II SA/Łd 389/18

Dnia 24 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, , Protokolant Specjalista Aleksandra Błaszczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2018 roku sprawy ze skargi R. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. a.bł. Decyzją z [...]r., Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – w związku z art. 36a ust. 1 i ust. 5 pkt 1, 2 i 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332) – powoływanej dalej jako: "Prawo budowlane" lub "ustawa" – utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z [...] r., nr [...], zmieniającą ostateczną decyzję tego organu z [...]r., nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono Ł. S. pozwolenia na budowę obejmującego: budowę budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z garażami w parterze, instalacji zewnętrznych: elektrycznej, wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, układu komunikacji wewnętrznej z miejscami postojowymi dla samochodów osobowych, na nieruchomości położonej przy ul. A 37 w Ł., na działce o nr ewid. 319/1, obręb [...] Wojewoda [...] w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnił, że z opisu do zamiennego projektu budowlanego wynika, iż istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego dotyczy projektu zagospodarowania terenu i charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego i polega na ustaleniu drogi pożarowej wzdłuż zachodniej ściany projektowanego budynku oraz zwiększeniu kubatury i liczby kondygnacji do 5, wymagających uzgodnienia z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Dalej organ odwoławczy, w oparciu o treść art. 36a ust. 1, ust. 5, ust. 5a i ust. 6 Prawa budowlanego ocenił, że zatwierdzony zamienny projekt budowlany omawianej inwestycji jest zgodny z wydaną dla przedmiotowej inwestycji przez Prezydenta Miasta Ł. ostateczną decyzją o warunkach zabudowy z [...]r., nr [...], która ustala m.in. wysokość budynku - do V kondygnacji nadziemnych. Również załączony do wniosku o pozwolenie na budowę zamienny projekt budowlany, który został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, spełnia wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462) oraz zawiera niezbędne uzgodnienia wynikające z przepisów szczególnych. Organ II instancji wskazał także, że odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego polega również na ustaleniu drogi pożarowej wzdłuż zachodniej ściany projektowanego budynku, której ustalenie regulują przepisy § 13 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych (Dz. U. z 2009 r., Nr 124, poz. 1030). Z akt sprawy wynika, że z uwagi na kształt działki i jej usytuowanie w stosunku do dróg publicznych oraz mając na uwadze wymagania zawarte w decyzji o warunkach zabudowy, wydanej dla przedmiotowej inwestycji, pismem z 9 maja 2016 r. na podstawie § 13 ust. 4 powołanego powyżej rozporządzenia, inwestor wystąpił do [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Ł. o zaakceptowanie rozwiązań wskazanych w wystąpieniu w sprawie drogi pożarowej do przedmiotowego budynku mieszkalnego. Postanowieniem z [...] r., znak: [...],[...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Ł. wyraził zgodę na zastosowanie rozwiązań zamiennych w stosunku do wymagań zawartych w § 12 ust. 2 i 4 powołanego rozporządzenia w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych, wskazanych w wystąpieniu inwestora uznając, iż zapewnia one niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej w przedmiotowym budynku. Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że inwestor spełnił wymagania określone powołanymi przepisami, konieczne do uzyskania pozytywnej decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, wydanej na podstawie art. 36a ustawy Prawo budowlane, zatem zarzuty strony w tej kwestii nie znajdują uzasadnienia. Na ostateczną decyzję Wojewody [...] skargę do sądu administracyjnego złożyła R. M. zarzucając naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy: 1. art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego przez jego niewłaściwe zastosowanie, tj.: – nieokreślenie w rozstrzygnięciu zakresu zmiany pozwolenia na budowę, tj. w jakim zakresie projektowany budynek po zmianach będzie odbiegał od "pierwotnego" pozwolenia na budowę; – wyeliminowanie z obrotu prawnego dotychczasowego projektu budowlanego w całości i zastąpienia go nowym projektem budowlanym, bez określenia czy i w jakim zakresie