II SA/Łd 378/17

Dnia 3 sierpnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), , Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2017 roku sprawy ze skargi S. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie oddala skargę. LS II SA/Łd 378/17 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.), dalej P.b., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...], zatwierdzającą A. i J. R. projekt budowlany zamienny budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego z częścią gospodarczo-garażową z infrastrukturą towarzyszącą na nieruchomości przy ul. A 9 w R. (działka nr 46) oraz nakładającą obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w okresie od 2000 r. sprawa odnosząca się do prawidłowości wykonania budowy spornego budynku była przedmiotem szeregu rozstrzygnięć zarówno Starosty [...] i Wojewody [...], jak i organów nadzoru budowlanego oraz orzeczeń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W efekcie tych działań sytuacja prawna spornego budynku przedstawia się następująco. Decyzja Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r. o udzieleniu A. i J. R. pozwolenia na budowę została, w trybie art. 36 ust. 2 P.b., wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją tego organu z dnia [...] lipca 2004 r., utrzymaną w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...]września 2004 r. W toku było już bowiem postępowanie prowadzone przez organy nadzoru budowlanego w związku z zarzutem prowadzenia robót budowlanych z istotnymi odstępstwami. Kolejne decyzje w postępowaniu legalizacyjnym były jednak uchylane. Decyzją z dnia [...]marca 2012 r., wydaną w postępowaniu wznowieniowym na podstawie art. 152 § 1 w związku z art. 146 § 1 k.p.a., Wojewoda [...] odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia [...]września 2004 r. z powodu upływu 5 lat od dnia jej doręczenia, przy czym jednocześnie stwierdził, że decyzja z dnia [...]września 2004 r. została wydana z naruszeniem prawa. W sprawie zaistniała więc sytuacja, że istnieje budynek, w stosunku do którego nie istnieje w obrocie prawnym ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, a budynek wybudowano z istotnymi odstępstwami od projektu budowlanego. Odstępstwami tymi są wymiary budynku. W wyroku z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. II SA/Łd 874/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że organy nadzoru budowlanego winny zastosować w niniejszej sprawie tryb z art. 51 ust. 4 w związku z art. 51 ust. 7 P.b., jako podstawę do ewentualnego zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego w przypadku zakończenia budowy, po uprzednim wydaniu decyzji, o której mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. Wobec powyższego organ stopnia podstawowego wydał w dniu [...] maja 2013 r. decyzję o nałożeniu na A. i J. R. obowiązku sporządzenia i przedłożenia w terminie 3 miesięcy projektu budowlanego zamiennego spornego budynku. Po rozpatrzeniu odwołania S. S. organ odwoławczy, decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania. Rozpoznając ponownie sprawę organ stopnia powiatowego przeprowadził kontrolę na nieruchomości, a następnie w dniu [...] października 2013 r. wydał decyzję nakładającą na inwestorów obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego budynku. Powyższa decyzja organu I instancji została uchylona decyzją organu wojewódzkiego z dnia [...]grudnia 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R., realizując wskazania organu odwoławczego, uznał, że nie zachodzi potrzeba wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, o czym stanowi art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. Stwierdził, że omawiany budynek od strony S. S. usytuowany jest zgodnie z warunkami technicznymi i znajdujące w nim otwory okienne nie naruszają przepisów. Ponadto Burmistrz R., pismem z dnia 10 września 2007 r., wydał opinię, że wybudowane budynki są zgodne z ustaleniami planu miejscowego. Ponadto ustalono, że wody opadowe odprowadzane są do jednego zbiornika usytuowanego w części rekreacyjnej działki. Nie stwierdzono też zalewania działki S. S. W związku z tym organ I instancji wydał w dniu [...] lutego 2014 r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. decyzję nakładającą na inwestorów obowiązek sporządzenia i przedłożenia 4 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego budynku. Od tej decyzji strony nie wniosły odwołania. W dniu 30 maja 2014 r. inwestorzy przedłożyli 4 egzemplarze projektu budowlanego zamiennego, uzupełniając ją następnie o wymagane dokumenty. