II SA/Łd 384/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków M.R. i S.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.R. i S.R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a przyznać skarżącym prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. AG II SA/Łd 384/16 Uzasadnienie W związku ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia M.R. i S.R. wystąpili z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wynika z oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe, utrzymując się z emerytur w łącznej kwocie 1730 zł, posiadają gospodarstwo rolne o łącznej powierzchni 5 ha 9wartość ok. 30.000 zł), dom o powierzchni 100 mkw. (wartość ok. 50.000 zł). W uzasadnieniu skarżący wskazali, że z uwagi na wiek i stan zdrowia nie prowadzą działalności rolniczej. Skarżący są osobami schorowanymi, koszty leczenia to wydatek rzędu 180 zł miesięcznie. Pozostałe wydatki to opał – 250 zł, energia, woda, śmieci, telefon – 200 zł, wyżywienie – 300 zł. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Mając na względzie sytuację przedstawioną przez skarżących uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie w całości. Biorąc pod uwagę wysokość deklarowanych dochodów i sytuację osobistą strony skarżącej uprawnione jest twierdzenie, iż skarżący nie posiadają środków na pokrycie kosztów udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym. W tym miejscu warto zwrócić uwagę, iż zwolnienie od kosztów sądowych przyznane na mocy postanowienia sądowego może wywoływać określone skutki prawne jedynie od momentu skutecznego wystąpienia z żądaniem przyznania prawa pomocy, nie działa zaś wstecz. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG