II SA/Łd 414/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych p o s t a n a w i a przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym przyznanie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. AG II SA/Łd 414/17 Uzasadnienie M.N. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w związku z jego skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie uznania za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymując się z renty socjalnej i prac zleconych, z tytułu których osiąga łącznie dochód w wysokości ok. 1440 zł miesięcznie. Skarżący zajmuje mieszkanie kwaterunkowe. W uzasadnieniu wnioskodawca podał, że czynsz za mieszkanie wynosi 550 zł, media – 50 zł. Ciążą na nim zobowiązania alimentacyjne na troje dzieci w wysokości 900 zł. Strona oświadczyła również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem ani radcą prawnym. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Mając na względzie sytuację osobistą i majątkową przedstawioną przez skarżącego uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Skarżący nie jest bowiem w stanie ponieść kosztów związanych z opłaceniem wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Natomiast odnośnie do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, to zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Jako że skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w niniejszej sprawie stosownie do art. 239 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., należy stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG