II SA/Łd 390/12

Dnia 14 maja 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.P. i M.P. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.P. i M.P. w przedmiocie wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia [...], [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu postanawia przyznać skarżącym prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. AG II SA/Łd 390/12 U z a s a d n i e n i e J.P. i M.P. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych w związku ze skargą w przedmiocie niewykonania wyroku tut. Sądu w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Skarżąca osiąga dochody z tytułu dzierżawy w wysokości 780 zł, skarżący otrzymuje świadczenie przedemerytalne w kwocie 938,25 zł. Skarżąca posiada udział w domu jednorodzinnym o powierzchni 70 mkw. oraz nieruchomość o powierzchni 7752 mkw., skarżący – nieruchomość gruntową o powierzchni 1243 mkw. Małżonkowie nie deklaruje posiadania innego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że jest po dwóch operacjach ortopedycznych, spłaca kredyt. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc zaś pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącą, należy stwierdzić, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc bowiem pod uwagę wysokość deklarowanych dochodów oraz uwzględniając niezbędne wydatki na utrzymanie, należy uznać, że skarżący nie są w stanie wygospodarować środków niezbędnych do uiszczenia kosztów sądowych bez uszczerbku dla utrzymania rodziny. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG