II SA/Łd 376/14

Dnia 8 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędziowie: Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Rząsa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2014 roku przy udziale - sprawy ze skargi G. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy odcinka sieci wodociągowej oddala skargę. LS Decyzją z dnia [...], nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013r., poz. 267) – w skrócie: "K.p.a.", utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], nr [...], którą - na podstawie art. 105 § 1 K.p.a. - umorzono w całości postępowanie w sprawie budowy odcinka sieci wodociągowej, usytuowanego na nieruchomości położonej we F. przy ul. A działka nr ewid. 91/13, 91/14 i 44/2, gm. L. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przytoczył stan faktyczny sprawy, z którego wynikało, że podaniem z dnia 14 lutego 2013r. Gmina L. wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. o sprawdzenie legalności wybudowania odcinka sieci wodociągowej zrealizowanej na nieruchomości położonej we F. przy ul. S. na działkach o nr ewid. 91/13, 91/14 i 44/2, gm. L.. W ramach prowadzonego postępowania organ I instancji ustalił, że decyzją z dnia [...], nr [...], Starosta [...] udzielił K. M. i B. M. oraz B. M. i A. M. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budynku garażowego, szczelnego zbiornika do gromadzenia nieczystości przewidzianych do realizacji na terenie działki nr ewid. 91/10 w miejscowości F., gm. L. Ponadto ustalono, że Starosta [...] decyzją z dnia [...], nr [...] zmienił - na podstawie art. 155 K.p.a. - własną ostateczną decyzję nr [...] w ten sposób, że zatwierdził projekt budowlany i udzielił ww. osobom pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budynku garażowego, szczelnego zbiornika do gromadzenia nieczystości, odcinka sieci wodociągowej, przewidzianych do realizacji na terenie działki nr ewid. 91/10 oraz działki nr 91/13, 91/14 i 44/2 w miejscowości F., gm. L.. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...], nr [...], odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...], nr [...], natomiast Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...], nr [...] uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] oraz stwierdził nieważność decyzji Starosty [...] z dnia [...], nr [...]. Następnie organ II instancji podkreślił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. po rozpatrzeniu zawiadomienia Inwestorów o zakończeniu budowy inwestycji objętej decyzją z dnia [...], nr [...], nie zgłosił sprzeciwu, o którym mowa w art. 54 ustawy Prawo budowlane. Dalej wskazano, że w odwołaniu od decyzji organu I instancji z dnia [...], nr [...], Gmina L. zarzuciła organowi stopnia podstawowego, że w sposób nieprawidłowy dokonał analizy zgromadzonej w sprawie dokumentacji, co przyczyniło się do sformułowania wadliwych wniosków, a w konsekwencji do dokonania wadliwej subsumpcji, wynikiem czego było wydanie zaskarżonej decyzji. Zdaniem gminy odcinek sieci wodociągowej został zrealizowany przez inwestorów z naruszeniem art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, a zatem w warunkach samowoli budowlanej, czego organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego nie dostrzegł. Zdaniem organu odwoławczego w celu wyjaśnienia kwestii oceny legalności zrealizowanych robót budowlanych należało odnieść się do zakresu inwestycji objętej decyzją Starosty [...] z dnia [...], nr [...]