II SA/Łd 39/19

Dnia 18 czerwca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędzia WSA Joanna Sekunda – Lenczewska, , Protokolant Pomocnik sekretarza Mariola Kaźmierczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2019 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] przedmiocie odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala skargę. M.K. Prezydent Miasta P. decyzją nr [...] z dnia [...] odmówił określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji złoża kruszywa naturalnego (piasku) "A", zlokalizowanego w P. przy ul. A 26D, dz. nr ewid. 123/7 obręb [...]. Jak wynika z akt administracyjnych, postępowanie w sprawie prowadzone było w trybie art. 49 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ ustalił, że złoże kruszywa zostało udokumentowane na wskazanej we wniosku działce 123/7 jako jedno pole wydobywcze, którego powierzchnia wynosi 3,4 ha. Przy wydzieleniu granic złoża uwzględniony został od strony zachodniej 10- metrowy pas ochronny dla drogi oraz od strony wschodniej 10-metrowy pas dla linii energetycznej i słupa. Wydobycie ma się odbywać metodą odkrywkową, systemem ścianowym, wyrobiskiem wgłębnym. Organ wyjaśnił, że planowana inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z § 3 ust.1 pkt 40 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada pkt 40 (t.j.; Dz.U.2016.71 ze zm., dalej jako rozporządzenie RM). Dalej Prezydent miasta P. przytoczył treść miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla spornego terenu i wskazał, że § 10 pkt 2 w/w planu wprost zakazuje realizacji takich przedsięwzięć. Odwołując się do treści art. 80 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U.2017.1405 ze zm., dalej o.i.o.ś.) organ wskazał, że unormowania w nich zawarte zakazują lokalizowania inwestycji, naruszających ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego W odwołaniu od decyzji A sp. z o.o. w W. zarzuciła organowi I instancji naruszenie art. 8 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. polegające na niewyjaśnieniu stanu faktycznego i bark należytego uzasadnienia decyzji oraz naruszenie art. 71 ust. 1 i 2 oraz art. 84 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie(...). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta P. Bezspornie planowane przedsięwzięcie wymaga uzyskania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych dla przedsięwzięcia, niezbędnym jest więc najpierw ustalenie, czy inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (m.p.z.p.). W przypadku działalności objętej ustawą Prawo geologiczne i górnicze, innej niż działalność wymagająca koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, kryterium lokalizacji przedsięwzięcia jest nienaruszenie postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust.3 o.i.o.ś.). Kolegium stwierdziło, że sporne przedsięwzięcie polegające na wydobyciu kopalin ze złóż wymaga koncesji innej, niż koncesja na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż. Zatem należy przyjąć, iż ten rodzaj działalności należy ocenić z punktu widzenia kryterium nienaruszalności planu. Przed otrzymaniem takiej koncesji, zgodnie z art. 72 ust.4 ustawy środowiskowej należy uzyskać decyzję środowiskową. Kolegium wyjaśniło również, że z art. 80 ust. 2 i ust.3 u.o.i.o.ś. wynika dwutorowość postępowań w przypadku przedsięwzięcia podlegającego rygorom ustawy Prawo geologiczne i górnicze. W odniesieniu do przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż i kopalin ustawa nie przewiduje konieczności badania zgodności inwestycji z unormowaniami m.p.z.p., natomiast w odniesieniu do pozostałych przedsięwzięć realizowanych w trybie ustawy Prawo geologiczne i górnicze wymaga spełnienia kryterium nienaruszalności postanowień planu. SKO przytoczyło unormowania m.p.z.p. dotyczące terenu przy ul. A nr 26D, z których wynika, ze działka nr 123/7 położona jest w obrębie [...] jednostce przestrzennej R, dla której w § 36 ustala się rolnicze przeznaczenie terenu ( § 36 pkt 1 ppkt a ), możliwość lokalizowania sieci i urządzeń infrastruktury technicznej (ppkt b), w zakresie szczególnych zasad zagospodarowania terenu dopuszcza się możliwość prowadzenia prac polegających na poszukiwaniu i rozpoznawaniu kopalin w terenach oznaczonych R i RŁ, przy zachowaniu regulacji wynikających z przepisów odrębnych (§ 36 pkt 3 m.p.z.p.). Dodatkowo Kolegium powołało się na unormowania zawarte w § 10 pkt 2 planu i zaaprobowało