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. zatwierdził projekt budowlany zamienny oraz nałożył na inwestorów obowiązek uzyskania pozwolenia na jego użytkowanie. Decyzją z dnia [...] października 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uznając, że przedłożony projekt jest kompletny i spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 21 czerwca 2013 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r. poz. 462 ze zm.), dalej rozporządzenie, jak również został wykonany zgodnie z zasadami wiedzy i sztuki budowlanej. Na ww. ostateczną decyzję skargę do sądu administracyjnego złożył S. S., podnosząc, że w zatwierdzonym projekcie budowlanym projektant nie odniósł się do tego, jakie odstępstwa zostały dokonane przez inwestora od otrzymanego pozwolenia na budowę i jakie roboty budowlane należy wykonać w celu doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Wyrokiem z dnia 31 marca 2015 r., sygn. II SA/Łd 1168/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił decyzję organów obydwu instancji, wskazując, że projekt budowlany zamienny nie jest kompletny. Brakuje w nim m.in.: 1/ charakterystyki energetycznej budynku, elementu niezbędnego projektu, o którym mowa wart. 34 ust. 3 pkt 1 P.b. oraz w § 11 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia, 2/ rysunku przekroju dachu, więźby dachowej, co narusza w szczególności wymogi określone w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, 3/ określenia usytuowania okien w spornym budynku od strony nieruchomości w R. przy ul. A 7, 4/ rozwiązań dotyczących instalacji odprowadzenia wód opadowych (§ 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia), choć kwestię tej instalacji, przyjętych rozwiązań włączono do niniejszego postępowania. Ponadto Sąd wskazał na nieprecyzyjne i zmienne posługiwanie się w projekcie określeniami użytkowania poszczególnych części budynków, oraz że projekt zamienny winien w sposób niebudzący wątpliwości wskazywać przeznaczenie poszczególnych części obiektów budowlanych i ich powierzchnię, aby możliwa była weryfikacja przyjętych rozwiązań i parametrów. W prowadzonym po raz kolejny postępowaniu organ stopnia podstawowego, postanowieniem z dnia [...]czerwca 2015 r., nałożył na Inwestorów obowiązek usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym poprzez jego uzupełnienie o dokumenty wskazane w uzasadnieniu wyroku WSA w Łodzi z dnia 31 marca 2015r., a decyzją z dnia [...] września 2015 r. zatwierdził projekt budowlany zamienny. Decyzją z dnia [...] października 2015 r. organ odwoławczy uchylił ww. rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia [...]listopada 2015 r. organ szczebla powiatowego nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego spornego budynku. W zakreślonym terminie zobowiązani złożyli żądaną dokumentację. W dniu [...] stycznia 2016 r. organ I instancji wydał decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego, a decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. organ odwoławczy uchylił w całości ww. rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. organ I instancji, w oparciu o art. 51 ust. 4 oraz 35 ust. 3 P.b., nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia projektu budynku handlowo- usługowo- mieszkalnego z częścią gospodarczo - garażową w terminie 60 dni. W zakreślonym terminie zobowiązani złożyli poprawiony projekt zamienny. Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. zatwierdził inwestorom projekt budowlany zamienny, a decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. organ odwoławczy uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ szczebla powiatowego, postanowieniem z dnia [...] września 2016 r., działając w trybie art. 35 ust. 3 P.b., nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia nieprawidłowości w złożonym w dniu 24 maja 2016 r. projekcie budowlanym zamiennym, wskazując m.in. na brak metryki na rysunkach wchodzących w skład projektu, brak podpisu projektanta, błędy w numeracji stron, możliwość dekompletacji projektu, dwa rysunki planu zagospodarowania terenu. W zakreślonym 60-dniowym terminie inwestor złożył uzupełnioną dokumentację projektową. Organ szczebla powiatowego przeprowadził w dniu 10 stycznia 2017 r. czynności kontrolne na nieruchomości, potwierdzając, że zarówno część mieszkalno- handlowo-usługowa, jak i część gospodarczo-garażowa, użytkowane są zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym zamiennym, a następnie wydał w dniu [...] decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego z częścią gospodarczo-garażową z infrastrukturą towarzyszącą na nieruchomości przy ul. A 9 w R. oraz nałożył obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie, W odwołaniu od ww. decyzji S. S. podniósł, że organ I instancji nie zbadał zgodności projektu budowlanego zamiennego z przepisami techniczno- budowlanymi, a w konsekwencji zatwierdził projekt budowlany zamienny nieuwzględniający tego, że: 1/ na posesji znajdują się dwa oddzielne budynki, jeden o charakterze handlowo-usługowo-mieszkalnym, a drugi o charakterze gospodarczo-garażowym, natomiast w decyzji powołano się na istnienie tylko jednego budynku, 2/ struktura techniczna budynku gospodarczo-garażowego jest nieprawidłowa i zagraża budynkowi stojącemu na posesji przy ul. A 7, 3/ w budynku gospodarczo-garażowym inwestor prowadzi działalność polegającą na produkcji agregatów chłodniczych, co powoduje zagrożenie dla sąsiedniego budynku i zagrożenie ekologiczne, 4/ w budynku gospodarczo-garażowym z uwagi na jego konstrukcję nie może być prowadzona działalność gospodarcza. Decyzją z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 