II SA/Łd 41/16

Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.R. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. AG II SA/Łd 41/16 Uzasadnienie K.R. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w związku ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką. Matka skarżącego posiada mieszkanie o wartości 127.000 zł. Rodzina utrzymuje się z emerytury matki skarżącego w kwocie 1700 zł. W uzasadnieniu skarżący podał, że koszty utrzymania kształtują się następująco: czynsz – 470 zł, koszty leczenia – 200 zł, media – 220 zł. Wnioskodawca wyjaśnił ponadto, że na rachunku bankowym posiada kwotę 1200 zł, która nie stanowi oszczędności, lecz zwrot niesłusznie odebranych świadczeń. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Mając na uwadze sytuację rodzinną i materialną przedstawioną przez stronę skarżącą uznać należało, że wniosek zasługuje na uwzględnienie w części dotyczącej ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania przed sądem administracyjnym w postaci wynagrodzenia dla pełnomocnika z wyboru. Biorąc bowiem pod uwagę deklarowaną wysokość dochodów rodziny w zestawieniu z kwotą niezbędnych wydatków na utrzymanie, a także leczenie uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w tym zakresie. Natomiast odnośnie do wniosku o zwolnienie od kosztów sadowych, to zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Jako że skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w niniejszej sprawie stosownie do art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., należy stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG