II SA/Łd 392/12

PostanowienieWSA w Łodzi2013-01-08

Skład orzekający: Agnieszka Grosińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych może zostać uwzględniony, jeśli strona nie wykazała istotnej zmiany swojej sytuacji materialnej od czasu wydania prawomocnego postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie może zostać uwzględniony, jeśli strona nie wykazała istotnej zmiany swojej sytuacji materialnej od czasu wydania prawomocnego postanowienia odmawiającego przyznania prawa pomocy. Okoliczności przedstawione we wniosku, takie jak umowa pożyczki, pismo komornika czy potwierdzenie przelewu alimentów, zostały już wcześniej uwzględnione przez sądy i nie stanowią nowych faktów uzasadniających zmianę stanowiska.
Stan faktyczny
G.S. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie odmowy wydania nakazu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na gruncie. Wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, przedstawiając umowę pożyczki, pismo komornika i potwierdzenie przelewu alimentów. Wcześniej sądy dwukrotnie odmówiły mu zwolnienia od kosztów sądowych, przyznając jedynie prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na gruncie p o s t a n a w i a oddalić wniosek. II SA/Łd 392/12 U Z A S A D N I E N I E G.S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie odmowy wydania nakazu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na gruncie. Postanowieniem z dnia 10 lipca 2012 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego i odmówił zwolnienia od kosztów sądowych. Po sprzeciwie skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2012 r., przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego i odmówił zwolnienia od kosztów sądowych. Następnie, postanowieniem z dnia 10 października 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe orzeczenie tut. Sądu. W dniu 13 grudnia 2012 r. do tut. Sądu wpłynął kolejny wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych, a postanowieniem z dnia 2 stycznia 2013 r. Referendarz sądowy odmówił zwolnienia od kosztów sądowych. W dniu 7 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącego wystąpił z kolejnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. Do wniosku załączona została kopia umowy pożyczki zawartej z T.K. na okoliczność braku własnych środków na naprawę ciągnika, pismo Komornika sądowego na okoliczność bezskuteczności egzekucji prowadzonej przeciwko dłużnikowi skarżącego (zaległa płatność za sprzedaż bydła) oraz potwierdzenie przelewu alimentów w kwocie 1600 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony. W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżący w rozpoznawanej sprawie występował już z wnioskami o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2012 r., przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego i odmówił zwolnienia od kosztów sądowych. Następnie, postanowieniem z dnia 10 października 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe orzeczenie tut. Sądu. Prawomocność orzeczenia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy nie wyklucza oczywiście możliwości ponownego ubiegania się przez stronę skarżącą o przyznanie prawa pomocy. Warto jednak wspomnieć, że zgodnie z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe. Wspomniana moc wiążąca w odniesieniu do sądów oznacza, że muszą one przyjmować, iż dana kwestia kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2006, s. 365). Referendarz sądowy, rozpoznając kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie może zatem odstąpić od oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy zawartej we wskazanym wcześniej prawomocnym postanowieniu. Możliwość zmiany bądź uchylenia wspomnianego orzeczenia daje natomiast art. 165 p.p.s.a., jednakże pod warunkiem wykazania, że nastąpiły zmiany okoliczności sprawy. W przypadku wniosku o przyznanie prawa pomocy będą to w szczególności okoliczności wskazujące na pogorszenie sytuacji finansowej wnioskodawcy. Tymczasem w złożonym ponownie wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący nie wskazał na pogorszenie swojej sytuacji materialnej ani nie wykazał nowych okoliczności faktycznych, które uzasadniałyby zmianę stanowiska co do oceny zdolności płatniczych strony. Wszystkie okoliczności, na dowód których przedstawiono umowę pożyczki, fakt płacenia alimentów nieotrzymanie zapłaty za sprzedane bydło zostały już uprzednio wzięte pod uwagę przez sądu obu instancji. Nie są to zatem nowe okoliczności, które wskazywałyby na pogorszenie sytuacji materialnej wnioskodawcy w stosunku do sytuacji osobistej i materialnej, która podlegała ocenie zarówno przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, jak i Naczelny Sąd Administracyjny. Skoro skarżący nie wykazał zmiany okoliczności faktycznych warunkujących uznanie, że spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a., wniosek strony należało oddalić. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło