II SA/Łd 394/12

Dnia 28 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o sprostowanie sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 listopada 2012 roku, sygn. akt II SA/Łd 394/12 w sprawie ze skargi M. W. na uchwałę Rady Gminy Zgierz z dnia 24 lutego 2011 roku, Nr V/30/11 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Zgierz dla części obszaru Glinnik – Maciejów – Józefów p o s t a n a w i a: - odmówić sprostowania wyroku. a.bł. Wyrokiem z dnia 27 listopada 2012 roku, sygn. akt II SA/Łd 394/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy Zgierz z dnia 24 lutego 2011 roku w zakresie § 20 i § 21 oraz rysunku planu w zakresie terenu oznaczonego symbolami 1Zlz i 2Zlz. Pismem z dnia 14 maja 2013 roku pełnomocnik skarżącego wystąpił z wnioskiem o sprostowanie sentencji wyroku poprzez dopisanie w punkcie 1 wyroku po słowach: "1Zlz i 2Zlz" słowa: "1Zls". W motywach wniosku jego autorka wyjaśniła, że w sentencji Sąd stwierdził nieważność § 20 i § 21 zaskarżonej uchwały. Paragrafom tym odpowiadają załączniki graficzne planu oznaczone symbolami 1Zlz, 2Zlz i 1Zls. W motywach wyroku Sąd podniósł, iż zaskarżona uchwała w odniesieniu do trzech wymienionych załączników graficznych podlega unieważnieniu, podobnie jak odpowiadająca im część tekstowa, czyli § 20 i § 21 uchwały. Natomiast w sentencji wyroku pominięto słowo: "1Zls", które odnosi się do jednej z trzech części graficznych uchwały wymienionych w jej § 20 i § 21. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W rozumieniu przywołanego unormowania sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Przedmiotem sprostowania, co wprost wynika z treści powołanego przepisu, mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć przykładowo oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać w szczególności na mylnej pisowni, przekręceniu wyrazu, niewłaściwym użyciu, czy błędzie gramatycznym. Błąd rachunkowy polega natomiast na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych. Inna oczywista omyłka może polegać np. na wadliwej nazwie orzeczenia. Oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Nie jest kontestowane zarówno w judykaturze, jak i w doktrynie, że sprostowanie orzeczenia w żadnym razie nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (por. np. postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2011 roku, II GSK 346/10, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl oraz T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2012, str. 815 i nast.). Nie podlega zatem sprostowaniu np. przeoczenie w sentencji orzeczenia jednego z zaskarżonych aktów lub jego części. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca domaga się sprostowania oczywistej omyłki poprzez dopisanie w punkcie pierwszym wyroku po słowach: "1Zlz i 2Zlz" słowa: "1Zls". Wniosek strony w tak określonym zakresie, zdaniem Sądu, nie zasługuje na uwzględnienie, a to z tego względu, że zmierza on do zmiany treści rozstrzygnięcia zawartego w wyroku z dnia 27 listopada 2012 roku. Zwrócić należy uwagę, iż w trakcie rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku pełnomocnik strony skarżącej w osobie adwokata sprecyzował skargę w ten sposób, iż wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w zakresie § 20 i § 21 oraz rysunku planu w zakresie terenu oznaczonego symbolami 1Zlz i 2Zlz. Okoliczność tę potwierdza protokół rozprawy, którego treść nie była kwestionowana przez wskazanego pełnomocnika. Uznając, że skarga zasługuje na uwzględnienie, Sąd stwierdził nieważność zapisów uchwały, które kontestowała strona. W tej sytuacji dopisanie w sentencji wyroku słowa: "1Zls", zgodnie z niniejszym wnioskiem strony, nie mieści się w ramach sprostowania sentencji wyroku, bowiem zmierza do zmiany treści rozstrzygnięcia Sądu. Na skutek uwzględnienia wniosku doszłoby do rozszerzenia rozstrzygnięcia zawartego w wyroku o dodatkowy symbol określony w planie miejscowym. Taka modyfikacja treści rozstrzygnięcia nie może być traktowana jako niedokładność, błąd pisarski albo rachunkowy, ani jako inna oczywista omyłka. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 156 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu. a.bł.