II SA/Łd 380/13

Dnia 23 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.bł. M. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Starosty [...] z dnia [...] , nr [...], którą odmówiono uchylenia decyzji ostatecznej Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w B. z dnia [...], nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów obiektu scalenia G., tj. wsi L. – N., Z., G., w gminie G., w części dotyczącej nieruchomości stanowiącej własność skarżącego. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Zgodnie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Istotne jest, iż samo wniesienia środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej. Oznacza to, iż wniesienie skargi do sądu winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, lecz również zakończeniem postępowania drugoinstancyjnego, poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które dopiero mogłoby stanowić przedmiot skargi do sądu. Analizując akta administracyjne niniejszej sprawy nie sposób nie dostrzec, iż decyzja, która jest przedmiotem skargi do Sądu jest rozstrzygnięciem organu pierwszej instancji. Niewątpliwie zatem jest aktem, od którego strona może się odwołać w trybie postępowania administracyjnego do organu drugiej instancji, co też skarżący uczynił. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż przedmiotowa skarga jest przedwczesna i nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji pierwszej instancji. W konsekwencji Sąd zobligowany był, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6, w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a., do jej odrzucenia. a.bł.