II SA/Łd 363/07

Dnia 24 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Markiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Protokolant asystent sędziego Katarzyna Orzechowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2007 roku przy udziale - sprawy ze skarg Gminy-Miasto Ł. i L. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargi. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr[...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] w części dotyczącej uchylenia decyzji ostatecznej Nr [...] z dnia [...] oraz uchylił decyzję w części dotyczącej nałożenia obowiązku i nakazania Miastu Ł. - Delegaturze Ł.-B. UMŁ, Referatowi Komunalnemu z siedzibą w Ł. przy ul. A., usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości dot. ulicy B w Ł. na odcinku od ulicy C do ulicy D, poprzez ułożenie nawierzchni z prefabrykowanych płyt typu "JOMB" na istniejącym podłożu tłuczniowym, w terminie do dnia 31 maja 2007 r. Jako podstawę prawna rozstrzygnięcia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał art. 138 § 1 pkt 2, oraz art. 151§ 1 pkt 2, w związku z art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. jedn. z 2006 r. Dz. U. Nr 156, poz. 1118). Przedmiotowa decyzja zapadła na tle następującego stanu faktycznego: Decyzją z dnia [...], Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił w całości swoją decyzję ostateczną z dnia [...] r. Nr [...] nakazującą Zarządcy: Referatowi Komunalnemu Delegatury UMŁ dla Dzielnicy Ł.-B. z siedzibą w Ł., w terminie do dnia 31 maja 2004 r., wykonanie określonych robót budowlanych związanych z naprawą nawierzchni ulicy B w Ł., na odcinku od ulicy C do ulicy D, na szerokości 10 m oraz zobowiązującą zarządcę do utrzymywania wykonanej nawierzchni w stanie sprawności technicznej, zapewniającej bezpieczeństwo zdrowia i mienia użytkowników ulicy B do czasu rozwiązań docelowych i nakazał Miastu Ł.-Delegaturze Ł.-B. UMŁ, Referatowi Komunalnemu z siedzibą w Ł., usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości polegających na: ułożeniu nawierzchni z prefabrykowanych płyt typu "JOMB" na istniejącym podłożu tłuczniowym na ulicy B w Ł. na odcinku od ulicy C do ulicy C, zgodnie z pkt 7 zawartym we wnioskach "Ekspertyzy stanu technicznego ulicy B wraz z określeniem sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości", w terminie do dnia 31 grudnia 2006 r. Od powyższej decyzji odwołał się L. L. zarzucając niejasno określoną przyczynę wznowienia postępowania i wnosząc o uchylenie lub unieważnienie zaskarżonej decyzji i spowodowanie rozstrzygnięcia powodującego doprowadzenie ulicy B do stanu zgodnego z prawem i umożliwiającego jej użytkowanie zgodnie z przeznaczeniem. Organ odwoławczy ustalił, że na wniosek L. L. z dnia 22 lutego 2004 r., organ l instancji postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...], wznowił postępowanie z przyczyny określonej w art.145 § l pkt 4 Kpa, tj. z uwagi na to, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...] nakazującą Referatowi Komunalnemu Delegatury UMŁ dla Dzielnicy Ł.-B., wykonanie robót budowlanych związanych z naprawą nawierzchni ulicy B w Ł., na odcinku od ulicy C do ulicy D, na szerokości 10 m, w terminie do dnia 31 maja 2004 r. i utrzymywanie wykonanej nawierzchni w stanie sprawności technicznej zapewniającej bezpieczeństwo zdrowia i mienia użytkowników ulicy B do czasu rozwiązań docelowych. W trakcie wizji lokalnej przeprowadzonej w dniu 14 stycznia 2005 r., w toku postępowania wznowieniowego stwierdzono, że trasa chodnika przebiega w sposób nieregularny i nie posiada obrzeży chodnikowych ani krawężników drogowych, w części północnej ulicy - od posesji nr 35 do ulicy C, wschodnia krawędź jezdni nie jest w żaden sposób wydzielona, w pasie drogowym w części północnej ulicy rosną cztery drzewa, w przekroju podłużnym pasa drogowego występują dwa wyraźne obniżenia terenu, a spadki jezdni ukierunkowane są w kierunku tych obniżeń, ulica nie posiada odwodnienia ani oświetlenia, a nadto, iż zarządca nie prowadzi książki obiektu budowlanego. Następnie, organ I instancji decyzją z dnia [...], Nr [...], orzekł o uchyleniu w całości swojej decyzji ostatecznej Nr [...] z dnia [...] i nakazał Zarządcy - Referatowi Komunalnemu Delegatury UMŁ dla Dzielnicy Ł.