II SA/Łd 389/08

Dnia 24 lipca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego p o s t a n a w i a: 1/ przyznać skarżącemu – R. D. prawo pomocy w zakresie zastępstwa prawnego poprzez ustanowienie adwokata; 2/ umorzyć postępowanie sądowe z wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 8 lipca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę R.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego. Wobec treści wyroku skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku tym skarżący wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką A.D. Nie osiąga żadnych dochodów i pozostaje na utrzymaniu matki emerytki, która pobiera emeryturę w kwocie ok. 1.039 zł. Podkreślił przy tym, że jest osobą niepełnosprawną (umiarkowany stopień niepełnosprawności – na okres do 31.12.2010 r.). Wskazał jednocześnie, że jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. Ponadto skarżący wyjaśnił, że cierpi na schorzenia narządu ruchu i niedokrwienie kończyn dolnych oraz epilepsję. Nie posiada dostatecznych środków na leczenie, gdyż po opłaceniu podstawowych świadczeń, rodzinie pozostają skromne kwoty na utrzymanie. Jednocześnie skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Problematyka zwolnienia od kosztów sądowych uregulowana jest w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). W art. 239 tego aktu określony został krąg podmiotów podlegających zwolnieniu od kosztów sądowych z mocy ustawy. Zgodnie z pkt 1 lit. a powołanego przepisu, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Z kolei jak wynika z art. 246 § 1 pkt 2, art. 262 i art. 252 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa procesowego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wynika, że skarżący jest osobą niepełnosprawną (umiarkowany stopień niepełnosprawności – na okres do 31.12.2010 r.), zarejestrowaną w Urzędzie Pracy bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką A.D. Jedyny dochód rodziny stanowi emerytura matki w kwocie ok. 1.039 zł. Skarżący cierpi na schorzenia narządu ruchu i niedokrwienie kończyn dolnych oraz epilepsję. Pozostaje na utrzymaniu matki, nie posiada jednak dostatecznych środków na leczenie, gdyż po opłaceniu podstawowych świadczeń, rodzinie pozostają skromne kwoty na utrzymanie. Ponadto skarżący nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał, iż wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie jedynie w części dotyczącej ustanowienia adwokata. Przy wykazanym dochodzie rodziny skarżący nie mógłby bowiem ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W pozostałym zakresie postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Z mocy bowiem art. 239 pkt 1 lit. a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od tychże kosztów sądowych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 oraz art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)