. Organ podkreślił zatem, że wniosek inwestorów obejmował m.in. żądanie udzielenia pozwolenia na budowę "przyłącze wodociągowe z odcinkiem sieci". Ponadto projekt zagospodarowania działki uwzględniał realizację tego zamierzenia. Z kolei projekt budowlany składał się m.in. z części poświęconej budowie odcinka sieci wodociągowej, przyłącza wody i kanalizacji do zbiornika bezodpływowego. Co prawda w decyzji z dnia [...], nr [...], Starosta [...] wskazał, że pozwolenie na budowę obejmuje zezwolenie na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budynku garażowego, szczelnego zbiornika do gromadzenia nieczystości, przewidzianych do realizacji na terenie działki nr ewid. 91/10 w miejscowości F., gm. L., jednakże Starosta [...] nie wzywał inwestorów do uzupełnienia dokumentacji złożonej przy wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę, jak również do wyjaśnienia ewentualnych wątpliwości związanych z zakresem planowanej inwestycji. Decyzja Starosty [...] była rozstrzygnięciem pozytywnym, tj. uwzględniającym żądanie wnioskodawców, ponieważ tamtejszy organ nie wydał decyzji, która odmawiałaby udzielenia pozwolenia na budowę obejmującą pozostały zakres robót wskazanych we wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Dalej organ II instancji wskazał, że stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, obiekt budowlany należy projektować i budować w sposób zapewniający m.in. warunki użytkowe zgodne z przeznaczeniem obiektu, w szczególności w zakresie zaopatrzenia w wodę, czy usuwanie ścieków, zatem sporny budynek bez wykonania przyłącza wodociągowego oraz części sieci wodociągowej, nie mógłby być użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem, ponieważ nie zapewnione zostałyby warunki zaopatrzenia obiektu w wodę. W ocenie organu odwoławczego nie można było w związku z tym uznać, że doszło do samowolnego wykonania robót budowlanych. Organ zauważył jednak, że sporna inwestycja - w zakresie wykonania sieci wodociągowej i przyłącza - została zrealizowana z odstępstwem, ponieważ ze szkicu inwentaryzacji przyłącza wody, sporządzonego w dniu 12 października 2007r., załączonego do zawiadomienia o zakończeniu budowy wynikało, że przyłącze wodociągowe zostało zrealizowane z odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego. Jednakże mimo tego przedmiotowa inwestycja została oddana do użytkowania, a Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nie zgłosił sprzeciwu w sprawie przystąpienia do jej użytkowania. W ocenie organu odwoławczego wykonanie inwentaryzacji powykonawczej, której celem jest przedstawienie rzeczywistego położenia w terenie poszczególnych elementów składowych całego zamierzenia inwestycyjnego (w tym również urządzeń podziemnych) jest wystarczające do tego, by przyjąć daną inwestycję do użytkowania. Wykonanie bowiem w przyszłości jakiegokolwiek nowego zamierzenia budowlanego będzie wiązało się z przedstawieniem jego projektu na mapie, która będzie obejmowała również usytuowanie w terenie tzw. infrastruktury towarzyszącej, co zapobiegnie ewentualnemu zaprojektowaniu obiektu w sposób zagrażający zdrowiu i bezpieczeństwu ludzi lub mienia. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, że kontroli organu nadzoru administracji architektoniczno-budowlanej szczebla centralnego podlegała decyzja Starosty [...] z dnia [...], nr [...], a zatem stwierdzenie jej nieważności nie ma wpływu na decyzję tego organu z dnia [...], nr [...]. Dalej organ II instancji wskazał, że w oświadczeniach o dysponowaniu działką na cele budowlane złożonych przez inwestorów wraz z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę, wskazano, że prawo do wykonywania inwestycji na działkach o nr ewid. 91/13 i 91/14 wynika ze stosunku zobowiązaniowego zawartego pomiędzy inwestorami a ówczesnymi właścicielami wskazanych powyżej działek. Ponadto Gmina L. - właściciel działki o nr ewid. 44/2 - ustaliła wymagania techniczne dla inwestycji związanej z budową odcinka sieci oraz budowy przyłącza w celu dostarczenia wody do budynku mieszkalnego na terenie działki o nr ewid. 91/10 położonej w miejscowości F. przy ul. A (wymagania techniczne z dnia 27 stycznia 2004r., nr 04/2004), a zatem jeszcze przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. W aktach sprawy znajduje się