II SA/Łd 408/17
PostanowienieWSA w Łodzi2017-10-27
Skład orzekający: Renata Kubot-Szustowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu jedynie częściowo, a w ostatnim dniu terminu istniała możliwość nadania skargi?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, uznając, że skarżący nie wykazał należytej staranności. Mimo awarii placówki pocztowej w dniu 19 kwietnia 2017 r., która uniemożliwiła nadanie skargi, w dniu 20 kwietnia 2017 r. (ostatnim dniu terminu) placówka wznowiła pracę w pełnym zakresie usług, co dawało skarżącemu możliwość złożenia skargi. Brak działania w tym dniu świadczy o braku obiektywnych przyczyn uniemożliwiających nadanie skargi i ponoszeniu przez skarżącego wyłącznej odpowiedzialności za uchybienie terminu.Stan faktyczny
Skarżący R. B. złożył skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. dotyczącą umorzenia postępowania w sprawie samowolnie rozbudowanej części budynku mieszkalnego. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, argumentując, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu awarii prądu w jego gminie w dniu 19 kwietnia 2017 r., co miało uniemożliwić działanie urzędów. Sąd wezwał skarżącego do uprawdopodobnienia braku winy. Skarżący przedstawił pismo Poczty Polskiej wskazujące na awaryjne funkcjonowanie placówki w dniu 19 kwietnia 2017 r. z powodu braku zasilania, ale również informujące o wznowieniu pełnego zakresu usług w dniu 20 kwietnia 2017 r.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 27 października 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie samowolnie rozbudowanej części budynku mieszkalnego postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. a.bł.
R. B. zaskarżył do sądu administracyjnego na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie samowolnie rozbudowanej części budynku mieszkalnego.
Jednocześnie w treści skargi skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia podnosząc, że uchybienie terminu nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych, bowiem w dniu 19 kwietnia 2017r. na terenie jego gminy nie było prądu (poważna awaria), co przyczyniło się do zastoju pracy urzędów.
Zarządzeniem z dnia 5 września 2017r., na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369) – w skrócie: "P.p.s.a." – wezwano skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego okoliczności niedziałania urzędów pocztowych na terenie gminy G. w dnia 19-20 kwietnia 2017r.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący przesłał do sądu pismo Poczty Polskiej S.A. Region Sieci w Ł. z dnia 21 września 2017r., z którego wynikało, że w dniu 19 kwietnia 2017r. placówka Poczty Polskiej S.A. w miejscowości G., której pełna nazwa brzmi Filia Urzędu Pocztowego Ż., G., A, funkcjonowała w trybie awaryjnym z powodu braku zasilania energetycznego. Awaria była następstwem szkód wyrządzonych przez warunki pogodowe – śnieżyce. W tym dniu w placówce świadczono ograniczony zakres usług pozwalający klientom nadać przesyłki listowe nierejestrowane, dokonać odbioru przesyłki awizowanej, wypłaty przekazu pocztowego, zakupu znaczków i towarów handlowych. Z przyczyn technicznych nie była możliwa realizacja usług, których technologia wymaga przeprowadzenia operacji w systemie komputerowym. W dniu 20 kwietnia 2017r. placówka wznowiła pracę w pełnym zakresie usług.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Natomiast stosownie do art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi musi jednak spełniać warunki formalne określone w art. 87 § 1 - § 4 P.p.s.a., a zatem po pierwsze pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do usunięcia braków skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po drugie we wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Po trzecie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Po czwarte równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy, zatem strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010r., sygn. akt II GZ 223/10 – dostępne w CBOSA).
W ocenie sądu okoliczności powołane przez skarżącego nie usprawiedliwiają nieusunięcie braków skargi w ustawowym terminie. W pierwszej kolejności wskazać jednak należy, że skoro skarżący odebrał zaskarżoną decyzję w dniu 21 marca 2017r., to zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. ostatni dzień terminu do wniesienia skargi przypadał na dzień 20 kwietnia 2017r. Natomiast skarżący nadał pocztą skargę w dniu 21 kwietnia 2017r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu.
Jak wynika z wyjaśnień skarżącego nie mógł on nadać skargi w terminie, bowiem w dniu 19 kwietnia 2017r. placówka pocztowa w G., z przyczyn braku prądu, działała w ograniczonym zakresie. Potwierdza to również pismo Poczty Polskiej S.A. z dnia 21 września 2017r. Jednakże z pisma tego jednocześnie wynika, że w dniu 20 kwietnia 2017r., a więc w ostatnim dniu ustawowego terminu do wniesienia skargi, placówka wznowiła pracę w pełnym zakresie usług. Skoro zatem w dniu 20 kwietnia 2017r. nie było żadnych obiektywnych przyczyn uniemożliwiających skarżącemu nadanie skargi pocztą, to przyjmując zobiektywizowane kryterium staranności stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, a więc ponosi wyłączną odpowiedzialność za uchybienie terminu do wniesienia skargi.
Podkreślenia bowiem wypada, że przesłanka braku winy strony powinna być oceniana z uwzględnieniem wszelkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem strony.
W związku z powyższym sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł,
jak w sentencji.
a.bł.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło