II SA/Łd 389/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. i W. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. i W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. AC J. K. i W. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie i rozbudowie istniejącego budynku mieszkalnego oraz budowie budynku gospodarczo-garażowego na terenie ozn. nr ewid. dz. 85 obręb [...], przy ul. A 84 w R. W treści skargi skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 4 lipca 2017r. skarżący podnieśli, że ustalone decyzją warunki zabudowy dla inwestycji wywołują powstanie dla nich znacznej szkody i utrzymanie jej w mocy spowoduje trudne do odwrócenie skutki prawne, których realne zagrożenia można stwierdzić, a których rozmiar szkody w przyszłości może nabrać znacznie większych rozmiarów niż dotychczas oszacowano. Zdaniem skarżących realizacja przez inwestora zamierzonej inwestycji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Taka sytuacja zaś wymagać będzie wszczęcia w przyszłości odrębnego postępowania, zmierzającego do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Równocześnie skarżący podkreślili, iż wybudowanie wspomnianej inwestycji i wykorzystanie jej na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej narazi mieszkańców ulicy, przy której zostanie ona zlokalizowana, na uciążliwości związane z jej funkcjonowaniem. Wobec tego - w ocenie J. K. i W. K. - realizacja tego rodzaju inwestycji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, jak również stoi w sprzeczności z interesami wielu mieszkańców okolicy. Skarżący wyjaśnili ponadto, że wobec wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla spornej nieruchomości rozbudowa i podwyższenie dotychczas istniejących budynków, uniemożliwi im całkowicie uzyskanie innych decyzji w przedmiocie podziału działki własnej i wybudowania na niej odrębnych budynków, z uwagi na brak dostatecznego dostępu do światła dziennego i zacienienia działki ograniczającego możność przebywania na stałe w nim ludzi, oraz z uwagi na wymagania wynikające z prawa budowlanego co do odległości pomiędzy budynkami a granicami działek. Jednocześnie skarżący podnieśli, iż zamierzenie w przedmiocie sprzedaży należącej do nich nieruchomości w bliskiej przyszłości wiąże się ze znaczną stratą finansową. W tym zakresie wyjaśnili, że utrzymanie w mocy decyzji o ustaleniu warunków zabudowy inwestycji oraz jej nadbudowa i rozbudowa, wpłynie na spadek walorów nieruchomości skarżących. Utraci ona bowiem wszelkie dogodności w postaci spokojnej okolicy, tym bardziej, iż inwestorzy przewidują budowę garaży dla celów działalności gospodarczej, co jednoznacznie stanowi o zakłóceniach w spokojnym mieszkaniu oraz będzie się wiązało z ciągłym ruchem, hałasem, uciążliwym zapachem, a także brakiem dostatecznego nasłonecznienia, z uwagi na powstanie nowych znacznych rozmiarów budynków na działce sąsiedniej. Sprzedaż nieruchomości należącej do skarżących może się wiązać z koniecznością znacznego obniżenia wartości ceny sprzedaży nawet o 50.000,00 zł - 60.000,00 zł. Powyższa sytuacja zagraża zaś skarżącym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. W ocenie J. K. i W. K. wydanie i utrzymanie przez organ decyzji o warunkach zabudowy w kształcie takim jak we wniosku inwestora przyniesie nieodwracalne skutki, które ujawnią się, gdy skarżący bądź ich następcy prawni będą chcieli uzyskać decyzję o ustaleniu warunków zabudowy dla swojej nieruchomości. Z uwagi na powyższe okoliczności skarżący wskazali, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą obie przesłanki wyrażone w dyspozycji art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a."., tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi natomiast, że po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć należy, że przedmiotem wstrzymania wykonania decyzji mogą być tylko akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dopuszczalne jest w sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Kwestia wykonania aktu administracyjnego pojawia się zatem w odniesieniu do aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2013, s. 361). Stwierdzić należy, że decyzja ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji będąca przedmiotem wniosku o wstrzymanie w niniejszej sprawie, należy do aktów niepodlegających wykonaniu i niewymagających wykonania. Stosownie do art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017r. poz. 1073 ze zm.), decyzja w przedmiocie warunków zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Samodzielnie nie uprawnia do podjęcia jakichkolwiek robót budowlanych, nie może stanowić podstawy do podjęcia działań inwestycyjnych i nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Uprawnia jedynie inwestora do wystąpienia do właściwego organu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, a dopiero ostateczna decyzja wydana w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę jest podstawą dla inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji. Celem decyzji o ustaleniu warunków zabudowy jest wskazanie, czy inwestycja danego rodzaju może w ogóle być zlokalizowana na konkretnej działce. Tym samym decyzja ustalająca warunki zabudowy nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw skarżących i nie prowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., stanowiących przesłanki wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. AC