także "Notatka ze spotkania" sporządzona w dniu 12 września 2007r., w którym uczestniczył przedstawiciele Gminy L. oraz wykonawcy robót związanych z budową sieci wodociągowej w ulicy [...] we F. oraz przyłącza do posesji przy ul. A 8 we F.. Z dokumentu tego wynika, że Gmina F. wyraziła zgodę na wykonanie tej inwestycji zgodnie z projektem technicznym oraz udzielonym pozwoleniem na budowę, jak również wskazaniami zawartymi w punktach od 2 do 5. Jednocześnie z oświadczenia W. S. złożonego w dniu 3 sierpnia 2009r. wynika, że inwestycja związana z budową przyłącza wodociągowego została zrealizowana z odstępstwem - zmianie uległ przebieg przyłącza - co spowodowane było kolizją z istniejącą studnią wodomierzową starego przyłącza wodociągowego. Z kolei z protokołu zakończenia i odbioru robót wodociągowo-kanalizacyjnych z dnia 31 października 2007r. wynika, że próba szczelności przewodu wypadła pozytywnie. Z załącznika do warunków technicznych z dnia 27 stycznia 2004r. - tj. protokołu odbioru przyłącza wodociągowego-wodomierza z dnia 31 października 2007r. - wynika, że przyłącze zostało wykonane w sposób prawidłowy. W związku z powyższym organ uznał, że inwestycja związana z budową odcinka sieci wodociągowej oraz przyłącza wodociągowego do budynku mieszkalnego usytuowanego w miejscowości F. przy ul. A na działce o nr ewid. 91/10, nie została zrealizowana z naruszeniem art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, a skoro organy nadzoru budowlanego ustaliły, że roboty te zostały wykonane w sposób legalny, a ponadto zgodnie ze sztuką budowlaną, to postępowanie w przedmiocie legalności budowy odcinka sieci wodociągowej usytuowanego na ww nieruchomości, stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a. Na ostateczną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. skargę do sądu administracyjnego złożyła Gmina L., zarzucając naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1) art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez błędne uznanie, iż w niniejszej sprawie powyższy przepis znajdował zastosowanie i wskutek tego utrzymanie w mocy wadliwej decyzji, która powinna zostać uchylona; 2) art. 105 § 1 K.p.a. poprzez uznanie, iż organ I instancji prawidłowo ustalił przesłanki bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego skutkujące umorzeniem postępowania w całości; 3) art. 156 § 1 K.p.a. poprzez uznanie, iż stwierdzenie nieważności decyzji (i przesłanki jej stwierdzenia) Starosty [...] z dnia [...], nr [...], decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w postępowaniu nieważnościowym nie ma wpływu na decyzję Starosty [...] z dnia [...], nr [...], gdy tymczasem z postępowania nieważnościowego wynika, iż sieć wodociągowa została wybudowana bez wymaganego pozwolenia; 4) art. 28 K.p.a. i 28 ust. 2 ustawy Prawo Budowlane poprzez uznanie, iż brak zawiadomienia przez organ I instancji o postępowaniu administracyjnym właścicieli działek 91/13, 91/14 i 44/2 nie był wymagany, gdyż wystarczającym było istnienie stosunku zobowiązaniowego między inwestorami, a ówczesnymi właścicielami działek 91/13, 91/14, a w stosunku do dz. 44/2 wystarczające było wydanie przez skarżącą wymagań technicznych. Ponadto skarżąca zarzuciła także naruszenie prawa materialnego to jest: 1) art. 28 ust. 1 ustawy Prawo Budowlane poprzez uznanie, iż odcinek sieci wodociągowej został zrealizowany legalnie przez inwestora nie zaś w warunkach samowoli budowlanej, gdy tymczasem inwestor nie miał pozwolenia na budowę odcinka sieci wodociągowej; 2) art. 54 ustawy Prawo Budowlane poprzez uznanie, iż brak sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania inwestycji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu zawiadomienia inwestorów o zakończeniu budowy inwestycji objętej decyzją z dnia [...], nr [...], oznacza legalizację inwestycji, gdy tymczasem ww. decyzja nie obejmowała