-B., na podstawie art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego, przedłożenie 2 egzemplarzy ekspertyzy stanu technicznego z jednoznacznym określeniem sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, dla ulicy B w Łodzi. Na skutek odwołania L. L., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją z dnia [...], Nr [...] uchylił w całości w/w decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na rażące naruszenie prawa poprzez wykroczenie poza granice postępowania podjętego w trybie wznowienia postępowania. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji decyzją z dnia [...], Nr [...] uchylił w całości swoją decyzję ostateczną z dnia [...], Nr [...] i nakazał Zarządcy - Referatowi Komunalnemu Delegatury UMŁ dla Dzielnicy Ł.-B., wykonanie określonych robót budowlanych w terminie do dnia 31 października 2005 r. Decyzją z dnia [...], Nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił powyższą decyzję organu I instancji z uwagi na wydanie jej bez uprzedniego przeprowadzenia kompleksowego postępowania wyjaśniającego i zebrania odpowiedniego materiału dowodowego, pozwalającego prawidłowo zakończyć postępowanie. Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] organ I instancji nakazał Referatowi Komunalnemu Delegatury Ł.-B. Urzędu Miasta Ł., na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, przedłożenie 2 egzemplarzy ekspertyzy stanu technicznego wykonanej przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia z jednoznacznym określeniem sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, dla przedmiotowej ulicy, w terminie do dnia 31 grudnia 2005r. Po rozpatrzeniu zażalenia na powyższe postanowienie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., postanowieniem z dnia [...], Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji w części dotyczącej nałożonego obowiązku, uchylił zaś w części dotyczącej określenia podmiotu oraz w części dotyczącej określenia terminu wykonania nałożonego obowiązku i w to miejsce orzekł o nałożeniu powyższego obowiązku na Miasto Ł., w terminie do dnia 28 lutego 2006 r. Strona zobowiązana przedłożyła ekspertyzę. Z jej treści wynika, że docelowo w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości konieczne jest opracowanie planu zagospodarowania ulicy B oraz projektu budowlanego i wykonawczego na budowę ulicy i odprowadzenie wód opadowych, po uprzednim "pokonaniu barier administracyjno-prawnych na drodze do połączenia kanału deszczowego (projektowanego wraz z ulicą B) do istniejącej sieci deszczowej kanalizacji miejskiej (istniejący kanał zbiorczy o średnicy 1000 mm...)". Z punktu 7 części 6 ekspertyzy p.t. "Wnioski" wynika natomiast, że do czasu generalnego rozwiązania sprawy właściwej budowy nawierzchni ulicy B proponuje się na istniejącym podłożu tłuczniowym ułożyć nawierzchnię z prefabrykowanych płyt typu "JOMB", które podniosą poziom istniejącej jezdni przepuszczając wody opadowe w podłoże oraz zmniejszą zjawisko "pylenia" warstwy tłucznia. Zdaniem rzeczoznawcy, który sporządził ekspertyzę, wyrażonym w piśmie z dnia 12 czerwca 2006 r., powyższe rozwiązanie zapewnia pełne bezpieczeństwo ruchu kołowego. W dniu [...] powiatowy organ nadzoru budowlanego działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 i art. 149 K.p.a. oraz art. 66 ust. 1 i ust. 2 Prawa budowlanego, wydał decyzję Nr [...] uchylającą w całości decyzję ostateczną Nr [...] z dnia [...] i nakazał Miastu Ł. - Delegaturze Ł.