II SA/Łd 356/04

Dnia 15 kwietnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie Sędzia NSA Wiktor Jarzębowski, Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Protokolant Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi K.N. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] (znak [...]) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie odmowy uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę 1) uchyla zaskarżone postanowienie; 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do dnia uprawo- mocnienia się wyroku; 3) zasądza od Wojewody [...] na rzecz K.N. kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz.1071 ze zm.) stwierdził, że odwołanie K.N. z dnia 26.stycznia 2004r. od decyzji Prezydenta Miasta P. "z dnia 7.stycznia", odmawiającej uchylenia decyzji własnej, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej dla Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Usługowego A z siedzibą w P. pozwolenia na roboty budowlane, obejmujące wykonanie wewnętrznej instalacji gazowej w budynku administracyjno – handlowym przy ul. A 4 w P., zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia w art. 129 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego i pozostawił je bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż w wyniku wznowienia, postanowieniem z dnia [...], znak: [...], postępowania administracyjnego w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę, z przyczyn, o których mowa w art. 145 § l pkt 4 k.p.a., Prezydent Miasta P., zaskarżoną decyzją z dnia [...], znak: [...], odmówił uchylenia własnej decyzji dotychczasowej, udzielającej pozwolenia na wykonanie wewnętrznej instalacji gazowej, w budynku administracyjno-handlowym przy ulicy A 4 w P., usytuowanym w granicy z działką przy ul. A 6. W dniu 27.stycznia 2004r. K.N. wniósł do Wojewody [...] odwołanie od powyższej decyzji organu I instancji. Z przesłanych przez organ pierwszoinstancyjny akt przedmiotowej sprawy wynika, iż opisana decyzja została doręczona odwołującemu w dniu 12. stycznia 2004r. (do rąk żony odwołującego - B.N.). Termin do wniesienia odwołania upłynął skarżącemu w dniu 26.stycznia 2004r, tj. w poniedziałek , który to dzień nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Skarżący wniósł odwołanie w dniu 27.stycznia 2004, bezpośrednio w Referacie Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta P., czyniąc to z uchybieniem 14-to dniowego terminu do wniesienia odwołania, określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Wobec powyższego, stosownie do postanowień art. 134 k.p.a., stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania i pozostawiono je bez rozpatrzenia. Skargę na powyższe postanowienie wniósł K.N., kwestionując datę złożenia odwołania od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podnosząc iż twierdzenia skarżącego o zachowaniu terminu do złożenia odwołania, są gołosłowne. W piśmie z dnia 29.czerwca 2004r. skarżący wskazał, iż odwołanie, którego rozpoznania odmówiono, zostało przezeń złożone w dniu 26.stycznia 2004r., zatem w ustawowym terminie do jego wniesienia. Do pisma wspomnianego załączył kserokopię tegoż odwołania wraz z pieczęcią jej przyjęcia przez Wydział Infrastruktury Urzędu Miasta P. w dniu 26.stycznia 2004r. Na rozprawie w dniu 15.kwietnia 2005r. okazał oryginał odwołania wraz z adnotacją o jego złożeniu uczynioną przez pracownika organu. W piśmie z dnia 7.września 2004r. Wojewoda [...] podniósł, iż w księgach kancelaryjnych Urzędu Miasta P. brak jest adnotacji o złożeniu przez K.N. odwołania w dniu 26.stycznia 2004r., natomiast zapis stosowny znajduje się pod datą 27.stycznia 2004r. Uznał zatem za nieudowodnione, złożenie przez skarżącego odwołania w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność aktu w całości lub części. Stwierdzenie wydania orzeczenia z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.s.a.. Po myśli art. 134 § 1 p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.s.a.) . Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia orzeczeń, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy postępowania w stopniu określonym w cytowanym przepisie. Zgodnie z treścią art. 134 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz.1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania lub uchybienie terminu do jego wniesienia. W rozpoznawanej sprawie, decyzja organu I instancji z dnia [...] została doręczona K.N. zastępczo w dniu 12.stycznia 2004r. Oznacza to, że czternastodniowy termin do złożenia odwołania, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a., upływał skarżącemu w dniu 26.stycznia 2004r. Ze złożonej przezeń kserokopii odwołania z adnotacją o jego przyjęciu, uczynioną przez pracownika komórki organizacyjnej organu I instancji, wynika, iż wpłynęło ono w dniu 26.stycznia 2004r., zatem w terminie ustawowym. Odwołanie się do zapisów w księdze kancelaryjnej Urzędu Miasta P., nie może skutecznie obalić twierdzeń skarżącego w tym przedmiocie, skoro dysponuje on potwierdzeniem złożenia odwołania w innym dniu niż wynika to z adnotacji uczynionych w tejże księdze. Zgodzić się bowiem należy z argumentacją skarżącego, iż obieg dokumentów w Urzędzie Miasta P. i ewentualne zaniedbania z tym związane, nie mogą decydować o sytuacji prawnej strony postępowania administracyjnego. Niezależnie od tego wskazać należy, iż art. 134 k.p.a. nie stanowi podstawy do "pozostawienia bez rozpoznania" odwołania skarżącego, bowiem cytowany przepis umocowuje jedynie do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania lub też uchybienia terminu do jego wniesienia. Zaskarżone orzeczenie w części dotyczącej "pozostawienia odwołania bez rozpoznania" pozbawione jest zatem podstawy prawnej. Niespójna jest również sama konstrukcja zaskarżonego postanowienia, bowiem w treści rozstrzygnięcia organ wskazuje na "odwołanie z dnia 26.stycznia 2005r.", natomiast w uzasadnieniu ustalenie to obala. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.s.a. orzeczono o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. Po myśli art. 152 p.s.a. orzeczono natomiast w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W oparciu o treść art. 200 p.s.a. zasądzono zaś na rzecz skarżącego zwrot poniesionych przezeń kosztów postępowania, na które składa się uiszczony wpis sądowy.