II SA/Łd 405/17

Dnia 20 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie uznania za nienależnie pobrane i przypisania do zwrotu świadczeń rodzinnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A. P. Pismem z dnia 21 kwietnia 2017 roku J. Ś. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] uchylające postanowienie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie uznania za nienależnie pobrane i przypisania do zwrotu świadczeń rodzinnych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 29 maja 2017 roku, zgodnie z art. 54 § 1 - § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przedmiotowa skarga została przekazana wraz z załącznikami i kopertą (w formie uwierzytelnionych kserokopii) do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., celem udzielenia odpowiedzi. W dniu 26 maja 2017 roku wpłynęły do tut. Sądu skarga wraz z załącznikami i kopertą (w formie uwierzytelnionych kserokopii) oraz akta administracyjne wraz z odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie, wskazując jednocześnie, że skarga została wniesiona po terminie prawem przewidzianym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności wspomnieć należy, że z dniem 1 czerwca 2017 roku weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935). Na tle rozpoznawanej sprawy zasadnicze znaczenie ma przepis art. 17 ust. 1 tej ustawy, zgodnie z którym do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy w brzmieniu dotychczasowym. Wobec wszczęcia postępowania sądowego przed dniem wejścia w życie powołanej ustawy zastosowanie w niniejszej sprawie mają zatem przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżone postanowienie J. Ś. odebrała w dniu 22 marca 2017 roku. Postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu, w tym między innymi o prawie złożenia skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia postanowienia za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Z analizy akt sądowych wynika ponadto, że skarga została wniesiona wbrew dyspozycji art. 54 § 1 p.p.s.a. - bezpośrednio do sądu a nie do organu, który wydał zaskarżone postanowienie. W doktrynie i orzecznictwie prezentowane jest stanowisko, że w takim przypadku – wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd do organu, za pośrednictwem którego skarga powinna być wniesiona do sądu (por. np. postanowienia NSA: z dnia 30 czerwca 2015 r. sygn. akt I OSK 1657/15; Komentarz do art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX). Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że skarga J. Ś. została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego dla tego typu czynności w przepisie art. 53 § 1 p.p.s.a. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał bowiem z dniem 21 kwietnia 2017 roku, tymczasem strona wniosła skargę (i to bezpośrednio do sądu) dopiero w dniu 22 kwietnia 2017 roku, tutejszy Sąd przekazał z kolei skargę do organu w dniu 26 kwietnia 2017 roku. Strona skarżąca nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wobec powyższego skarga, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu, jako wniesiona po upływie ustawowego terminu. A. P.