-B. UMŁ, Referatowi Komunalnemu z siedzibą w Ł., usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości dot. ulicy B w Ł. na odcinku od ulicy C do ulicy D, zgodnie z pkt 7 zawartym we wnioskach "Ekspertyzy stanu technicznego ulicy B wraz z określeniem sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości." [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. po rozpoznaniu odwołania L. L. od powyższej decyzji decyzją z dnia [...] [...] uchylił w/w decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując, iż organ I instancji nie orzekł w pełnym zakresie wymaganym art. 66 Prawa budowlanego, tj. nie określił terminu wykonania obowiązku. Kontynuując postępowanie, organ I instancji wydał w dniu [...] ponowną decyzję o Nr [...] na podstawie której uchylił w całości własną decyzję ostateczną z dnia [...], Nr [...] nakazującą Zarządcy: Referatowi Komunalnemu Delegatury UMŁ dla Dzielnicy Ł.-B. z siedzibą w Ł., w terminie do dnia 31 maja 2004r., wykonanie robót budowlanych związanych z naprawą nawierzchni ulicy B w Ł., na odcinku od ulicy C do ulicy D, na szerokości 10 m, poprzez: 1. wyrównanie powierzchni drogi gruntowej, 2. utwardzenie tymczasowe poprzez ułożenie tłucznia kamiennego na podsypce piaskowej, 3. zagęszczenie nawierzchni z tłucznia poprzez uwałowanie, oraz zobowiązującą zarządcę do utrzymywania wykonanej nawierzchni w stanie sprawności technicznej, zapewniającej bezpieczeństwo zdrowia i mienia użytkowników ulicy B do czasu rozwiązań docelowych i nakazał Miastu Ł. - Delegaturze Ł UM[...], Referatowi Komunalnemu z siedzibą w Ł. przy ul. A, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości polegających na: ułożeniu nawierzchni z prefabrykowanych płyt typu "JOMB" na istniejącym podłożu tłuczniowym, dot. ulicy B w Ł. na odcinku od ulicy C do ulicy D, zgodnie z pkt 7 zawartym we wnioskach "Ekspertyzy stanu technicznego ulicy B wraz z określeniem sposobu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości", w terminie do dnia 31 grudnia 2006 r. W ocenie organu odwoławczego wznowienie postępowania zakończonego decyzją z dnia [...], Nr [...] było uzasadnione bowiem w toku tego postępowania nie zapewniono stronie czynnego udziału w postępowaniu, co wyczerpywało przesłankę, o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Zdaniem organu odwoławczego decyzja z dnia [...], Nr [...] została wydana bez przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego z udziałem stron oraz bez zebrania dowodów w sprawie, określony przez organ I instancji zakres nakazanych robót budowlanych nie wynikał z żadnego materiału dowodowego i nie wykazano jego zasadności w odniesieniu do podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy ocenił, iż doszło do naruszenia podstawowych zasad postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, art. 10, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa, dlatego też zasadne było w trakcie wznowionego postępowania, przeprowadzenie oględzin z udziałem stron oraz uzupełnienie materiału dowodowego w trybie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, poprzez nakazanie przedłożenia w wyznaczonym terminie ekspertyzy technicznej. Przedstawiona przez stronę zobowiązaną ekspertyza wyjaśnia zakres nieprawidłowości dotyczących złego stanu technicznego i określa sposób ich usunięcia. Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do kwestionowania prawidłowości orzeczenia technicznego. Dlatego też, zdaniem organu odwoławczego, ocena materiału dowodowego dokonana przez organ I instancji jest prawidłowa. W celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości zasadne było uchylenie badanej decyzji w trybie wznowienia postępowania, i nałożenie obowiązków stosownie do art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, określając termin ich wykonania. Powyższe rozstrzygnięcie pozostaje w zgodzie z art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 Kpa wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Organ przytoczył treść art. 66 Prawa budowlanego i stwierdził, iż adresatem decyzji wydanej na podstawie art. 66 Prawa Budowlanego może być wyłącznie właściciel lub zarządca obiektu budowlanego. Zastosowanie wymienionego przepisu w rozpoznawanej sprawie oznacza, iż adresatem obowiązku jest Miasto Ł. - Delegatura Ł.