odcinka sieci wodociągowej; art. 5 ust. 1 ustawy Prawo Budowlane poprzez uznanie, że sporny budynek bez wykonania przyłącza wodociągowego i sieci wodociągowej nie mógłby być użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem z uwagi na brak zaopatrzenia obiektu w wodę, gdy tymczasem mógł on być użytkowany tylko po wybudowaniu przyłącza, na które nie było potrzebne pozwolenie na budowę, nadto inwentaryzacja przyłącza wody i inwentaryzacja powykonawcza dotyczą tylko przyłącza nie zaś sieci wodociągowej. Na tej podstawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i w związku z tym wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Wobec braku powyższych wad sąd skargę oddala na podstawie art. 151 p.p.s.a. W zakreślonej wyżej kognicji sądu administracyjnego uznać należy, że organy administracji obu instancji nie dopuściły się takiego naruszenia przepisów zarówno prawa materialnego, jak i procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy. Kontroli sądu poddane zostało postępowanie w sprawie oceny legalności wybudowanego odcinka sieci wodociągowej poza nieruchomością inwestorów i przyłącza wodociągowego na ich nieruchomości. Spór między stronami sprowadza się do oceny, czy odcinek sieci wodociągowej, zrealizowany na nieruchomości położonej we F. przy ul. A na działkach o nr ewid. 91/13, 91/14 i 44/2, gm. L., łączący przyłącze wybudowane na nieruchomości inwestorów z siecią ogólnie dostępną został wybudowany w ramach pozwolenia na budowę, czy w warunkach samowoli budowlanej. Materialna podstawę orzekania stanowią zatem przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz.U. 2013 nr 1409 ze zmianami, dalej powoływanej jako Prawo budowlane). Stosownie do art. 28 ust.1 Prawa budowlanego, roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 -31. Poza sporem jest, że określone w art. 29-31 Prawa budowlanego wyjątki od zasady nie dotyczą niniejszego postępowania. Wskazane przepisy wymieniają bowiem sytuacje, rodzaje robót, które nie wymagają pozwolenia na budowę. Bez wątpienia zaś zamierzenie inwestycyjne polegające na budowie domu wraz z niezbędną infrastrukturą i przyłączami wymaga, jako całość uzyskania pozwolenia na budowę. W przypadku budowy domu jednorodzinnego, zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy Prawo budowlane pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia inwestycyjnego. Decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - jak wynika z przepisu art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego może być wydana przez organ architektoniczno-budowlany po uprzednim jego sprawdzeniu w zakresie w tym przepisie wskazanym. Po sprawdzeniu i ustaleniu kompletności projektu budowlanego zgodnie z wymogami wynikającymi z art. 32 i art. 34 Prawa budowlanego, jeżeli spełnione zostaną wymagania, o których wyżej mowa, właściwy organ architektoniczno-budowlany, zgodnie z art. 35 ust. 4, nie może odmówić wydania pozytywnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę. Powołany przepis określa zakres obowiązków organu, zawartych w fazie wyjaśniającej prowadzonego postępowania administracyjnego o pozwolenie na budowę. Musi on dokonać szeregu czynności, których celem jest sprawdzenie projektu budowlanego. Wyraża się to przede wszystkim w ocenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organy w niniejszej sprawie zawiera wyczerpującą analizę dokumentacji zebranej w postępowaniu zakończonym pozwoleniem na budowę. Organ odwoławczy trafnie wskazał, że wniosek inwestorów o pozwolenie na budowę opiewał nie tylko na budowę budynku i przyłącza wodociągowego, ale i odcinka sieci wodociągowej. Również projekt budowlany zawiera część poświęconą temu elementowi inwestycji. Projekt budowlany w tej części, obejmujący budowę odcinka sieci na działkach nr 91/13, 91/14 i 44 został opracowany w oparciu o warunki techniczne wydane przez gestora sieci