II SA/Łd 411/16

Dnia 23 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. a.bł. G. K. reprezentowany przez radcę prawnego A. U. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów, wnosząc o jej uchylenie oraz wstrzymanie jej wykonania. Argumentując wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji pełnomocnik skarżącego stwierdził, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego wyrządzi skarżącemu oraz właścicielce działki nr 21 znaczną szkodę oraz może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżący nie ma bowiem środków, by wywozić ziemię z działki nr 21. Niezbędne zatem będzie wykonanie zastępcze. W takiej sytuacji skarżący zostanie zobowiązany do pokrycia dużych kosztów tego przedsięwzięcia. Przedsięwzięcie to będzie wymagało bowiem użycia specjalistycznego sprzętu budowlanego (koparki, samochody ciężarowe). Ponadto ze względu na to, iż obecnie teren przedmiotowej części działki jest uprzątnięty, to prace takie mogą doprowadzić do pogorszenia stanu działki nr 21, a tym samym do znacznego obniżenia jej wartości. Nie wiadomo bowiem, jaka ilość ziemi zostanie wywieziona i na jaką głębokość. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie Sądu dotyczące wstrzymania wykonania decyzji w razie zmiany okoliczności może być stosownie do treści art. 61 § 4 tej ustawy w każdym czasie zmienione lub uchylone przez sąd rozpoznający sprawę. Analiza powyższego unormowania prowadzi do wniosku, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym art. 61 § 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżący domagając się od sądu ochrony tymczasowej, nie przedstawił konkretnych okoliczności, uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przy udzieleniu ochrony tymczasowej ograniczenie się do ogólnego spostrzeżenia, że egzekucja może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków nie spełnia warunku wykazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Za spełnienie przesłanek uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej przez sąd nie mogą zostać uznane także ogólne, niepoparte żadnymi konkretnymi danymi bądź dokumentami twierdzenia strony dotyczące konsekwencji finansowych wykonania decyzji. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualnie wygranie sporu sądowego by nie naprawiło. Poza tym o zagrożeniu skutkami egzekucji, a konkretnie koniecznością wykonania zastępczego można mówić dopiero z chwilą, gdy zastosowanie innych instrumentów zapewniających przymusowe wykonanie zobowiązania okaże się niemożliwe lub bezskuteczne. Zresztą na chwilę obecną termin wykonania obowiązku wynikającego z decyzji (6 miesięcy od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna) jeszcze nie upłynął, zatem obawa skarżącego, że przed rozpoznaniem jego skargi przez tutejszy sąd dojdzie do wszczęcia postępowania egzekucyjnego nie znajduje uzasadnienia. Na marginesie powyższych rozważań dodać, że obecna odmowa wstrzymania wykonania decyzji nie wyklucza prawnej możliwości wystąpienia przez skarżącego w przyszłości z ponownym wnioskiem w tym przedmiocie w trybie art. 61 § 4 p.p.s.a. Z tych wszystkich powodów sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. a.bł.