-B. UMŁ, Referat Komunalny z siedzibą w Ł. przy ul. A. W ocenie organu odwoławczego sentencja zaskarżonej decyzji została sformułowana nieprawidłowo, gdyż wynika z niej, że stwierdzone nieprawidłowości polegają na ułożeniu nawierzchni z prefabrykowanych płyt typu "JOMB" na istniejącym podłożu tłuczniowym, podczas gdy, jak wynika z ekspertyzy, ułożenie nawierzchni z prefabrykowanych płyt typu "JOMB" ma spowodować usunięcie nieprawidłowości. Z uwagi na fakt, iż w czasie toczącego się postępowania odwoławczego upłynął w znacznej części termin wykonania nałożonego obowiązku organ II instancji uznał za uzasadnione utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji w części dotyczącej uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...], Nr [...] uchylenie zaś w części dotyczącej nałożenia obowiązku i nakazanie Miastu Ł. - Delegaturze Ł.-B. UMŁ, Referatowi Komunalnemu z siedzibą w Ł. przy ul. A, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w określony sposób, w terminie do dnia 31 maja 2007 r. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ II instancji wskazał, iż postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało wznowione na wniosek skarżącego z dnia 22 lutego 2004 r., z przyczyny określonej w art.145 § 1 pkt 4 Kpa, tj. z uwagi na to, że strona (skarżący) bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...], Nr [...] Ulica B jest drogą wewnętrzną, gruntową i nałożone przez organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 66 Prawa budowlanego obowiązki, mają jedynie na celu doprowadzenie ulicy do stanu technicznego, przewidzianego dla dróg gruntowych. Decyzja administracyjna wydana w w/w trybie, może nakazywać wyłącznie usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, nie może natomiast prowadzić w konsekwencji do wydania nakazu wykonania nowej inwestycji, a taką inwestycją byłaby w istocie ulica zrealizowana w sposób wskazany w ekspertyzie jako rozwiązanie docelowe, na podstawie projektu budowlanego. Organy nadzoru budowlanego nie mają możliwości ingerowania w zamierzenia inwestycyjne właściciela lub zarządcy obiektu, mają natomiast uprawnienia do kontrolowania, czy właściciel lub zarządca wywiązuje się z ustawowego obowiązku utrzymywania obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym, w tym również czy wywiązuje się z obowiązków wynikających z rozdziału 6 przepisów ustawy - Prawo budowlane. Wskazana na wstępie decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przez Miasto Ł. – Delegaturę Ł. i przez L.L. Strona skarżąca - Gmina Miasto Ł. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej interes prawny skarżącego oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W ocenie strony skarżącej zaskarżona decyzja narusza interes prawny i finansowy bowiem w celu właściwego utrzymania dróg gruntowych pozostających we władaniu Miasta Ł. wykonuje się prace polegające na ich wyrównywaniu, wałowaniu i uzupełnianiu nierówności tłuczniem kamiennym. Na tego rodzaju prace w budżecie Delegatury Ł.-B. na 2007 rok przewidziana jest kwota 90.000zł natomiast szacunkowy koszt położenia płyt YOMB na ul. B wyniesie około 150.000zł. Skarżący podniósł także iż Delegatura prowadzi działania zmierzające do opracowania dokumentacji technicznej na przebudowę wymienionej ulicy, w tym wykonania docelowo nawierzchni bitumicznej wraz z chodnikami i wjazdami do położonych wzdłuż ulicy posesji. Wydatkowanie znacznej kwoty na rozwiązanie tymczasowe jest zdaniem strony skarżącej sprzeczne z interesem prawnym. Wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić skarżącego na zarzut niegospodarności i odpowiedzialności z tytułu naruszenia dyscypliny budżetowej