II SA/Łd 41/22

Dnia 25 lutego 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia w całości postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji o zezwoleniu na przeprowadzenie linii energetycznej postanawia: odrzucić skargę. B.A. J. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Wojewody [...] z [...] nr [...], w przedmiocie umorzenia w całości postępowania dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji o zezwoleniu na przeprowadzenie linii energetycznej, podnosząc, że decyzja jest "bezprawna, bezzasadna oraz bezpodstawna" i w związku z tym wniósł o jej uchylenie w całości. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi, wyjaśniając, że na wniosek J. W. z 28 października 2020 r. organ wszczął postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wydziału Spraw Wewnętrznych Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Ł. z [...]1965 r., nr [...], o zezwoleniu Biuru Budowy Sieci Najwyższych Napięć w Ł. na przeprowadzenie linii 110 kV A - B, w części dotyczącej gruntów P. W. i J. P.. Dalej organ wyjaśnił, że 16 września 2021 r. wszedł w życie przepis art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 1491), zgodnie z którym, postępowania administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia, wszczęte po upływie trzydziestu lat od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji lub postanowienia i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem, umarza się z mocy prawa. Mając na uwadze powyższe uregulowanie, w zaskarżonej decyzji z [...] r., nr [...], Wojewoda [...] umorzył postępowanie administracyjne prowadzone na wniosek skarżącego. Następnie organ wskazał, że zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.) – w skrócie: "k.p.a." – właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze – ten organ. Rozstrzygnięcie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji następuje w drodze decyzji (art. 159 § 2 k.p.a.). Decyzje wydawane przez organy wyższego stopnia w omawianym trybie nie podlegają kontroli sądów administracyjnych dokonywanej w ramach kompetencji przyznanych w art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329) – zwanej dalej: "p.p.s.a.". Od orzeczenia podjętego przez wojewodę przysługuje w takim przypadku, po myśli art. 127 k.p.a., odwołanie do organu wyższego stopnia, a zatem do właściwego w sprawie ministra. Zgodnie z pouczeniem zawartym w skarżonej decyzji Wojewody [...], odwołanie przysługiwało w sprawie do Ministra Rozwoju i Technologii. Co istotne J. W. skorzystał z tego środka zaskarżenia, składając w ustawowym terminie odwołanie. Z przedstawionych względów Wojewoda [...] wniósł o odrzucenie skargi J. W. na zasadzie określonej w art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., o ile nie znajdzie zastosowania pkt 3 przepisu art. 58 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący wniósł do sądu administracyjnego skargę na decyzję mającą charakter pierwszoinstancyjny, od której, stosownie do art. 127 § 1 i § 2 k.p.a., przysługiwało skarżącemu odwołanie do organu wyższego stopnia, a zatem do właściwego w sprawie ministra. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga bezpośrednio na decyzję Wojewody [...] orzekającego jako organ I instancji jest niedopuszczalna. Przepis art. 52 § 1 p.p.s.a. wyraźnie bowiem przewiduje możliwość wniesienia skargi dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Dodać również należy, że zaskarżona decyzja zawierała pouczenie, że przysługuje od niej odwołanie do Ministra Rozwoju i Technologii w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Jak wynika natomiast z wyjaśnień organu skarżący skorzystał z przysługującego mu środka zaskarżenia. Z tego wniosek, że ewentualna skarga do sądu administracyjnego będzie przysługiwała skarżącemu dopiero na ostateczne rozstrzygnięcie organu II instancji. W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. B.A.