II SA/Łd 376/24

Dnia 5 lipca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Adamczewski po rozpoznaniu 5 lipca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z 16 listopada 2016 roku nr XXXVII/966/16 w sprawie ustalenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabarytów, standardów jakościowych oraz rodzajów materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane, dla miasta Łodzi p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej J. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem nienależnie uiszczonego wpisu sądowego, zaksięgowaną 5 kwietnia 2024 roku pod pozycją [...]. ał II SA/Łd 376/24 Uzasadnienie Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga J. Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z 16 listopada 2016 roku nr XXXVII/966/16 w sprawie ustalenia zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń, ich gabarytów, standardów jakościowych oraz rodzajów materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane, dla miasta Łodzi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na brak uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zarządzeniem z 16 maja 2024 r. stronę skarżącą wezwano do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a.) przez wykazanie, że strona skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie powyższe doręczono stronie 23 maja 2024 r., jednak pozostało ono bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zaskarżona uchwałą jest aktem prawa miejscowego jednostki samorządu terytorialnego, który stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm.) [dalej: ustawa p.p.s.a.], podlega kognicji sądu administracyjnego. Wymaga podkreślenia, że zaskarżona uchwałą została podjęta 16 listopada 2016 r., a zatem kwestię terminu wniesienia skargi i wyczerpania trybu właściwego dla wniesienia skargi, należy oceniać przez pryzmat regulacji obowiązujących przed 1 czerwca 2017 r., czyli przed wejściem w życie ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935). Wynika to z brzmienia art. 17 pkt 2 tej ustawy stanowiącego, iż przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Zgodnie natomiast z art. 52 ustawy p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W przypadku aktów prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (§ 4). Zgodnie zaś z art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.) w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i § 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W realiach opisywanej sprawy zarządzeniem z 16 maja 2024 r. Sąd wezwał stronę do podania, czy przed wniesieniem skargi skarżąca spółka zwróciła się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to doręczono 23 maja 2024 r., jednak w zakreślonym terminie strona nie udzieliła odpowiedzi. Oznacza to, że skarżąca nie wykazała, iż przed wniesieniem wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Końcowo wymaga podkreślenia, że z uwagi na charakter zaskarżonego aktu, skarżąca może ponownie skutecznie wnieść skargę, niemniej warunkiem jej rozpoznania jest uprzednie złożenie pisemnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a następnie wniesienie skargi w terminie określonym art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. O zwrocie wpisu orzeczono w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. ds