II SA/Łd 389/22

Dnia 3 czerwca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Marcin Olejniczak po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. spółki z o.o. spółki komandytowej w P. na uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 11 września 2013 r. nr LXVIII/1471/13 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi, położonej na terenie osiedla Stoki, w rejonie ulic: Telefonicznej, Giewont, Rysy, Dębowskiego, Hyrnej i Pomorskiej, do terenu kolejowego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. B.A. A. spółka z o.o. spółka komandytowa w P. zaskarżyła uchwałę Rady Miejskiej w Łodzi z dnia 11 września 2013r. nr LXVIII/1471/13 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obszaru miasta Łodzi, położonej na terenie osiedla Stoki, w rejonie ulic: Telefonicznej, Giewont, Rysy, Dębowskiego, Hyrnej i Pomorskiej, do terenu kolejowego. W odpowiedzi na wezwanie sądu z 11 maja 2022 r. do usunięcia braków formalnych skargi (poprzez uiszczenie wpisu sądowego oraz wykazanie, że przed wniesieniem skargi do sądu spółka wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa), pod rygorem odrzucenia skargi spółka cofnęła skargę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Jednocześnie wskazać należy, iż stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Konsekwencje nieuiszczenia wpisu od skargi do sądu określa art. 220 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie spółka wezwane została do uzupełnienia wyżej wymienionych braków skargi. Stosowne wezwanie doręczono 17 maja 2022 r. W odpowiedzi spółka cofnęła skargę, nie uzupełniając braków skargi, co obligowało sąd do jej odrzucenia. Jednocześnie sąd wyjaśnia, że wobec nieuzupełnienia ww. braków, zaistnienie przesłanki do odrzucenia skargi wykluczało w niniejszej sprawie badanie dopuszczalności cofnięcia skargi (art. 60 p.p.s.a.). Merytoryczne rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Oznacza to, że strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jak stanowi natomiast art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego przyjąć należy, że cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. B.A.