II SA/Łd 414/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. Z. o zwrot poniesionych kosztów w sprawie ze skargi U. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie legalności zabudowy p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. B.A. U. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie legalności zabudowy. W treści skargi zawarła wniosek o zasądzenie od organu kosztów postępowania sądowego. Na rozprawie w dniu 9 lipca 2013 r. stawiła się skarżąca oraz jej pełnomocnik, który poparł skargę. Wyrokiem z dnia 9 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nr [...] oraz zasądził od organu na rzecz skarżącej kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z dnia 10 lipca 2013 r. (data nadania 11 lipca 2013 r.) skarżąca, na podstawie art. 205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, wniosła o zasądzenie "zwrotu poniesionych kosztów dojazdu w charakterze strony na rozprawę w dniu 10 lipca 2013 r. w kwocie 96,95 zł". W uzasadnieniu wyjaśniła, że odległość od miejsca zamieszkania do siedziby Sądu wynosi 58 km (w obie strony 116 km), a z tytułu dojazdu na rozprawę poniosła koszt zakupu paliwa w kwocie 150,62 zł. Na podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów użytkowania dla celów służbowych samochodów osobowych nie będących własnością pracodawcy, wskazała, że kwota ryczałtu za przejechane 116 km wynosi 96,95 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przepis art. 200 p.p.s.a stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku lub dochodu utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie (art. 205 § 1 p.p.s.a.). Jednakże, w myśl art. 210 § 1 cytowanej ustawy, strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. W przedmiotowej sprawie wniosek o zwrot kosztów postępowania strona skarżąca zawarła w treści skargi. Tutejszy Sąd rozstrzygnął w przedmiocie tego wniosku, czemu dał wyraz w pkt 2 wyroku z dnia 9 lipca 2013 r. Po zamknięciu rozprawy i wydaniu przez Sąd wyroku, skarżąca w piśmie z dnia 10 lipca 2013 r. (nadanym w dniu 11 lipca 2013 r.) wniosła o zasądzenie dodatkowo zwrotu kosztów postępowania związanych z dojazdem do Sądu. Wniosek skarżącej z dnia 10 lipca 2013 r. uznać należało za spóźniony, bowiem został on złożony po zamknięciu rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia, tj. z uchybieniem terminu wskazanego w art. 210 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 210 § 1 p.p.s.a., orzekł jak postanowieniu. B.A.