oraz ustawy o finansach publicznych nakazującej wydatkowanie środków w sposób celowy i oszczędny. Wskazano również że z wnioskiem o odstąpienie od wykonania zaskarżonej decyzji wystąpili mieszkańcy wymienionej powyżej ulicy argumentując, iż ułożenie płyt nie rozwiąże problemu zalewania wodami deszczowymi a nadto, iż wydatkowane na ten cel pieniądze przez Miasto wydłuży w czasie wykonanie docelowej nawierzchni. Strona skarżąca podniosła również że wobec braku przepisów określających wymogi techniczne dla dróg gruntowych wątpliwości budzi czy ułożenie płyt zapewni właściwe i użytkowe warunki techniczne tej drogi. Podkreślono, iż Delegatura Ł.-B. wykonała roboty budowlane określone decyzją powiatowego organu nadzoru budowlanego z dnia [...] poprzez wyrównanie, utwardzenie oraz zagęszczenie nawierzchni i wydatkowała na ten cel kwotę 57.000zł. Drugi ze skarżących – L. L. wniósł o uchylenie lub unieważnienie zaskarżonej decyzji i spowodowanie rozstrzygnięcia umożliwiającego doprowadzenie ulicy B do stanu zgodnego z prawem i jej wykorzystywania zgodnego z przeznaczeniem, oraz o wydanie wynikającej z materiału dowodowego oceny prawnej zapobiegającej naruszeniu prawa i przewlekaniu postępowania, nadto o zasądzenie od organu zwrotu poniesionych kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż celem posterowani jest doprowadzenie wymienionej ulicy do stanu zgodnego z prawem. W ocenie skarżącego przedmiotowa ulica nie jest drogą gruntową, lecz ulicą o istniejącej obecnie nawierzchni gruntowej. Zdaniem skarżącego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dowodzi, iż wykorzystywanie tej ulicy przez większą cześć roku jest niemożliwe. Skarżący kwestionując zasadność wykonania nawierzchni ulicy z płyt "JOMB", podnosił, iż zarówno z treści ekspertyzy jak i z decyzji organów nadzoru budowlanego nie wynika czy ulica po zrealizowaniu określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku będzie spełniać warunki zarówno wynikające z przepisów prawa jak i umożliwiające jej wykorzystanie zgodnie z przeznaczeniem . Zdaniem skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji nie usunie stwierdzonych w postępowaniu nieprawidłowości i nie umożliwi użytkowania drogi. Skarżący zarzucił organom nadzoru budowlanego, iż nie ustosunkowały się do argumentów i zgłoszonych dowodów i nie uzasadniły w sposób zgodny z przepisami K.p.a. wydanych rozstrzygnięć, oraz czy i dlaczego przedstawionym dowodom odmówiono wiarygodności. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o oddalenie skargi. Postanowieniem ogłoszonym na rozprawie w dniu 10 października 2007 r. w sprawie II SA/Łd 389 / 07 połączono do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawę ze skargi L. L. o sygnaturze wyżej wskazanej ze sprawą o sygnaturze II SA/Łd 363 / 07 tutejszego Sądu, zawisłą ze skargi Gminy Miasta Ł. na tą samą decyzję z dnia [...] Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Po połączeniu sprawa dalej jest prowadzona za sygnaturą II SA/Łd 363 / 07. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargi nie są zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie ocenić działalność organu orzekającego. Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Rozpatrując skargi w tak zakreślonej kognicji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, Sąd nie dopatrzył się uchybień, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu organy administracji obu instancji, ostatecznie prawidłowo przeprowadziły postępowanie wyjaśniające po jego wznowieniu. Kodeks postępowania administracyjnego opiera wznowienie postępowania administracyjnego na dwóch przesłankach: 1) rozstrzygnięcia sprawy decyzją ostateczną i 2) wystąpienia jednej z wyliczonych wyczerpująco w art. 145 § 1 Kpa podstaw prawnych wznowienia. O ile pierwsza z dwóch przesłanek została w rozpatrywanej sprawie spełniona ( wniosek dotyczy postępowania zakończonego decyzja ostateczną) , to zaistnienie drugiej przesłanki może zostać stwierdzone dopiero w toku podjętego na nowo postępowania. