte jest na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że w dniu 17 lutego 2017r. doręczono skarżącemu – w trybie doręczenia zastępczego – zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie. To z kolei oznacza, że ustawowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 20 marca 2017r., natomiast skarga została nadana pocztą w dniu 5 kwietnia 2017r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. W świetle powyższego uzasadnione jest stwierdzenie, iż skarżący nie zachował trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego. Jednocześnie wskazać należy, że termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym i nie podlega on w żadnym wypadku skracaniu, ani przedłużaniu. Sąd natomiast ma obowiązek z urzędu oceniać zachowanie terminu do wniesienia skargi. Z tych wszystkich względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wobec tego orzeczono, jak w pkt 2 postanowienia. AC