II SA/Łd 393/10

Dnia 15 czerwca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot - Szustowska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a: 1 . umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. nakazać wypłacić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi L. S. i J. S. solidarnie 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu wpisu zaksięgowanego w dniu 26 marca 2010 roku, pod pozycją 907. Decyzją nr [...], wydaną w dniu [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy D. znak: [...] z dnia [...], ustalającą dla P. S. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku jednorodzinnego i garażowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] oraz [...], w obrębie T., w gminie D.. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie, L. S. i J. S. zakwestionowali stanowisko organu odwoławczego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, a także poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy D. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wyjaśniła, iż wskazana na wstępie decyzja narusza przepisy prawa materialnego, tj. art. 61 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), bowiem w jej treści uznano teren przyszłej inwestycji ma dostęp do drogi publicznej w sytuacji, gdy brak jest pozytywnego uzgodnienia w tym zakresie z zarządcą drogi. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, wyjaśniając, iż działka oznaczona numerem [...], będąca terenem zamierzenia inwestycyjnego, posiada dostęp do drogi gminnej, zatem zarządcą drogi oraz organem uzgadniającym jest Wójt Gminy D., będący organem orzekającym w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia 18 maja 2010 roku. skarżący cofnęli skargę, jednocześnie wnosząc o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczne cofnięcie skargi powoduje, iż dalsze prowadzenie postępowania sądowego i wydanie wyroku staje się zbędne, oczywiście jedynie w sytuacji, gdy cofnięcie skargi nie prowadzi do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Zgodnie bowiem z przepisem art. 60 p.p.s.a. strona skarżąca może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Badając dopuszczalność cofnięcia przedmiotowej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dostrzegł okoliczności przemawiających za uznaniem, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności Wobec powyższego Sąd, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowienia, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 orzeczono o zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu. m.o.