II SA/Łd 413/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...]r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia II SA/Łd 413/11 UZASADNIENIE W dniu 11 kwietnia 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga S. B. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...]r. w przedmiocie nakazu wykonania rozbiórki. Wraz ze skargą organ złożył akta administracyjne sprawy i odpowiedź na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Istotne jest, iż samo wniesienia środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 w/w ustawy. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (postanowienie WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2004r., I SA 2813/03 niepubl., dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Analizując akta administracyjne niniejszej sprawy nie sposób nie dostrzec, iż decyzja, która jest przedmiotem skargi do Sądu jest rozstrzygnięciem organu nadzoru budowlanego pierwszej instancji. Niewątpliwie zatem jest aktem, od którego strona może się odwołać w trybie postępowania administracyjnego do organu drugiej instancji i o prawie tym strona była pouczona, gdyż taka instrukcja została zamieszczona w treści tej decyzji. Jednakże jak wynika z akt sprawy skarżący nie wystąpił z odwołaniem od tejże decyzji pierwszoinstancyjnej, natomiast od razu złożył skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Strona skarżąca nie skorzystała zatem z prawa złożenia odwołania, tym samym nie wyczerpała wszystkich środków zaskarżenia, które przysługiwały jej w postępowaniu administracyjnym, a których wyczerpanie warunkuje skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wobec powyższego złożenie skargi do Sądu było przedwczesne i nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji pierwszej instancji. Zaskarżenie decyzji organu I instancji jest niedopuszczalne z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia (postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 12 lipca 2004r., sygn.akt III SA/Gd 377/04, dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 220387). W świetle tak ustalonego stanu faktycznego i prawnego Sąd uprawniony był na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji. ar