II SA/Łd 385/08

Dnia 4 lipca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A.K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyjęcia zgłoszenia robót budowlanych oraz utwardzenia terenu p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – A.K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. (MSi) A.K. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyjęcia zgłoszenia robót budowlanych oraz utwardzenia terenu. We wniosku tym wskazał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną K.K., 30-letnią córką M.K., 12-letnim wnuczkiem B.K., 23-letnią córką A.P. oraz 4-letnią wnuczką W.P. Jednocześnie skarżący oświadczył, że łączny dochód rodziny zamyka się w kwocie 2.082 zł. Majątek stanowią zaś nieruchomości w postaci domu o pow. 100 m2 oraz "domu przybudowanego do istniejącego" o pow. 137,60 m2, budynku gospodarczego z 1978 r. (pustostan) o pow. 100 m2 oraz hali garażowej o pow. 420 m2, a także nieruchomości rolnej o pow. 1,097 ha. Dodał przy tym, że nie posiada środków na koncie, żona nie posiada zaś konta bankowego. Nie posiadają także papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił dodatkowo, że sytuacja finansowa rodziny jest bardzo trudna. Wskazał, że przebywa na rencie chorobowej do 1 sierpnia 2008 r. Jego żona jest na emeryturze. Budżet domowy nie wystarcza na utrzymanie rodziny i opłaty związane z utrzymaniem domu. Na leki przeznacza ok. 80% renty, żona zaś ok. 50% otrzymywanej emerytury. Oświadczył, że jest zatrudniony u synowej (1/2 etatu), lecz nie pobiera żadnych dochodów, ponieważ firma synowej istnieje od 15 października 2007 r. (synowa przejęła firmę z powodu śmierci jego syna, a jej męża w dniu 9 października 2007 r.) i jest "na dorobku". Synowa z kolei wraz z 9-miesięczną córeczką pozostaje na jego utrzymaniu, gdyż "lewo wiążą koniec z końcem". Skarżący wskazał także, iż jego córka B. wraz z mężem i 7-miesięcznymi bliźniakami oraz 12-letnią córką przeprowadzą się do jego mieszkania przy ul. A, gdyż mieszkają na wsi w budynku inwentarskim. Obecnie w jego lokalu szykują sobie pomieszczenia i planują przeprowadzkę, która będzie się wiązać z częściowym utrzymaniem skarżącego i jego małżonki. Ponadto córka A. wraz z córeczką pozostają także na jego utrzymaniu. Do wniosku skarżący załączył pismo z dnia 24 grudnia 2007 roku dotyczące okoliczności śmierci syna oraz przekazanego majątku w postaci ciągnika i samochodu ciężarowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Z kolei koszty sądowe obejmują opłaty sądowe, w tym wpis i opłatę kancelaryjną, oraz zwrot wydatków (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.) Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną K.K., 30-letnią córką M.K., 12-letnim wnuczkiem B.K., 23-letnią córką A.P. oraz 4-letnią wnuczką W.P. Łączny dochód rodziny zamyka się w kwocie 2.082 zł. Majątek stanowią przy tym nieruchomości w postaci domu o pow. 100 m2 oraz "domu przybudowanego do istniejącego" o pow. 137,60 m2, budynku gospodarczego z 1978 r. (pustostan) o pow. 100 m2 oraz hali garażowej o pow. 420 m2 i nieruchomości rolnej o pow. 1,097 ha, a także ciągnik i samochód ciężarowy. Skarżący nie posiada środków na koncie, żona nie posiada zaś konta bankowego. Małżonkowie nie posiadają także papierów wartościowych. Sytuacja finansowa rodziny jest bardzo trudna. Skarżący przebywa na rencie chorobowej do 1 sierpnia 2008 r. Jego żona jest na emeryturze. Budżet domowy nie wystarcza na utrzymanie rodziny i opłaty związane z utrzymaniem domu. Na leki przeznacza ok. 80% renty, żona zaś ok. 50% otrzymywanej emerytury. Skarżący jest zatrudniony w firmie synowej, lecz nie pobiera żadnych dochodów, ponieważ firma ta istnieje od 15 października 2007 r. (synowa przejęła firmę z powodu śmierci jego syna, a jej męża w dniu 9 października 2007 r.) i jest "na dorobku". Synowa z kolei wraz z 9-miesięczną córeczką pozostaje na jego utrzymaniu, gdyż "lewo wiążą koniec z końcem". Ponadto na częściowym utrzymaniu skarżącego pozostają córka B. wraz z mężem i 7-miesięcznymi bliźniakami oraz 12-letnią córką, a także córka A. z wnuczką. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał, iż wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Sądu przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego dowodzi niezbicie, iż nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)