i uzgodniony w PGOiK w P. Organ architektoniczno – budowlany zatwierdził tenże projekt w całości. Uwzględniając zakres wniosku, treść i zawartość projektu budowlanego, obejmującego również wykonanie odcinka sieci wodociągowej i przyłącza, brak jakichkolwiek podstaw do wniosku, że ta część inwestycji została negatywnie przez Starostę oceniona. W uzgodnieniu dokumentacji projektowej zagospodarowania działki również jest mowa o sieci wodociągowej, uwzględnia ją również dokument pt plan zagospodarowania terenu. Inwestorzy w toku postępowania nie byli wzywani do uzupełnienia projektu, czy składania jakichkolwiek wyjaśnień co do planowanej budowy odcinka sieci wodociągowej. Projekt budowlany został zatwierdzony bezwarunkowo, bez wyjątków w całości. Zatwierdzony projekt budowlany stanowi zaś immanentną część decyzji o pozwoleniu na budowę. Trafnie wprawdzie zauważa skarżąca, że w tej części decyzji nr [...], w której Starosta orzekał o pozwoleniu na budowę, nie wymieniono expressis verbis budowy odcinka sieci wodociągowej.. Natomiast w uzasadnieniu decyzji, nader lakonicznym zawarto stwierdzenie, że inwestor jednocześnie zgłosił budowę przyłączy wody, lokalnych instalacji energii i kanalizacji sanitarnej. Powstała zatem sytuacja, w której decyzja jest wewnętrznie niespójna – zatwierdzenie projektu obejmuje całe zamierzenie inwestycyjne, w tym budowę spornego odcinka sieci wodociągowej, zaś pozwolenie na budowę nie wymienia wszystkich etapów, bez których wszak trudno byłoby uznać całe przedsięwzięcie za sfinalizowane. Co więcej, z uzasadnienia decyzji nr [...] nie wynika, aby pominięcie tej części inwestycji w rozstrzygnięciu o pozwoleniu na budowę było działaniem celowym organu. Należy zatem uznać, że rozbieżność ta jest wynikiem oczywistego błędu organu. O tym, iż był to błąd niezamierzony, świadczą późniejsze próby sanowania tej sytuacji w trybie art. 154 k.p.a. Były nieskuteczne, bo jak trafnie wskazał GINB stwierdzając nieważność decyzji zmieniającej pozwolenie na budowę, tryb przewidziany w art. 154 nie służy jednak merytorycznej zmianie decyzji. Na marginesie można jedynie zaznaczyć, że wyeliminowanie decyzji zmieniającej, wbrew zarzutom skarżącej nie przesądza, iż mamy do czynienia z samowolą budowlaną. Organ odwoławczy wskazuje również na inne dokumenty, świadczące o braku podstaw do przyjęcia, iż doszło do bezprawnej realizacji odcinka wodociągu. W aktach administracyjnych znajduje się wyciąg z dziennika budowy, zawierający protokół zakończenia i odbioru robót wodociągowo – kanalizacyjnych, odwołujący się do zatwierdzonego w dniu [...] (data decyzji Starosty nr [...]) projektu, stanowiącego podstawę wykonania robót, w którym odnotowano wykonanie 47 mb sieci wodociągowej o przekroju 110pvc, kopia mapy zasadniczej potwierdzająca lokalizację sieci wodociągowej zgodną z projektem z 2004r. wykonanie sieci wodociągowej. Inwestorzy po zakończeniu budowy zgłosili jej zrealizowanie, organ nie wniósł sprzeciwu. W takiej sytuacji trafnie organy nadzoru budowlanego uznały, że sporny odcinek sieci wodociągowej nie został zrealizowany w warunkach samowoli budowlanej. Skoro bowiem organ architektoniczno budowlany zatwierdził w całości projekt budowlany, łącznie z częścią dotyczącą budowy odcinka sieci wodociągowej na działkach nr 91/;13, 91/14 i 44, projekt ten jest – jako załącznik – częścią decyzji o pozwoleniu na budowę to wątpliwość co do zakresu pozwolenia należy rozstrzygnąć w tym wypadku na korzyść inwestorów,. Tym bardziej, że bez zrealizowania tej części zamierzenie inwestycyjne nie mogłoby być użytkowane zgodnie z przeznaczeniem. W sytuacji zatem, gdy z przyczyn leżących po stronie organu dochodzi do wydania decyzji niespójnej, niejednoznacznej w treści, skutków tego uchybienia nie można przerzucać na adresata takiego rozstrzygnięcia. Naruszałoby to bowiem elementarne zasady praworządności. Reasumując, zasadnie [...] Wojewódzki Inspektor nadzoru Budowlanego uzna, że w realiach niniejszej sprawy nie mamy do czynienia z samowolą budowlaną, zaś odcinek sieci wodociągowej na działkach nr 91/13, 91/14 i 44/2 przy ul. A został zrealizowany na podstawi ułomnej wprawdzie, ale ostatecznej decyzji o pozwoleniu, która równocześnie zatwierdzała projekt budowlany przewidujący i tę część inwestycji. Należy stwierdzić, że organy nadzoru budowlanego zasadnie przyjęły, że budową odcinka instalacji wodociągowej wraz z przyłączem do sieci wodociągowej na działce o nr ewid. 91/10, położonej w miejscowości F. przy ul. A, odbywała się w ramach decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...]. Nie jest też trafny wniosek skarżącej, że inwestycja mogła zostać oddana do użytku bez podłączenia do sieci wodociągowej. Wbrew zarzutom skargi, podłączenie przyłącza nie przesądzało o zakończeniu inwestycji, skoro przyłącze nie umożliwiało przepływu wody, gdyż niezbędne było wybudowanie brakującego odcinka sieci. Co więcej, organy nadzoru budowlanego w toku postępowania wyjaśniającego ustaliły, że sporne roboty budowlane zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną i normami technicznymi. O zgodności wykonanych robót budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi świadczy fakt, że Gmina L. - właściciel działki o nr ewid. 44/2 - ustaliła wymagania techniczne dla inwestycji związanej z budową odcinka sieci oraz budowy przyłącza w celu dostarczenia wody do budynku mieszkalnego na terenie działki o nr ewid. 91/10 położonej w miejscowości F. przy ul. A (wymagania techniczne z dnia 27 stycznia 2004r., nr [...]), a zatem jeszcze przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę. Po drugie wskazuje na to sporządzona w dniu 12 września 2007r. notatka ze spotkania, w którym uczestniczył przedstawiciele Gminy L. oraz działający na jej zlecenie wykonawcy robót związanych z budową sieci wodociągowej w ulicy A we F. oraz przyłącza do posesji przy ul. A 8, z której wynika, że Gmina F. wyraziła zgodę na wykonanie tej inwestycji zgodnie z projektem technicznym oraz udzielonym pozwoleniem na budowę, jak również wskazaniami zawartymi w punktach od 2 do 5. Z kolei z protokołu zakończenia i odbioru robót wodociągowo-kanalizacyjnych z dnia 31 października 2007r. wynika, że próba szczelności przewodu wypadła pozytywnie. Z załącznika do warunków technicznych z dnia 27 stycznia 2004r. - tj. protokołu odbioru przyłącza wodociągowego - wodomierza z dnia 31 października 2007r. - wynika, że przyłącze zostało wykonane w sposób prawidłowy. Należy zauważyć, że przyłącze wodociągowe, zrealizowane na podstawie skutecznego zgłoszenia (choć winno zostać objęte pozwoleniem na budowę, jako część zamierzenia inwestycyjnego) zostało wykonane z odstępstwem od projektu budowlanego, zatwierdzonego przez organ architektoniczno-budowlany. Zmiana przebiegu wodociągu, która spowodowana była kolizją z istniejącą studnią wodomierzową starego przyłącza wodociągowego, została uwzględniona w szkicu inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej przyłącza wody, sporządzonego w dniu 12 października 2007r. i załączonego do zawiadomienia o zakończeniu budowy. W takim stanie przedmiotowa inwestycja została zgłoszona do użytkowania, a Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nie zgłosił sprzeciwu w sprawie przystąpienia do jej użytkowania. Nie może w niniejszym postępowaniu odnieść skutku zarzut niepowiadomienia Gminy o toczącym się w 2004 roku postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Nie ma on znaczenia w sprawie legalności wykonanych robót budowlanych. W tym stanie rzeczy uznać należy za uzasadnione umorzenie postępowania na podstawie art. 105 § 1 K.p.a., wobec braku cech samowoli budowlanej przy wykonywaniu spornych robót. W związku z tym sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. LS