II SA/Łd 380/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędziowie NSA Janusz Nowacki (spr.), WSA Krzysztof Szczygielski, Protokolant asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2004 r. przy udziale na rozprawie sprawy ze skargi W. Z. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe oddala skargę Decyzją nr [...] z dnia [...] Komendant Powiatowy Policji w R. na podstawie art.94 ust.2 i art.95 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji/Dz.U. nr poz.179 z późn. zm./ oraz § 1 pkt.1-2 zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez policjantów/M.P. nr 76 poz.709/ odmówił W. Z. pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu stwierdzono, iż W. Z. pełni służbę w organach policji od dnia 16 maja 1991r. w Komisariacie Policji w C. W okresie od 1 lutego 1995r. do 20 czerwca 2000r. zajmował on lokal mieszkalny w C. na podstawie umowy najmu zawartej z Urzędem Gminy w C. za który płacił czynsz regulowany. Lokal ten odpowiadał przysługującym normom zaludnienia. W dniu 20 czerwca 2000r. W. Z. uzyskał lokal mieszkalny w R. od Spółdzielni Mieszkaniowej. Zgodnie z treścią § 1 pkt.1 zarządzenia z dnia 30 września 1997r. pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego przysługuje policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej właściwego organu. W myśl zaś art.95 pkt.2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się policjantowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy. W. Z. posiadał lokal mieszkalny w miejscowości pełnienia służby odpowiadający przysługującym normom zaludnienia. W związku z czym nie przysługuje mu pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Mając to na uwadze organ administracji orzekł jak w sentencji decyzji. Odwołanie od wymienionej decyzji złożył W. Z. podnosząc, iż jest niezgodna z obowiązującymi przepisami. Odwołujący spełnia warunki do otrzymania pomocy finansowej określone w art.94 ust.1 ustawy o Policji. Nie otrzymał bowiem lokalu na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale a wcześniejszy lokal zajmował na podstawie umowy najmu. Obecnie zajmuje lokal, który kupił na podstawie umowy sprzedaży. W konkluzji odwołujący wnosił o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu pomocy finansowej. Decyzją nr [...] z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. na podstawie art.138 § 1 pkt. oraz art.127 § 2 kpa, art.94 ust.1 i art.97 ust.5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji/Dz.U. nr poz.179 z późn. zm./ w związku z § 8 zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez policjantów/M.P. nr 76 poz.709/ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu stwierdzono, iż prawo policjanta do lokalu mieszkalnego wynika z art.88 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. Zgodnie z tym przepisem prawo do lokalu przysługuje policjantowi w służbie stałej w miejscowości w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej z uwzględnieniem członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. W myśl zaś art.95 wymienionej ustawy pomocy finansowej nie przyznaje się osobom, które nie posiadają uprawnień do otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej. Prawo do lokalu mieszkalnego jest powiązane z przesłanką niezaspokojenia potrzeby mieszkaniowej policjanta. Pomoc finansowa nie przysługuje więc funkcjonariuszowi policji w razie posiadania przez niego, w miejscowości w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, lokalu mieszkalnego odpowiadającego co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. W. Z. od 1995r. zajmował lokal mieszkalny o powierzchni 37,6m2 a więc zapewniającej należne 3 normy zaludnienia. Zawarcie zaś umowy najmu wynikało z przepisów ustawy z dnia 2 lipca 1994r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych i było konsekwencją rezygnacji z instytucji szczególnego trybu najmu. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu administracji I instancji. Na wymienioną decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył W. Z. zarzucając naruszenie przepisów art.94 ust.1 i art.95 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż spełnia warunki do otrzymania pomocy finansowej określone w art.94 ust.1 ustawy o Policji. Nie otrzymał bowiem lokalu na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale a wcześniejszy lokal zajmował na podstawie umowy najmu. Obecnie zajmuje lokal, który kupił od spółdzielni mieszkaniowej na podstawie umowy sprzedaży. W konkluzji skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji. Strona przeciwna w odpowiedzi na skargę wnosiła o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga W. Z. nie jest zasadna. Zgodnie treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy 2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach 3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd nie stwierdził naruszenia przez organ administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji/Dz.U. nr 101 z 2000r. poz.1092 z późn. zm./ Zgodnie z treścią art.88 ust.1 wymienionej ustawy policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. W myśl art.94 ust.1 cytowanej ustawy policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Zgodnie zaś z treścią art.95 pkt.2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się policjantowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy. Analiza wymienionych przepisów skazuje, iż policjantowi przysługuje prawo do pomocy mieszkaniowej. Prawo to jest realizowane w pierwszym rzędzie przez przydzielenie lokalu mieszkalnego a w sytuacji gdy przydziału takiego nie dokonano przysługuje mu pomoc finansowa. Pomoc finansowa jest zatem konsekwencją niezrealizowania uprawnienia policjanta do otrzymania lokalu mieszkalnego. Celem takiego uregulowania jest to aby policjant w służbie stałej mieszkał w miejscowości w której pełni służbę albo w miejscowości pobliskiej. Prawo do pomocy mieszkaniowej jest związane z przesłanką niezaspokojenia potrzeby mieszkaniowej funkcjonariusza policji. W sytuacji gdy potrzeby te są zaspokojone policjantowi nie przysługuje prawo do takiej pomocy. Oznacza to, iż w przypadku gdy funkcjonariusz policji posiada, w miejscowości w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej, lokal mieszkalny odpowiadający przysługującej mu powierzchni mieszkalnej to nie przysługuje mu przydział lokalu mieszkalnego ani też pomoc finansowa o której mowa w art.94 ust.1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. Pomoc finansowa przysługuje policjantowi tylko wówczas gdy spełnia on warunki do przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej a lokalu tego nie otrzymał. Skoro zatem policjant nie spełnia warunku do przydzielenia mu lokalu na podstawie decyzji administracyjnej, bo posiada już lokal, to nie przysługuje mu prawo do pomocy finansowej. Pogląd, iż stosownie do przepisu art.94 ust.1 w związku z art.88 ust.1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. policjantowi nie przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu lub domu, jeżeli policjant nie ma prawa do przydziału lokalu mieszkalnego w drodze decyzji administracyjnej ponieważ posiada inny odpowiedni lokal mieszkalny wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale w składzie 7 sędziów w sprawie OPS 1/99 z dnia 29 marca 1999r./ONSA nr 3 z 1999r. poz.77/. Sąd w obecnym składzie podzielił pogląd wyrażony w wymienionej uchwale. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie spełnia warunku do uzyskania pomocy finansowej o której mowa w art.94 ust.1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego w okresie od 1 lutego 1995r. do 20 czerwca 2000r. W. Z. zajmował lokal mieszkalny na podstawie umowy najmu zawartej z Urzędem Gminy w C. Od dnia 20 czerwca 2000r. natomiast posiada on lokal mieszkalny w R. w związku z nabyciem własnościowego prawa do lokalu w spółdzielni mieszkaniowej. Od dnia 1 lutego 1995r. skarżący miał zatem zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Posiadał bowiem lokal mieszkalny w C. zaś obecnie posiada taki lokal w R.. Okolicznością niesporną jest, że oba lokale odpowiadają przysługującej skarżącemu powierzchni mieszkalnej. Nie ma tutaj znaczenia okoliczność, iż W. Z. zajmował lokal mieszkalny w C. w oparciu o umowę najmu a nie na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale lokalu. W dniu 1 lutego 1995r. nie obowiązywał już szczególny tryb najmu, który przewidywał przydział lokalu na podstawie decyzji administracyjnej. W tym dniu obowiązywała już ustawa z dnia 2 lipca 1994r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych/Dz.U. nr 120 z 1998r. poz.787/, która wprowadziła najem lokali mieszkalnych na podstawie umowy najmu. Skoro zatem od dnia 1 lutego 1995r. skarżący posiadał lokal mieszkalny to jego potrzeby mieszkaniowe zostały zaspokojone. Tym samym, zgodnie z treścią art.95 ust.2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r., nie był on uprawniony do otrzymania lokalu mieszkalnego i w konsekwencji także nie miał prawa do pomocy finansowej na uzyskanie takiego lokalu. Organy administracji obu instancji słusznie zatem odmówiły skarżącemu udzielenia pomocy finansowej o której mowa w art.94 ust.1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. Dodać również należy, iż pomoc finansowa przysługuje "na uzyskanie lokalu mieszkalnego". Chodzi tu o sytuację gdy policjant nie ma tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego. Pomoc taka nie przysługuje natomiast w przypadku gdy funkcjonariusz policji posiada już tytuł prawny do lokalu. Nie można bowiem "uzyskać" czegoś co się już ma. Z akt administracyjnych wynika, iż skarżącemu od dnia 20 czerwca 2000r. przysługuje własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej. Ma on zatem już tytuł prawny do tego lokalu. Nie przysługuje mu więc pomoc finansowa na uzyskanie lokalu w spółdzielni mieszkaniowej gdyż posiada on już ten lokal. Zarzuty skarżącego podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie. W. Z. podnosi, iż spełnia przesłanki do uzyskania pomocy finansowej określone w art.94 ust.1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. gdyż nie otrzymał dotychczas lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale. Należy zaznaczyć, iż zgodnie z treścią art.94 ust.1 wymienionej ustawy pomoc finansowa przysługuje policjantowi "który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej". Sformułowanie to należy rozumieć w ten sposób, iż chodzi tu o policjanta, który spełnia warunki do otrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji lecz go nie otrzymał. Nie dotyczy to natomiast funkcjonariusza policji, który nie otrzymał lokalu na podstawie decyzji administracyjnej gdyż nie spełnia warunków do przydzielenia mu takiego lokalu. Skarżący nie spełniał warunków do otrzymania lokalu na podstawie decyzji administracyjnej gdyż posiadał już lokal mieszkalny w C. Oznacza to, iż nie przysługuje mu także pomoc finansowa na uzyskanie lokalu. W decyzjach organów administracji obu instancji, jako podstawę prawną wskazano przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. oraz przepisy zarządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez policjantów/M.P. nr 76 poz.709/. Należy zaznaczyć, iż zarządzenie ministra, zgodnie z treścią art.87 ust.1 Konstytucji, nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa. Ma ono charakter wewnętrzny i obowiązuje tylko jednostki organizacyjne podległe organowi, który je wydał. Nie może natomiast stanowić podstawy decyzji wobec obywateli. Sprawa skarżącego winna zatem zostać rozpoznana jedynie na podstawie przepisów ustawy o Policji. Organy administracji obu instancji, odmawiając przyznania skarżącemu pomocy finansowej, oparły się na uregulowaniach określonych w ustawie z dnia 6 kwietnia 1990r. Rozpoznały zatem sprawę w oparciu o przepisy ustawy. Okoliczność więc, iż organu administracji jako podstawę wydania decyzji wskazały również zarządzenie z 30 września 1997r. nie oznacza więc, iż decyzje zostały wydane bez podstawy prawnej i tym samym są dotknięte wadą nieważności. Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Sąd oddalił skargę W. Z.