II SA/Łd 368/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kozerski, Sędziowie NSA Irena Krzemieniewska (spr.), p.o. sędziego WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant Adrian Król, po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2004 r. na rozprawie przy udziale sprawy ze skargi K. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] nr[...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz skarżącego K. J. kwotę złotych 260 (dwieście sześćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku. 3 II S.A./Łd 368/01 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez K. J. od decyzji z dnia [...] Nr [...] wydanej przez Naczelnika Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta Z. z upoważnienia Prezydenta Miasta Z. uchylającej decyzję o wydaniu w dniu [...] tablic rejestracyjnych o numerze [...] i odmawiającej rejestracji samochodu marki MERCEDES (dow. rej. serii U i numerze [...] wypisany i wydany), działając na podstawie art. 138 § l pkt l kpa , art. 72 ust. l, art. 74 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, póz. 602 z późn. zm.), § 2 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. Nr 59 z 1999 r. póz. 632), art. l ust. l ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. Nr 122, poz. 593 z póżn. zm.) - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji . W uzasadnieniu podniesiono, iż organ I instancji w dniu [...] podjął decyzję o uchyleniu decyzji własnej z dnia [....] o wydaniu tablic rejestracyjnych nr [...] i odmowie rejestracji samochodu marki MERCEDES (dowód rejestracyjny serii U nr[...] ) z uwagi na ujawnienie nowych okoliczności w sprawie, które stały się podstawą uchylenia przez poprzedni organ rejestrujący - Wydział Komunikacji Urzędu Miasta Ł. -decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] (decyzją z[...]) o zarejestrowaniu za nr rej. [...] w/w pojazdu na wniosek i nazwisko P. R. polegającej na wydaniu dowodu rejestracyjnego serii R nr [...] oraz umorzenia postępowania w sprawie rejestracji pojazdu marki MERCEDES 300E na wniosek i nazwisko P. R. W uzasadnieniu stwierdzono, że przedmiotowy pojazd został w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta Ł. zarejestrowany w dniu [...] l sierpnia 2000 r. do organu wpłynęło postanowienie Prokuratury Rejonowej Ł. – P. Sygn. akt [...] z 31 lipca 2000 r. z treści którego wynika, m. in. że pierwsza rejestracja omawianego pojazdu miała miejsce w O. w dniu 18 lutego 1992 r. na nazwisko R. C. na podstawie faktury wystawionej przez PHPU A w W. Ustalono także, że R. C. nigdy nie był posiadaczem takiego pojazdu. P. R. jako poprzedniego właściciela pojazdu podał J. S., który także nigdy tego pojazdu nie posiadał. Ponadto stwierdzono, że numer identyfikacyjny nadwozia nie został oryginalnie nadany przez producenta, ujawniono ślady świadczące o usuwaniu materiału z pól numerowych silnika i skrzyni biegów. Z informacji ewidencji pojazdów wynika, że samochód został przerejestrowany za nr rej. [...] w Urzędzie Miasta Z. Okoliczności te stały się podstawą wydania przez Wydział Komunikacji Urzędu Miasta Ł. decyzji z [...] uchylającej decyzję własną z [...] o zarejestrowaniu za nr rej. [...] samochodu marki MERCEDES 300E na wniosek i nazwisko P. R. i umorzenia postępowania w sprawie rejestracji pojazdu na w/w wnioskodawcę, a także uchylenia w dniu 2 października 2000 r. przez organ I instancji decyzji z [...] o wydaniu tablic rejestracyjnych o numerze [...] i odmowy zarejestrowania przedmiotowego samochodu na nazwisko K. J . Biorąc pod uwagę stan faktyczny w sprawie, a w szczególności zapis art. 72 ust. l ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98 z 1997 r. poz. 602 z późn. zm.) w zw. z § 2 ust. l rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 19 czerwca 1999 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 1999 r. Nr. 59, póz. 632 z późn. zm.), który stanowi, że rejestracji pojazdu dokonuje właściwy organ administracji na wniosek jego właściciela poparty m. in. oryginalnym dowodem własności danego pojazdu , Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji, ponieważ ( jak stwierdzono ) pojazd został zarejestrowany na podstawie nieautentycznych dokumentów okazanych przez P. R., co zostało bezspornie wykazane przez Prokuraturę Rejonową. Ze względu na to, że dokumenty P. R. nie mogą wywołać skutków prawnych, które uzasadniałyby dokonanie rejestracji samochodu, należało również – zdaniem Kolegium - uchylić decyzję o wydaniu w dniu 13 stycznia 1999 r. tablic rejestracyjnych o numerze [...] i odmówić zarejestrowania samochodu marki MERCEDES (dowód rejestracyjny serii U nr[...] ) na nazwisko K. J. Na powyższą decyzję wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący K. J. reprezentowany przez pełnomocnika . Decyzji zarzucił naruszenie art. 8 , 9 i 10 § 1 kpa. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż w chwili wydania decyzji przez organ I instancji przebywał w Areszcie Śledczym. Nie był poinformowany o toczącym się postępowaniu w sprawie jego samochodu , ani o wydanej decyzji. O wydaniu decyzji zawiadomiła go matka . Nie wiedział także nic o wydaniu postanowienia przez Prokuraturę w Ł. i nie zna treści tego postanowienia . Zaskarżonej decyzji zarzucił to , iż organ odwoławczy dokonał jedynie oceny stanu faktycznego , natomiast nie zajął stanowiska wobec podnoszonych w odwołaniu przez skarżącego zarzutów. Podkreślił, iż był pozbawiony możliwości zajęcia stanowiska w sprawie , nie wiedział o toczącym się postępowaniu . W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Dodano także, iż ze względu na to, że w decyzji organu I instancji szczegółowo został opisany stan faktyczny i wskazane motywy jej podjęcia nie można uznać, że strona nie została zapoznana z materiałem dowodowym. Nie można zatem zarzucić organowi I instancji naruszenia wskazanych przez skarżącego przepisów, ponieważ postępowanie dotyczące skarżącego było prowadzone przez Prezydenta Miasta Z., a nie Prezydenta Miasta Ł., na co skarżący nie zwraca uwagi łącząc je w jedną całość. Po otrzymaniu decyzji skarżący miał możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym dotyczącym jego sprawy, a znajdującym się w organie I instancji. Osadzenie w Areszcie Śledczym w R. nie stanowi zdaniem organu odwoławczego przeszkody do zapoznania się przez niego z dowodami w sprawie, ponieważ skarżący działa przez pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga jest zasadna . Przede wszystkim wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1271 ) – sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez dniem 1 stycznia 2004 r i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1269 ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Decyzja zaś lub postanowienie stosownie do art. 145 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ) podlega uchyleniu jeżeli sąd stwierdzi : 1/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy 2/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania 3/ inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, iż doszło do naruszenia przez organ przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzuty skarżącego są zasadne. Zasadny jest zarzut strony skarżącej, iż skarżący nie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji. W aktach administracyjnych brak bowiem dowodu na to, iż skarżący został powiadomiony o wszczęciu postępowania. Zasadny jest także zarzut dotyczący braku możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, bowiem nie wynika z akt administracyjnych aby organ odwoławczy umożliwił stronie skarżącej takie działanie przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Naruszono zatem art. 8, 9 i 10 kpa . Zasadny jest także zarzut naruszenia art. 107 § 3 kpa – bowiem organ odwoławczy nie ustosunkował się w swojej decyzji do zarzutu skarżącego zawartego w odwołaniu, a dotyczącego nieuczestniczenia w postępowaniu przed organem I instancji. Ponadto stwierdzić należy, iż organy administracji zobowiązane są do podejmowania wszelkich kroków zmierzających do dokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy- co wynika z art. 7 kpa –oraz zgodnie z art. 77 § 1 kpa - muszą w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W przedmiotowej sprawie materiał dowodowy nie został zebrany w sposób wyczerpujący, a akta administracyjne nie zawierają dowodów na które powołują się organy administracji – brak postanowienia Prokuratury Rejonowej w Ł. Nr[...], brak postanowienia o wznowieniu postępowania w przedmiocie rejestracji pojazdu. Naruszono zatem art. 7 i 77 § 1 kpa . W tej sytuacji Sąd nie ma możliwości dokonania oceny legalności zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji . O kosztach rozstrzygnięto stosownie do art. 200 tej ustawy. W zakresie punktu 3 wyroku orzeczono na podstawie art. 152 tej ustawy .