II SA/Łd 392/12

Dnia 22 marca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na gruncie p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. a.bł. G. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję wójta Gminy Z. nr [...] z dnia [...] o odmowie wydania R. i K. małżonkom I. nakazu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na stanowiącej ich własność działce nr 614, położonej w miejscowości R.. Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego i oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 10 października 2012 roku, w sprawie o sygn. akt II OZ 879/12 oddalił zażalenie G. S. na powyższej wskazane postanowienie. Zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2012 roku WSA w Łodzi, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.), pozostawił bez rozpoznania kolejny wniosek G. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie postanowieniami odpowiednio z dnia [...] i [...] referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, na podstawie art. 246 § pkt 2, w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., oddalił kolejne wnioski skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. W skutek powyższego skarżący, działający przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, zarządzeniem z dnia 22 lutego 2013 roku został wezwany do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odpis tegoż zarządzenia doręczono pełnomocnikowi w dniu 26 lutego 2013 roku. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącego, nie uzupełnił wskazanych braków skargi, jednocześnie wnosząc o wyznaczenie dłuższego terminu na uzupełnienie tychże braków z uwagi na okoliczność, iż jego kontakt ze skarżącym odbywa się wyłącznie listownie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący, poprzez wyznaczonego pełnomocnika, został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, jednak wpisu tego nie uiścił w wyznaczonym, siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 5 marca 2013 roku. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi. Tytułem wyjaśnienia należy zauważyć, iż wprawdzie zgodnie z dyspozycją art. 84 p.p.s.a. przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony, jednakże z treści wskazanej regulacji wprost wynika, iż przedłużenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku terminów sądowych. Instytucja ta nie ma natomiast zastosowania do terminów ustawowych, a takim jest termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi, co oznacza że terminy takie nie mogą być przedłużane, ani skracane. a.bł.