51 ust. 4 P.b. po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych albo - jeżeli budowa została zakończona - o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. W decyzji tej nakłada się obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Organ II instancji uznał, że przedstawiony projekt odpowiada wymogom określonym w art. 34 ust. 3 P.b. oraz w przepisach rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Inwestycja jest zgodna obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta R. oraz odpowiada wymogom określonym przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wyeliminowane zostały wszystkie wadliwości dokumentacji projektowej, w szczególności projekt zawiera charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia. Uzupełnione zostały rysunki przekroju dachu, więźby dachowej. Na rysunku Planu zagospodarowania terenu określono odległość ściany z otworami okiennymi w stosunku do granicy nieruchomości (wynosi ona 5,2 m). Projekt budowlany zamienny zawiera na kartach 122-126 projekt instalacji odprowadzenia wód deszczowych. Wyeliminowano niejednolite nazewnictwo poszczególnych części budynku oraz wskazano przeznaczenie poszczególnych części obiektu. Organ odwoławczy zauważył także, że w projekcie budowlanym znajduje się kopia pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych na terenie historycznego układu urbanistycznego wydanego przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w dniu 23 maja 2016 r., stanowiącego faktyczną podstawę uprawnienia do prowadzenia robót budowlanych na terenie podlegającym ochronie konserwatorskiej. Organ uznał, że biorąc pod uwagę, że zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia część opisowa projektu powinna zawierać dane informujące, czy działka lub teren, na którym jest projektowany obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to przedstawiony projekt budowlany zamienny jest zgodny z powyższą regulacją. Organ II instancji stwierdził dalej, że nie ma podstaw do uwzględnienia argumentu, że przedmiotem postępowania powinny być dwa odrębne budynki. W tym zakresie nie zostały dokonane istotne odstępstwa od pierwotnego projektu budowlanego, które uzasadniałyby zmianę zakresu inwestycji w stosunku do pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę. Okoliczność zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek produkcyjny nie została potwierdzona w toku prowadzonego postępowania. Tym samym nie mogą odnieść skutku argumenty dotyczące nieprawidłowej "struktury technicznej budynku", która uniemożliwia prowadzenie w budynku działalności gospodarczej, bowiem prowadzenia żadnej działalności gospodarczej nie stwierdzono. Na decyzję ostateczną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Ł. wniósł S. S., zarzucając jej naruszenie art. 51 ust. 4 P.b. poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego, który nie spełnia wymagań P.b. w zakresie zgodnego z prawdą użytkowania budynku oraz wpływu struktury budynku na nieruchomości sąsiednie, zwłaszcza na budynek przy ul. A 7. Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obydwu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Skarga zasługuje na oddalenie. Okolicznością determinującą wynik niniejszej sprawy jest fakt wydania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 marca 2015 r., sygn. II SA/Łd 1168/14. Wyrokiem tym Sąd uchylił decyzje organów obydwu instancji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego, wydane na podstawie art. 51 ust. 5 P.b., wskazując wprost na braki złożonego wówczas przez inwestorów projektu. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369), dalej p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie Po uwzględnieniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 31 marca 2015 r. skargi S. S., sprawa trafiła ponownie do organu I instancji, który dalej prowadził postępowanie zgodnie ze wskazaniami zawartymi w wyroku. Był przy tym związany, w myśl właśnie art. 153 p.p.s.a., oceną prawną wyrażoną w wyroku. Istotą wskazań zawartych w uzasadnieniu rozstrzygnięcia sądu jest zapobieżenie w przyszłości popełnieniu tych samych błędów stwierdzonych w trakcie kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wskazania mają na celu doprowadzenie do wydania orzeczenia zgodnego z prawem, a zatem dążą do zapewnienia przestrzegania zasady legalności. Zwrot "ocena prawna wyrażona w orzeczeniu wiąże sądy" oznacza, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, tylekroć będzie on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego ciąży na organie i na sądzie. Obowiązek ten może być wyłączony tylko w wypadku zmiany stanu prawnego lub faktycznego. W niniejszej sprawie do zmiany takiej nie doszło. Tym samym obecnie nie można już kwestionować trybu postępowania przyjętego w niniejszej sprawie. Nie można zatem kontrolować legalności decyzji PINB w R. z dnia [...] lutego 2014 r., wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b., nakładającej na inwestorów obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Sąd przesądził bowiem, że przyjęty w