II SA/Łd 414/24

Dnia 19 czerwca 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Marcin Olejniczak po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Sulejowie z dnia 21 kwietnia 2010 roku nr XXXVII/380/2010 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w miejscowości B. p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi – na rzecz skarżącego Z. K. kwotę 300 (trzysta) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną 25 kwietnia 2024 roku, pod pozycją [...]. Z. K., pismem nadanym 25 kwietnia 2024 r. zaskarżył uchwałę Rady Miejskiej w Sulejowie z dnia 21 kwietnia 2010 r. nr XXXVII/380/2010 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w miejscowości B. W treści skargi przedstawił zarzuty dotyczące zaskarżonej uchwały i wyjaśnił, że 18 maja 2021 r. wystosował do Rady Miejskiej w Sulejowie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przedmiotową uchwałą, po czym 19 lipca 2021 r. wystosował do organu ponaglenie. Następnie ze względu na brak odpowiedzi ze strony organu, 30 kwietnia 2024 r. skarżący zwrócił się do Rady z wnioskiem o merytoryczne rozpoznanie wezwania z 18 maja 2021 r. W odpowiedzi Rada pismem doręczonym skarżącemu 26 marca 2024 r. wyjaśniła, że w przedmiotowej sprawie nie stwierdzono naruszenia prawa i nie znaleziono podstaw do podjęcia działań na podstawie przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W odpowiedzi na skargę, działający w imieniu Rady Miejskiej w Sulejowie Burmistrz Sulejowa wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie należy wskazać, że wprawdzie przepisami art. 2 pkt 1 oraz art. 9 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935) z dniem 1 czerwca 2017 r. został zniesiony zawarty w przepisie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym obowiązek wzywania organu do usunięcia naruszenia prawa, a przepis art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi został uchylony oraz zmieniony został termin określony w art. 53 § 2 p.p.s.a. Jednakże na mocy art. 16 i art. 17 ust. 2 powołanej ustawy zmieniającej, zmiany te dotyczą wyłącznie aktów lub czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy. W konsekwencji wystąpienie z wezwaniem w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym warunkuje, możliwość skutecznego zaskarżenia uchwały podjętej przed dniem 1 czerwca 2017 r. i warunek ten ma zastosowanie w niniejszej sprawie, w której przedmiotem skargi jest uchwała z dnia 21 kwietnia 2010 r. Zgodnie ze wskazanym art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, w jej brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Ze wskazanego przepisu wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia jest obligatoryjnym elementem skuteczności wniesienia skargi na uchwałę organu gminy. Z regulacją tą koresponduje art. 52 § 4 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), wedle którego w przypadku aktów innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto zakres kontroli został przez ustawodawcę ograniczony treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z kolei, stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r.), w przypadku, o którym mowa m.in. w art. 52 § 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Wskazać należy, że zgodnie z poglądem prawnym wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA 2007, nr 3, poz. 60), przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa i wynosi 30 dni, a liczony jest od dnia doręczenia stronie odpowiedzi organu na wezwanie. Z kolei drugi termin dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa i wynosi 60 dni, zaś liczony jest od dnia wniesienia przez stronę wezwania do organu. Zatem po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg drugi z ww. terminów – sześćdziesięciodniowy. Jeśli natomiast przed jego upływem organ doręczy stronie odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy, liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą, a Rada Miejska w Sulejowie nie udzieliła odpowiedzi na wystosowane wezwanie. Skoro organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie skarżącego do usunięcia naruszenia prawa to w przedmiotowej sprawie terminem w jakim skarżący powinien był wnieść skargę do sądu był termin sześćdziesięciodniowy, liczony od dnia wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, co jak wskazano wyżej miało miejsce 21 maja 2021 r. (w tym dniu wezwanie doręczono organowi). Przyjąć zatem należy, że termin do wniesienia skargi upływał w dniu 20 lipca 2021 r. Zatem skarga nadana 25 kwietnia 2024 r. została wniesiona z uchybieniem terminu, o którym w art. 53 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.