II SA/Łd 394/13

Dnia 17 maja 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. LS "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu pierwszej instancji o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W treści skargi jej autor wnioskował m. in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż skarga w sprawie dotyczy poprawności ustalenia realizacji wymogów formalnych wniosku wznowieniowego, a ponowne rozpoznanie sprawy przez organ pierwszej instancji przed wydaniem rozstrzygnięcia przez sąd, z uwagi na terminy procesowe, uczyniłoby rozpoznanie sprawy materialnie bezprzedmiotowym, co należy traktować jako trudne do odwrócenia skutki wykonania decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że postanowieniem z dnia [...], Nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 30 kwietnia 2013 roku strona skarżąca ponowiła swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji polemizując z treścią postanowienia Wojewody [...] o odmowie wstrzymania wykonania. Strona argumentowała, iż organ ocenił zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez pryzmat merytorycznego uzasadnienia skargi. Kwestia zgodności z prawem zaskarżonej decyzji będzie badana przez sąd administracyjny, niemniej przystąpienie przez organ pierwszej instancji do ponownego rozpoznania sprawy niewątpliwie może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia następstw. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konstrukcja powołanego przepisu wylicza wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). W pierwszej kolejności podnieść należy, iż wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dowolny lub przymusowy, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego realizacji, polegające na działaniu, zaniechaniu, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Konkludując, wstrzymanie wykonania aktów na podstawie regulacji art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może dotyczyć tylko tych aktów administracyjnych, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania (por. J. P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wyd. LexisNexis Warszawa 2004, str.120–126; T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Wyd. LexisNexis Warszawa 2005, str.293–303). Analizując treść zaskarżonej decyzji – uchylenie decyzji organu pierwszej instancji o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę – stwierdzić należy, iż nie ma ona przymiotu wykonalności. Decyzja w tym przedmiocie oznacza, że organ pierwszej instancji zobowiązany będzie ponownie przeprowadzić postępowanie w sprawie wniosku o wznowienie. Innymi słowy, skutkiem wydania zaskarżonej decyzji będzie konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i wydania rozstrzygnięcia odpowiadającego prawu. Przymiot wykonalności, uwzględniając powyższe uwagi, dotyczy działania strony, jako podmiotu uprawnionego lub zobowiązanego do określonych działań stosowanie do treści rozstrzygnięcia organu administracji. Argumentacja strony skarżącej tymczasem zmierza do powstrzymania organu pierwszej instancji przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie. Instytucja ochrony tymczasowej regulowana treścią art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie obejmuje zobowiązania organu do wstrzymania się od prowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie. Calem uzupełnienia rozważań wyjaśnić należy, iż zgodnie z treścią art. 61 § 3 zd. II Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Istotnie strona skarżąca uzyskawszy postanowienie Wojewody o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mogła złożyć w tym zakresie wniosek kierując go do sądu administracyjnego. Niemniej jednak, prawa do wystąpienia z wnioskiem do sądu w takiej sytuacji, nie można mylić z quasi środkiem zaskarżenia, co sugerowała podjęta przez stronę polemika z uzasadnieniem i stanowiskiem Wojewody zaprezentowanym w postanowieniu z dnia [...]. W tej sytuacji Sąd, na mocy art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. LS