stanowisko organu I instancji, że plan przede wszystkim zawiera ogólny zakaz lokalizacji na tym terenie przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Organ odwoławczy uznał też za prawidłowe nieprzeprowadzenie przez Prezydenta miasta P. postępowań uzgodnieniowych i odstąpienie od uzyskania opinii, bowiem w pierwszej kolejności należało ocenić zgodność inwestycji z zapisami m.p.z.p. Analiza postanowień planu w kontekście realizacji zamierzonej inwestycji prowadzi zdaniem SKO do wniosku, że przedsięwzięcie to narusza przeznaczenie nieruchomości określone w planie miejscowym. Jak wynika bowiem z § 10 pkt 2 rozdziału 3 planu na całym obszarze wprowadza zakaz lokalizowania przedsięwzięć polegających na prowadzeniu działalności określonej ustawą z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze, innej niż przedsięwzięcia wymagające koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, gdy skutkiem prowadzonej działalności będzie uniemożliwienie wykorzystania nieruchomości zgodnie z jej przeznaczeniem. Plan formułuje zakaz ogólny dotyczący przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, do których zalicza się także planowana kopalnia kruszywa. Zamierzona działalność naruszy przeznaczenie nieruchomości określone w planie zagospodarowania przestrzennego, a jest to przeznaczenie rolne. A Spółka z o.o. zaskarżyła powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie, stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta P., a także o zobowiązanie go do wydania decyzji o wydaniu warunków środowiskowych oraz o zwrot kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 63 ust. 1 i 2 o.o.ś., poprzez ich niezastosowanie, tj. niewydanie postanowienia określającego konieczność lub brak konieczności przeprowadzenia oceny wpływu oddziaływania na środowisko, art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niewłaściwą i niepełną ocenę materiału dowodowego, brak przeprowadzenia oceny wpływu przedsięwzięcia na środowisko lub stwierdzenia braku potrzeby takiej oceny, art. 107 § 3k.p.a. poprzez niepełne i nierzetelne uzasadnienie, naruszenie art. 80 ust. 3 o.o.ś. poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie, art. 84 w/w ustawy poprzez niewydanie decyzji w przypadku braku podstaw do dokonywania oceny wpływu przedsięwzięcia na środowisko. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o oddalenie skargi z przyczyn podanych w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie podkreślono również, że choć plan dopuszcza możliwość poszukiwania i rozpoznawania złóż kopalin, to nie można z tego wywodzić, że ich wydobywanie nie narusza przeznaczenia nieruchomości określonego w tym planie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zawiera uzasadnionych podstaw. Wniosek inwestora dotyczył określenia uwarunkowań środowiskowych dla przedsięwzięcia polegającego na wydobyciu kopaliny – piasku – ze złoża. Organy procedowały zatem i orzekały w trybie ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U.2017.1405 ze zm., dalej o.i.o.ś.). Zgodnie z treścią art. 80 ust. 2 o.i.o.ś. organ wydaje decyzję o uwarunkowaniach środowiskowych dla przedsięwzięcia po stwierdzeniu zgodności lokalizacji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przy tym istotne jest, że wydobycie kopaliny ze złoża jest działalnością regulowaną przepisami ustawy z dnia 9 czerwca 2011 roku - Prawo górnicze i geologiczne (na dzień wydania zaskarżonej decyzji t.j. Dz.U.2017.2126 ze zm., dalej jako Pgg), na podstawie art. 1 pkt 2 tej ustawyokreśla ona zasady i warunki podejmowania, wykonywania oraz zakończenia działalności w zakresie wydobywania kopalin ze złóż. Zastosowanie zatem ma przepis art. 80 ust.3 o.i.o.ś., na mocy którego w przypadku działalności określonej ustawą Pgg, innej niż przedsięwzięcia wymagające koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, kryterium oceny lokalizacji przedsięwzięcia jest nienaruszanie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak trafnie zauważył organ odwoławczy, w miejscowym plamie zagospodarowania dla tego terenu, uchwalonym przez Radę Miejską w P. w dniu w dniu [...] (uchwała RM Nr [...] z dnia [...], Dz.Urz. Woj. [...] z [...] poz. [...]), w rozdziale 3 "ustalenia dotyczące zasady ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego" w § 10 w zakresie zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu kulturowego ustala się: 1)zakaz realizacji przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oraz potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko za wyjątkiem: a) infrastruktury technicznej; b) dróg publicznych c) melioracji, d) zabudowy produkcyjnej, usługowej na terenach PU,. U1, U2, E, e) budowli przeciwpowodziowych, f) obiektów zlokalizowanych na terenie oznaczonym PU pod warunkiem ograniczenia uciążliwości do granic terenu (ograniczenie to nie dotyczy istniejącej hodowli zwierzęcej), g) przedsięwzięć polegających na poszukiwaniu i rozpoznawaniu kopalin w terenach oznaczonych R i RŁ – z uwzględnieniem przepisów odrębnych. Jak słusznie ustaliły organy administracji obydwu instancji, zgodnie z § 3 ust.1 pkt 40 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j.; Dz.U.2016.71 ze zm.) planowana eksploatacja kruszywa naturalnego – piasku należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Okoliczność. ta nie jest kwestionowana Działka o nr ewid. 123/7 przy ul. A nr 26D w P. położona jest w jednostce przestrzennej R. Jak wynika z postanowień § 36 pkt 3 planu, jest to teren rolniczy z możliwością lokalizowania sieci i urządzeń infrastruktury technicznej. W § 36 pkt 3 ppkt d) planu przewidziano możliwość prowadzenia prac polegających na poszukiwaniu i rozpoznawaniu kopalin, przy zachowaniu regulacji wynikających z przepisów odrębnych, zaś w ppkt e) - możliwość lokalizowania tymczasowych obiektów budowalnych związanych z prowadzeniem ww prac, wyłącznie na czas prowadzenia tych prac.. Z przytoczonych unormowań wynika wprost, że plan dopuszcza jedynie przedsięwzięcia polegające na poszukiwaniu i rozpoznawaniu kopalin. Należy mieć również na uwadze, że ustawa Prawo geologiczne i górnicze rozróżnia między poszukiwaniem i rozpoznawaniem złóż kopalin a ich wydobyciem czy eksploatacją . Są to odrębne rodzaje działalności, każda z nich wymaga odrębnej koncesji, co wynika wprost z treści art. 21 Pgg, który wymienia odrębnie koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż (pkt 1 ) oraz koncesję na wydobycie kopalin ze złóż (pkt 2 ). Tym samym koncesja na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż nie uprawnia do ich wydobywania czy eksploatacji. Zatem należy przyjąć, że Rada Miejska w P. w sposób świadomy ograniczyła do tych dwóch rodzajów koncesjonowanej działalności prowadzenie przedsięwzięć, reglamentowanych ustawą prawo geologiczne i górnicze. Inne przedsięwzięcie, normowane ustawą Prawo geologiczne i górnicze, o ile należy do mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, nie jest dopuszczalne i w świetle postanowień § 36 planu, jak i na mocy powołanego wcześniej § 10 pkt 1 g planu, statuującego ogólny zakaz realizacji tego typu przedsięwzięć z wyjątkiem polegających na poszukiwaniu i rozpoznawaniu kopalin. Zatem postanowienia planu wprost i jednoznacznie zakazują realizacji przedsięwzięć potencjalnie mogących znacząco oddziaływać na środowisko (innych niż poszukiwanie i rozpoznawanie złoża), co stanowi przesłankę negatywną dla ustalenia uwarunkowań środowiskowych dla spornego przedsięwzięcia. Przy tym wbrew twierdzeniom organu odwoławczego, dodatkowa przesłanka utraty możliwości dotychczasowego przeznaczenia terenu dotyczy działań określonych w § 10 pkt 2 ppkt d), a więc poszukiwania i rozpoznawania złóż, nie zaś działalności wprost planem zakazanej.Poza tym jednak rację ma organ, że wydobycie kopalin ze złoża metodą odkrywkową, wydobyciem ściennym narusza rolne przeznaczenie terenu ujęte w planie. Reasumując, sporne zamierzenie skarżącej Spółki, polegające na wydobyciu kruszywa uznać należało za naruszające postanowienia planu, wykraczałoby ono bowiem poza dozwolone w § 10 pkt 1 g oraz w § 36 pkt 3 rodzaje działalności. Wbrew zarzutom skargi uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi określone normą art. 107 § 3 k.p.a.. Zawiera bowiem niezbędne ustalenia faktyczne, organ przytoczył zastopowane w sprawie przepisy i dokonał ich prawidłowej i jasnej wykładni. Nie doszło też do naruszenia art. 7 i art. 77 k.p.a., w szczególności zasadne było zaniechanie dalszego postępowania wyjaśniającego – uzgodnień i opiniowania - na etapie oceny naruszenia postanowień planu, jest to bowiem ustalenie warunkujące dalsze procedowanie w sprawie określenia uwarunkowań środowiskowych dla przedsięwzięcia. Z uwagi na powyższe sąd uznał, że zaskarżone decyzje odpowiadają prawu i oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.2018. 1302 ze zm.). ał