II SA/Łd 389/11

Dnia 28 października 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności rozbudowy budynku mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę. j.m. Skargą z dnia 25 lutego 2011 roku M. K. zaskarżył do sądu administracyjnego decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności rozbudowy budynku mieszkalnego. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 kwietnia 2011r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi albo przez nadesłanie 4 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Z pouczenia zawartego w ww. wezwaniu wynika, że nieusunięcie braków formalnych i fiskalnych skargi w terminie 7 dni będzie skutkowało jej odrzuceniem. W ustawowym terminie skarżący uzupełnił braki formalne skargi oraz wniósł o przyznanie mu pomocy prawnej z urzędu. W wykonaniu zarządzenia z dnia 20 czerwca 2011r. skarżący został wezwany do złożenia oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Pismo sądowe zawierające wezwanie do wykonania zarządzenia zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 czerwca 2011r., jednak wymagane oświadczenie nie zostało złożone, wobec czego zarządzeniem z dnia 28 lipca 2011r. Referendarz sądowy zarządził pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Kolejnym zarządzeniem z dnia 6 września 2011r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie i skierowana do skarżącego na adres podany w skardze wróciła do sądu z adnotacją doręczyciela "mieszkanie zamknięte". Przesyłka powyższa była dwukrotnie awizowana w dniach 12 i 20 września 2011 roku, a zwrócono ją do Sądu w dniu 28 września 2011 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) stanowi, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 73 § 1-4 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w powołanej ustawie pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie to umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia, o którym wyżej mowa. Z powyższego wynika, iż dwukrotne awizowanie przesyłki, w sposób określony w art. 73 p.p.s.a., uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że doszła ona do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne. W oparciu o wyżej przytoczone przepisy Sąd uznał, że przesyłka skierowana do skarżącego zawierająca wezwanie do usunięcia braków skargi została prawidłowo awizowana, a zatem można było uznać, iż na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a. została skarżącemu doręczona. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest zatem, iż skarżący nie uiścił w ustawowym terminie braków fiskalnych skargi. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. j.m. ----------------------- 3