II SA/Łd 417/05

Dnia 27 września 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łuczaj, Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Protokolant Tomasz Porczyński, po rozpoznaniu w dniu 27 września 2005 roku na rozprawie sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji administracyjnej uchyla zaskarżoną decyzję. II SA/Łd 417/05 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...], Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 28 ust. 1, 2 i 3 pkt 1 i 4, art. 29 ust. 1, art. 63 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach (Dz.U. z 2001 r. Nr 62, poz. 628 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Starosty Z. z dnia [...]., którą odmówiono Z. B.– Przedsiębiorstwo A zmiany wcześniejszej decyzji z dnia [...] zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie zbierania na terenie pomieszczeń magazynowych odpadów niebezpiecznych i innych uznanych za niebezpieczne. Zmiana, zgodnie z wnioskiem strony polegać miała na rozszerzeniu zezwolenia na nowe rodzaje odpadów niebezpiecznych oraz odpadów innych niż niebezpieczne wymienionych w załącznikach do wniosku. Wniosek został negatywnie zaopiniowany przez Prezydenta Miasta Z.. Organ I instancji odmówił rozszerzenia posiadanego zezwolenia biorąc głównie pod uwagę interes społeczny mieszkańców Z.. W aktach sprawy brak jest decyzji organu I instancji. Odwołanie od decyzji złożył wnioskodawca wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i podkreślając, że ilość zmagazynowanych odpadów nie ulegnie zmianie, gdyż ich rotacja będzie utrzymywana na dotychczasowym poziomie. Organ odwoławczy stwierdził, że dokonanie zmiany może nastąpić na podstawie art. 155 k.p.a., zgodnie z którym decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podkreśliło uznaniowość decyzji wydawanej w trybie art. 155 k.p.a. powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Organ odniósł się do pisma Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Ł. z dnia [... ] według którego po przeprowadzeniu kontroli stwierdzono, iż zastany stan faktyczny stanowi naruszenie warunków w zakresie magazynowania odpadów. Powyższego pisma brak jest jednak w aktach sprawy. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. organ I instancji dokonał właściwej oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie i na jej podstawie odmówił dokonania zmian decyzji z dnia [...] Skargę na powyższą decyzję wniósł Z. B.. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc, że nie ma podstaw do wydania decyzji negatywnej. Zdaniem skarżącego w decyzji organu I instancji niewłaściwie zastosowano analogię do innych przedsiębiorstw znajdujących się na terenie Gminy Z. prowadzących podobny rodzaj działalności. Błędem decyzji jest oparcie jej na materiale dowodowym ograniczonym wyłącznie do opinii Prezydenta Miasta Z.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie uznając, że podnoszone w uzasadnieniu skargi argumenty nie mają wpływu na podjęte rozstrzygnięcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. Nr 153, poz.1270, dalej w skrócie ustawa o p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą w/w okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Organ odwoławczy wprawdzie jako podstawę decyzji wskazał przepisy art. 28, 29 i 83 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach (Dz.U. z 2001 r. Nr 62, poz. 628 ze zm.), jednak dokonał oceny wniosku Z. B. i decyzji Starosty Powiatowego w kontekście art. 155 k.p.a.. Przepis ten stanowi, iż decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ w wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Przepis ten służy weryfikacji decyzji ostatecznej, intencją strony jest jej uchylenie lub zmiana, prowadzące do wyeliminowania z obrotu decyzji dotychczasowej. Strona wnosi o zmianę w trybie art. 155 k.p.a. w sytuacji, gdy zamierza uzyskać decyzję odmienną w treści bądź podważa celowość istnienia decyzji dotychczasowej. Tymczasem do takiego celu nie zmierzał Z. B. we wniosku z dnia 5.02.2004r. Z.B. wniósł bowiem o rozszerzenie decyzji Starostwa Powiatowego w Z. z dnia [...] zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne, o odpady określone w załącznikach do wniosku. Zatem celem Z. B. było uzyskanie zezwolenia na składowanie odpadów, nieujętych w poprzedniej decyzji. Wnioskodawca nie kwestionował zasadności decyzji przyznającej mu prawo do składowania odpadów, chciał jedynie uzyskać zgodę na poszerzenie tej działalności. Wniosek, analogicznie jak wniosek wszczynający postępowanie zakończone decyzją z dnia 20.10.203r., podlegał zatem rozpatrzeniu w trybie art. 27 i 28 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach (Dz.U. Nr 62 poz. 628 ze zm.). Starosta Powiatowy w Z. zwrócił się w trybie art. 28 ust 2 i art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 27.04.2001r. o odpadach (Dz.U. Nr 62 poz.628) o wydanie opinii do Prezydenta Miasta Z., nie zażądał jednak takiej opinii od Powiatowego inspektora Sanitarnego. Jak trafnie podnosi skarżący, powołano się na negatywną opinię Prezydenta Miasta, w sytuacji gdy pomimo także niekorzystnej opinii Prezydenta Miasta wydano Z. B. zezwolenie na składowanie materiałów. Organ odwoławczy powołując się na przepis art. 29 ust.1 ustawy o odpadach nie uzasadnił swego wniosku, że rozszerzenie rodzajów odpadów spowoduje opisane w przepisie zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska, nie wskazał, z jakich przyczyn uznał za wystarczającą przesłankę odmowy wydania zezwolenia negatywną opinię Prezydenta Miasta Z. w sytuacji, gdy negatywna opinia Prezydenta nie zaważyła na podjęciu korzystnej dla wnioskującego decyzji w [...]. Wniosek taki nie został poprzedzony przeprowadzeniem żadnych dowodów, pomimo, że w odwołaniu Z. B. powoływał się na fakt, iż liczba składowanych odpadów nie ulegnie zmianie. Organ odwoławczy winien był rozważyć, czy organ I instancji przeprowadził wyczerpujące postępowanie wyjaśniające zmierzające do ustalenia wszystkich okoliczności niezbędnych dla podjęcia takiej decyzji. Brak powyższych rozważań i ocena zaskarżonej decyzji organu I instancji jedynie z punktu widzenia przesłanek z art. 155 k.p.a., powoływanie się na pismo Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 31 grudnia 2004r., niezałączone do akt (nie wiadomo, czy strona miała możność zapoznania się z jego treścią), przesądza, iż postępowanie odwoławcze nie zostało przeprowadzone zgodnie z wymogami art. 7, 77, 80 k.p.a Naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy o tyle, że w postępowaniu odwoławczym nie zweryfikowano postępowania przed organem I instancji pod kątem spełnienia wymogów art. 28, 29 i in. ustawy o odpadach. Powyższe uchybienia są konsekwencją przyjęcia nieuzasadnionego w niniejszej sprawie założenia, iż wniosek skarżącego należy rozpatrywać w trybie art. 155 k.p.a., o czym już wyżej była mowa. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy winien ustalić, czy postępowanie przed Starostą Powiatowym toczyło się zgodnie z wymogami ustawy o odpadach i odnieść się do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Z uwagi na powyższe Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 §1 pkt. 1 lit "c" ustawy o p.s.a.