II SA/Łd 350/10

Dnia 15 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a: sprostować uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 lipca 2010 roku, wydanego w sprawie o sygnaturze akt II SA/Łd 350/10, w ten sposób, że na ósmej stronie, w czwartym akapicie, po słowach "udzielenia pozwolenia na budowę", w miejsce słów "budynku usługowego z cukiernią" wpisać słowa "w/w zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej". Wyrokiem z dnia 13 lipca 2010 roku,. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu na rozprawie sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego, oddalił skargę. Jak wynika ze skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych sprawa dotyczy odmowy wznowienia postępowania w sprawie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą dla "A" Sp. z o.o. z siedzibą w Ł. pozwolenia na budowę zespołu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z elementami infrastruktury technicznej i komunikacji wewnętrznej na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 38-40, na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym 164/2, w obrębie [...]. Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Wykładnia celowościowa powyższego unormowania uzasadnia stwierdzenie, iż sąd może sprostować również niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 1982 roku, w sprawie o sygn. akt I PZ 7/82, OSNC 1982/10/155). W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. a.tp.