niniejszej sprawie tryb postępowania jest prawidłowy, skontrolował także i uznał za legalną ww. decyzję organu I instancji z dnia [...] lutego 2014 r. Wyrokiem tym związane były związane zarówno orzekające w sprawie organy nadzoru budowlanego, jak sąd administracyjny. Odstąpienie od oceny prawnej wyrażonej w prawomocnym wyroku sądu stanowiłoby rażące naruszenie prawa skutkujące nieważnością rozstrzygnięć podjętych sprzecznie z tą oceną. Przepis art. 153 p.p.s.a. ma bowiem charakter bezwzględnie obowiązujący. Ani organ administracji publicznej ani sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w prawomocnym orzeczeniu sądu Aktualnie postępowanie musi sprowadzać się wyłącznie do oceny prawidłowości wykonania tego obowiązku. W tej sytuacji, w ocenie sądu, dla kontroli legalności zaskarżonych decyzji wystarczające jest sprawdzenie wykonania wskazań co do dalszego postępowania, zawartych w wyroku WSA z dnia 31 marca 2015 r. Po tym wyroku organy obydwu instancji wydawały szereg orzeczeń (postanowień organu I instancji zobowiązujących, w trybie art. 35 ust. 3 P. b., do uzupełnienia złożonego projektu budowlanego oraz decyzji organu stopnia podstawowego zatwierdzających projekt budowlany zamienny, jak i decyzji organu odwoławczego o uchyleniu decyzji organu I instancji i przekazaniu mu sprawy do ponownego rozpoznania), lecz ostatecznie kontroli Sądu podlegać powinny decyzje o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego w kontekście wykonania wskazań z poprzednio wydanego wyroku. Tak ujmując granice niniejszej sprawy projekt budowlany spełnia obecnie wymagania z art. 34 P.b. oraz rozporządzenia. W ostatecznym projekcie uzupełnione bowiem zostały braki, które WSA w Łodzi dostrzegł rozpoznając sprawę II SA/Łd 1168/14. Prawidłowo organy przyjęły, że projekt zawiera charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne oraz materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia. Uzupełnione zostały rysunki przekroju dachu, więźby dachowej. Na rysunku Planu zagospodarowania terenu określono odległość ściany z otworami okiennymi w stosunku do granicy nieruchomości (wynosi ona 5,2 m). Projekt budowlany zamienny zawiera (k. 122-126) projekt instalacji odprowadzenia wód deszczowych. Wyeliminowano niejednolite nazewnictwo poszczególnych części budynku oraz wskazano przeznaczenie poszczególnych części obiektu. Odnosząc się do zarzutów skarżącego w pierwszej kolejności nie może przynieść oczekiwanego rezultatu argument, że postępowanie powinno dotyczyć dwóch odrębnych budynków. W wyroku z dnia 31 marca 2015 r. WSA w Łodzi nie zakwestionował faktu prowadzenia postępowania wobec dwóch części budynku traktowanego jako jeden obiekt budowlany. Zresztą organ zasadnie podnosi, że w tym zakresie nie zostały dokonane istotne odstępstwa od pierwotnego projektu budowlanego, które uzasadniałyby zmianę zakresu inwestycji w stosunku do pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę. Także podnoszona przez skarżącego okoliczność zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek produkcyjny nie ma pokrycia w materiale dowodowym sprawy. Organ I instancji przeprowadził w dniu 10 stycznia 2017 r. kontrolę na nieruchomości inwestorów, która nie potwierdziła stanowiska skarżącego w tej kwestii. Skarżący był powiadomiony o terminie kontroli, jednak nie pojawił się na niej. Zgodzić się należy z organem odwoławczym, że w takiej sytuacji nie mogą odnieść skutku argumenty dotyczące nieprawidłowej "struktury technicznej budynku", która uniemożliwia prowadzenie w budynku działalności gospodarczej, skoro prowadzenia takowej nie stwierdzono. W ocenie Sądu prawidłowo również organ odwoławczy przyjął, że spełniony został warunek z § 8 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia - projekt zawiera dane informujące, czy działka lub teren, na którym jest projektowany obiekt budowlany, są wpisane do rejestru zabytków oraz czy podlegają ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W projekcie (k. 49) znajduje się kopia pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych na terenie historycznego układu urbanistycznego wydanego przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w dniu 23 maja 2016 r. Znajduje się tam informacja, ze działka nr 46 wraz z zabudową podlega ochronie ze względu na położenie na obszarze wpisanym do rejestru zabytków. Wprawdzie wniosek o wydanie tego pozwolenia inwestorzy złożyli w dniu 11 kwietnia 2016 r. wraz projektem budowlanym wówczas aktualnym, a po tej dacie i po wydaniu przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków pozwolenia projekt był jeszcze uzupełniany w trakcie postępowania przed organami nadzoru budowlanego, tym niemniej uzupełnienia te miały tak naprawdę charakter formalny, zakres inwestycji nie uległ zmianie (obiekty przecież już od wielu lat istniały), tak więc uchybienie to nie ma wpływu na wynik sprawy. Uznać zatem należy, że spełniony został warunek z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2014 r. poz. 1446 ze zm.), zgodnie z którym pozwolenia wymaga prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. k.ż.