II SA/Łd 393/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W., R. O., Z. W., M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej, że nieruchomość gruntowa stanowi wspólnotę gruntową p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.tp. W dniu 25 maja 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu skarga H. W., R. O., Z. W., M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej, że nieruchomość gruntowa stanowi wspólnotę gruntową. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 maja 2016 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Z pouczeniem, iż uiszczenie wpisu sądowego przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. Jednocześnie, w wykonaniu kolejnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II również z dnia 27 maja 2016 r. skarżący zostali wezwani do złożenia 4 odpisów skargi podpisanych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Również z pouczeniem, iż wykonanie przedmiotowego wezwania przez jednego skarżącego zwalnia pozostałych z tego obowiązku. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru Z. W. i M. M. odebrali opisane wezwania w dniu 6 czerwca 2016 r. Z kolei R. O. i H. W. doręczono wezwania w trybie awizo w dniu 20 czerwca 2016 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący żadnego z braków formalnych i fiskalnych nie usunęli. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w tekście: p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Sąd nie podejmie jednak żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący, wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3). Ponadto, stosownie do przepisu art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Po myśli art. 47 p.p.s.a. do każdego pisma procesowego należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Wymóg powyższy uzasadnia fakt, iż w niektórych sprawach sądowoadministracyjnych obok strony skarżącej i organu występują również uczestnicy postępowania na prawach stron (art. 33 p.p.s.a.), którym również doręczana jest wszelka korespondencja, wszelkie wydawane w toku postępowania rozstrzygnięcia, w związku z tym również skarga wszczynająca postępowanie sądowe. Czyniąc zadość powyższym uregulowaniom Sąd wezwał skarżących do usunięcia przedmiotowych braków, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, jednocześnie wyjaśniając, iż usunięcia opisanych braków przez jednego ze skarżących zwalnia pozostałych. I jak wynika z akt sądowych R. O. i H. W. doręczono wezwania w trybie awizo w dniu 20 czerwca 2016 r. Z kolei, Z. W. i M. M. opisane wezwania odebrali w dniu 6 czerwca 2016 r. Na marginesie wyjaśnić należy, iż stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie pisma, którego nie można było dostarczyć w sposób określony w art. 65 - 72 p.p.s.a., uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu na jaki pismo zostało złożone w placówce pocztowej lub urzędzie gminy. Reasumując, w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, iż w oznaczonym przez sąd terminie żaden ze skarżących nie usunął opisanych braków skargi. W tej sytuacji przedmiotowa skarga jest obarczona brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. a.tp.