II SA/Łd 382/13

Dnia 22 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.) Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant Specjalista Marcelina Chmielecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2013 roku sprawy ze skargi N. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. a.bł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., decyzją z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 39 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013r., poz. 182 ze zm.), utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...], nr [...], którą odmówiono N. N. przyznania zasiłku celowego na zakup opału i żywności. W uzasadnieniu wskazano, iż źródłem dochodu rodziny wnioskodawczyni jest renta rodzinna w kwocie 691,25 zł oraz świadczenia rodzinne w łącznej kwocie 356 (tj. zasiłek rodzinny w kwocie 106,00 zł miesięcznie przyznany na okres od 1 listopada 2012r. do 31 października 2013r. oraz świadczenie z funduszu alimentacyjnego w wysokości 250,00 z miesięcznie przyznane na okres od 1 października 2012r. do 30 września 2013r. Łączny dochód rodziny wynosi zatem 1.047,25 złotych, co w przeliczeniu na osobę daje kwotę 523,62 złotych, zatem przekracza kwotę kryterium dochodowego ustaloną na 456, złotych. Powyższą decyzję N. N. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w treści skargi opisując swoją sytuacje rodzinną, zdrowotną i materialną. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Podtrzymując argumentację zaprezentowaną w treści zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 2 maja 2013r. N. N. cofnęła skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Z treści wskazanego przepisu wynika, iż sąd zobowiązany jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności powodujące konieczność uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W tej sytuacji uznać należało cofnięcie skargi za skuteczne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 60, w związku z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu. LS