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia nastąpiło w przedmiotowej sprawie w formie postanowienia organu I instancji z dnia [...] Nr [...], gdyż wniosek o wznowienie postępowania oparty był o przesłankę przewidzianą w art. 145 § 1 pkt 4 kpa i weryfikacja twierdzeń wnoszącego podanie, iż przysługiwał mu przymiot strony w postępowaniu, w którym został pominięty została przeprowadzona w trakcie merytorycznej oceny materiału dowodowego sprawy. Przyjmując, że celem wznowionego postępowania jest ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją ostateczną należy uznać, że granice tego postępowania będzie wyznaczać tożsamość sprawy administracyjnej, a organ administracyjny powinien rozstrzygnąć na podstawie stanu faktycznego istniejącego w dniu wydania weryfikowanej decyzji ostatecznej, przy zastosowaniu tych przepisów prawa materialnego, które obowiązują w dniu orzekania. Skoro doszło do wznowienia postępowania, to skarżący miał prawo, ale i interes prawny do czynnego udziału w toku wznowionego postępowania, łącznie z torpedowaniem czynności procesowych i dowodów przeprowadzonych w sprawie. Stanowisko powyższe potwierdza dotychczasowe orzecznictwo sądów administracyjnych. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie w sprawie IV SA 4127 / 2003 w wyroku z dnia 27 kwietnia 2005 r. wyraził następujący pogląd: " Jeżeli w obrocie prawnym pozostaje postanowienie o wznowieniu postępowania ze wskazaniem, że przyczyną wznowienia jest brak udziału strony zgłaszającej wniosek o wznowienie postępowania, to organ pozbawiony jest możliwości badania przymiotu strony wnioskodawcy w dalszym etapie postępowania wznowieniowego". Postępowanie zostało wznowione na wniosek L. L. Pierwotne rozstrzygnięcie – decyzja z dnia [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. Nr [...] nakazującą Zarządcy: Referatowi Komunalnemu Delegatury UMŁ dla Dzielnicy Ł.-B. z siedzibą w Ł., w terminie do dnia 31 maja 2004 r., wykonanie określonych robót budowlanych związanych z naprawą nawierzchni ulicy B w Ł., na odcinku od ulicy C do ulicy D, na szerokości 10 m oraz zobowiązującą zarządcę do utrzymywania wykonanej nawierzchni w stanie sprawności technicznej, zapewniającej bezpieczeństwo zdrowia i mienia użytkowników ulicy B do czasu rozwiązań docelowych została wydana w oparciu o art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. jedn. z 2006 r. Dz. U. Nr 156, poz. 1118). W takim też tylko zakresie mogło być prowadzone wznowione na wniosek skarżącego postępowanie. Ulica B jest drogą wewnętrzną, gruntową i nałożone przez organ nadzoru budowlanego, w zaskarżonej decyzji na podstawie art. 66 Prawa budowlanego obowiązki, mają jedynie na celu doprowadzenie ulicy do stanu technicznego, przewidzianego dla dróg gruntowych. Decyzja administracyjna wydana w w/w trybie, może nakazywać wyłącznie usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, nie może natomiast prowadzić w konsekwencji do wydania nakazu wykonania nowej inwestycji, a taką inwestycją byłaby w istocie ulica zrealizowana w sposób wskazany w ekspertyzie jako rozwiązanie docelowe, na podstawie projektu budowlanego i w konsekwencji wydanego pozwolenia na budowę przez organy administracji architektoniczno – budowlanej. Organy nadzoru budowlanego nie mają możliwości ingerowania w zamierzenia inwestycyjne właściciela lub zarządcy obiektu, mają natomiast uprawnienia do kontrolowania, czy właściciel lub zarządca wywiązuje się z ustawowego obowiązku utrzymywania obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym, w tym również czy wywiązuje się z obowiązków wynikających z rozdziału 6 przepisów ustawy - Prawo budowlane. Trudno byłoby też wyprowadzić wniosek z przepisów prawa pozytywnego, iż istnieje norma prawna nakładająca na zarządcę drogi obowiązek wykonania nawierzchni ( drogi ) o