II SA/Łd 415/10

Dnia 20 lipca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak – Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku C. D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi C. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a : - odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. k.o. C. D., w treści skargi zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie i przebudowie pawilonu handlowego wraz ze zmianą sposobu użytkowania zaplecza socjalno-sanitarnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest emerytem. Oprócz 45-metrowego mieszkania, nieruchomości rolnej o powierzchni 4,13 ha i budynku gospodarczego skarżący posiada oszczędności w kwocie 70 000 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący stwierdził, że przeszedł dwie operacje serca, w związku z czym ponosi duże koszty lekarstw i leczenia. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 11 czerwca 2010 roku odmówił przyznania prawa pomocy. Skarżący wniósł sprzeciw od tego postanowienia wskazując, że jego emerytura wynosi 1.289 zł, przeszedł dwie operacje serca i dużo pieniędzy wydaje na leki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z unormowaniem art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Z uwagi na skutecznie wniesiony sprzeciw, postanowienie referendarza sądowego utraciło moc prawną, a wniosek skarżącego podlega rozpoznaniu przez Sąd na nowo. Stosownie do przepisu art. 243 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 w/w ustawy). W myśl art. 245 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W stanie faktycznym sprawy skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W treści formularza wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jego majątek stanowi mieszkanie o powierzchni 45 m2, nieruchomość rolna o obszarze 4,13 ha, budynek gospodarczy i oszczędności w kwocie 70.000 zł. Wyjaśnił nadto, że przeszedł dwie operacje serca i dużo pieniędzy wydaje na leki. Z treści sprzeciwu wynika, że emerytura skarżącego wynosi 1.289 zł. W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd ocenił, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, zatem jest on w stanie ponieść koszty sądowe związane z wniesieniem skargi. Za stanowiskiem takim przemawia dochód skarżącego (w kwocie 1.289 zł), a przede wszystkim posiadany majątek. Bezsprzecznie strona jest właścicielem mieszkania, nieruchomości rolnej i budynku gospodarczego. Posiada on także oszczędności w gotówce w kwocie 70.000 zł. Z tego zestawienia wynika, że posiadany przez stronę majątek, a w szczególności wartość oszczędności w gotówce pozwalają na uiszczenie wpisu od skargi. Uwzględnić należy również mieć fakt, iż koszty sądowe, które skarżący winien uiścić na obecnym etapie postępowania, to wpis sądowy w kwocie 500 zł. Pomniejszenie zatem kwoty 70.000 zł o wartość wpisu od skargi, nie będzie skutkować uszczerbkiem dla koniecznego utrzymania strony. Wartość oszczędności, w gotówce zadeklarowanych przez skarżącego wielokrotnie przewyższa wysokość kosztów sądowych. Konkludując Sąd ocenił, że skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. k.o.