dokumenty te są ze sobą zbieżne; 2. art. 36a ust. 3 w zw. z art. 32-35 Prawa budowlanego przez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. uchylenie się od zbadania przez organy obu instancji rozwiązań zawartych w przedłożonym przez inwestora projekcie budowlanym zamiennym i poprzestanie wyłącznie na ocenie kwestii wykonania drogi pożarowej wzdłuż zachodniej ściany projektowanego budynku oraz zwiększeniu kubatury i liczby kondygnacji do 5, podczas gdy projekt budowlany zamienny ma w całości zastąpić wyeliminowany projekt budowlany "pierwotny", a więc powinien zawierać rozwiązania dotyczące realizacji całej inwestycji, które wymagają dokonania przez organy ich oceny stosownie do art. 32 – 35 Prawa budowlanego; 3. art. 35 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego przez uznanie, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy oraz z przepisami prawa, w tym techniczno-budowlanymi oraz zaniechanie sprawdzenia w szczególności, czy w wyniku zmiany projektu budowlanego nie dojdzie do naruszenia praw osób trzecich; 4. § 271 ust. 1, 2, 10 i 11 w zw. z § 232 ust. 1-7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (zwanego dalej "rozporządzeniem") Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy: 1. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. 2. art. 107 § 1 i 3 k.p.a. przez zaniechanie sporządzenia prawidłowego uzasadnienia zaskarżonej decyzji; 3. art. 10 § 1 w zw. z art. 8 k.p.a. w zw. z art. 81 k.p.a. przez naruszenia zasady pogłębiania zaufania do organów administracji oraz czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym, tj. pominięcie uwag skarżącej wniesionych po zapoznaniu się przez nią z aktami sprawy i stwierdzenie, że żadnych uwag nie wniosła oraz wadliwe zawiadomienie skarżącej o możliwości zapoznania się z aktami sprawy; 4. art. 138 § pkt 1 k.p.a. przez utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji, podczas gdy zasadnym było uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a ponadto o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Na rozprawie w dniu 24 lipca 2018 roku pełnomocnik skarżącej wniosła o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej skarżącej od wyroku tutejszego sądu z dnia 6 marca 2017 roku w sprawie II SA/Łd 767/17, którym WSA w Łodzi oddalił skargę R. M. na decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Ł. S. pozwolenia na budowę spornej inwestycji w wersji pierwotnej. Dodatkowo podniosła, że kontroli sądu zostały poddane również decyzja określające warunki. Uczestnik postępowania Ł. S. oponował zawieszeniu postępowania sądowego podnosząc, że projekt zamienny stanowi uszczegółowienie projektu pierwotnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – w skrócie: p.p.s.a.. Stosownie do powołanego przepisu sąd może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jak wynika z przytoczonego normowania, podstawą zawieszenia postępowania jest ustalenie, że jest w toku inne postepowanie, np. sądowoadministracyjne, mające znaczenie w rozpoznawanej sprawie. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Kontroli sądu poddane zostały decyzje zatwierdzające zamienny projekt budowlany, w którym dokonano zmian ze względu na istotne rozwiązania dotyczące wysokości planowanego budynku (pięć kondygnacji w miejsce czterech) oraz rozwiązań przeciwpożarowych. Jak wynika z ustaleń organów, w pozostałym zakresie projekt zamienny odzwierciedla ustalenia projektu pierwotnego. Poza sporem jest, że skarżąca zaskarżyła również decyzję zatwierdzającą projekt pierwotny i udzielającą pozwolenia na jego realizację w wersji pierwotnej. Sprawa ta obecnie zawisła już przed Naczelnym Sądem Administracyjnym po wniesieniu skargi kasacyjnej przez R. M. Oczywistym zatem jest, ze wynik tamtego postępowania ma znaczenie dla rozpoznania niniejszej sprawy. Dla pełnej oceny legalności zaskarżonych w niniejszym postępowaniu decyzji istotne bowiem jest prawomocne przesądzenie o prawidłowości projektu pierwotnego i legalności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. "Zamienność" nowego projektu dotyczy jedynie niektórych ,zagadnień, w dużej części zaś rozwiązania projektu pierwotnego zostały powtórzone. Sam inwestor przyznał, że projekt zamienny jest jedynie uszczegółowieniem rozwiązań pierwotnym. W tej sytuacji mamy do czynienia z zagadnieniem prejudycjalnym, o którym stanowi przytoczony na wstępie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji. A.B.