kreślonych parametrach, zgodnie z żądaniem właścicieli nieruchomości mieszkających przy tej drodze. Z tych też względów domaganie się przez skarżącego wybudowania drogi o nawierzchni asfaltowej na ulicy B w Ł., a więc drogi o określonych parametrach technicznych nie znajduje podstawy prawnej. Podnoszony przez skarżącego zarzut tymczasowości nałożonych obowiązków w decyzjach administracyjnych wydanych na podstawie art. 66 prawa budowlanego jest niezasadny. Z treści przepisu art. 66 wynika, iż wykonane na jego podstawie prace budowlane mają charakter naprawczy zmierzający do przywrócenia stanu używalności obiektu budowlanego. Jest oczywistym, że taki sposób wykonania prac różni się od procesu inwestycyjnego prowadzonego od początku przy budowie danego obiektu budowlanego. Nadto każdy proces budowy, bądź prace budowlane ulegają degradacji po pewnym okresie czasu i wymagają prowadzenia prac naprawczych. Nie świadczy to jednak o tymczasowości wykonanych prac na podstawie nałożonych w zaskarżonej decyzji obowiązków. Droga wykonana z płyt typu "YUMB" może służyć mieszkańcom przez wiele lat i nie jest rozwiązaniem tymczasowym tylko naprawczym, w stosunku do aktualnego stanu drogi. To, że jest w planach wybudowanie od podstaw nowej drogi na ulicy B, o czy mówi i do czego też zmierza swym działaniem skarżący, nie zwalnia organów nadzoru budowlanego od podejmowania decyzji wydawanych na podstawie art. 66 prawa budowlanego. Również argumenty podnoszone przez Gminę Miasto Ł., iż zaskarżona decyzja narusza interes prawny i finansowy bowiem w celu właściwego utrzymania dróg gruntowych pozostających we władaniu Miasta Ł. wykonuje się jedynie prace polegające na ich wyrównywaniu, wałowaniu i uzupełnianiu nierówności tłuczniem kamiennym, a nie nakazane decyzją, nie znajdują uzasadnionych podstaw. Przepisy prawa budowlanego nie uzależniają nałożenia obowiązków na podstawie art. 66 w decyzjach organów nadzoru budowlanego od zasobności podmiotu zobowiązanego. W sprawie jest poza sporem, że zarządcą drogi jest Gmina Miasto Ł., będąca również właścicielem pasa gruntu o szerokości 9 metrów w jej przebiegu. Pierwotne zobowiązanie zarządcy do wykonanie określonych robót budowlanych związanych z naprawą nawierzchni ulicy B w Ł., na odcinku od ulicy C do ulicy D, na szerokości 10 m oraz zobowiązujące zarządcę do utrzymywania wykonanej nawierzchni w stanie sprawności technicznej, zapewniającej bezpieczeństwo zdrowia i mienia użytkowników do czasu rozwiązań docelowych określone było decyzją z dnia [...] Zarządca drogi miał więc prawie trzy i pół roku na to aby przedsięwziąć kroki zmierzające do takiego wykonania drogi, aby zapewnić jej właściwy standard i nie narazić się na zarzut naruszenia dyscypliny budżetowej. Mimo oddalenia skargi nic nie stoi na przeszkodzie temu aby zarządca drogi zastosował inne rozwiązanie problemu, może właśnie docelowe, co na pewno obniży koszty. Reasumując powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa a przedstawiona przez organ w uzasadnieniu wykładnia przepisów prawa oraz przytoczona argumentacja zasługują na uwzględnienie. Wskazane w skardze uchybienia nie stanowią naruszenia prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania, a już z pewnością nie miały ani nie mogły mieć wpływu na wynik sprawy - w rozumieniu art. 145 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. Nie zachodzą, też kodeksowe przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji ( art. 145 § 1 pkt. 2. p.p.s.a.), ani teź kodeksowe lub wynikajace z innych przepisów przesłanki do stwierdzenia naruszenia prawa ( art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził więc naruszenie prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też innego naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogłoby ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze skargę jako bezzasadną oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a. T.N.