II SA/Łd 364/13

Dnia 9 sierpnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. LS Skargą z dnia 6 marca 2013r. H. K. zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji w sposób rażący narusza jego słuszne prawa jako współużytkownika wieczystego nieruchomości sąsiedniej, gdyż akceptują dopuszczalność odprowadzania całej wody deszczowej z działki nr 169 na jego działkę, co wobec braku kanalizacji deszczowej spowoduje zalewanie jego nieruchomość i uniemożliwi jej normalną eksploatację w razie większych opadów deszczu. Ponadto na skutek znaczącej rozbudowy budynków na nieruchomości sąsiedniej zwiększy się jej uciążliwość dla jego nieruchomości, w związku z wywozem przez inwestora nieczystości ciekłych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie, o którym wyżej mowa sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - wystąpienia niebezpieczeństwa nastąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd podejmuje decyzję o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w powołanym przepisie i z taką sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie wskazał okoliczności uprawdopodabniających zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W treści skargi skarżący podniósł, iż na skutek realizacji inwestycji cała woda deszczowa będzie odprowadzana na jego działkę, co wobec braku kanalizacji deszczowej spowoduje zalewanie jego nieruchomość i uniemożliwi jej normalną eksploatację w razie większych opadów deszczu. Ponadto na skutek znaczącej rozbudowy budynków na nieruchomości sąsiedniej zwiększy się jej uciążliwość dla jego nieruchomości, w związku z wywozem przez inwestora nieczystości ciekłych. Jednakże poza ogólnymi stwierdzeniami skarżący nie wykazał, że żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia skargi jest uzasadnione. Zarówno z zaskarżonej decyzji, jak i z wstępnej analizy projektu budowlanego wynika bowiem, że odprowadzenie wód opadowych z terenu inwestycji odbywać się będzie do istniejącej kanalizacji deszczowej, natomiast odprowadzenie ścieków sanitarno-bytowych odbywać się będzie do istniejącej kanalizacji sanitarnej. Natomiast obawy skarżącego dotyczące zalewania jego działki wodami opadowymi z terenu inwestycji, jak również uciążliwości związane z wywozem ścieków nie zostały poparte wystarczającą argumentacją. Należy w tym miejscu wskazać, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku, natomiast obowiązkiem sądu jest wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można przenosić ciężaru poszukiwania tych okoliczności na Sąd (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2010r., sygn. akt I OZ 705/10, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Należy przy tym także podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności decyzji. W związku z tym rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przez Sąd w decyzji wady w postaci naruszenia prawa. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. LS