II SA/Łd 418/11

Dnia 11 stycznia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 października 2001 r. sygn. akt II SA/Łd 418/11 wydanego w sprawie ze skargi J.W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić wniosek. B.C. Wyrokiem z dnia 13 października 2011 r. sygn. akt II SA/Łd 418/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. Odpis wspomnianego orzeczenia wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu – adwokat M.B. w dniu 10 listopada 2011 r. W dniu 24 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżącego złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku. Pismem z dnia 30 listopada 2011 r. skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o ustanowienie adwokata z urzędu, który zechce zaskarżyć wyrok Sądu z dnia 13 października 2011 r. skargą kasacyjną do NSA oraz o przedłużenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W odpowiedzi na powyższe pismo Sąd poinformował stronę o konieczności zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. z wnioskiem o zmianę pełnomocnika z urzędu. Pismem z dnia 9 grudnia 2011 r. J.W. ponownie zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przesunięcie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, podnosząc iż czeka na wyznaczenie nowego pełnomocnika z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej w tekście "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W rozumieniu art. 86 § 1 i 3, art. 87 i art. 88 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia przysługuje zażalenie. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje fakt, iż w dniu 10 listopada 2011 r. pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu doręczono odpisu wyroku z uzasadnieniem. W zaistniałej sytuacji termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej orzeczenia, o którym stanowi przepis art. 177 § 1 p.p.s.a. biegł od dnia 11 listopada 2011 r. do dnia 12 grudnia 2011 r. (dni 10 grudnia 2011 r. - sobota i 11 grudnia 2011 r. – niedziela, były ustawowo wolne od pracy). Skarżący natomiast pismami z dnia 30 listopada 2011 r. i 9 grudnia 2011 r., a więc zanim jeszcze upłynął termin do złożenia skargi kasacyjnej wnosił o jego przywrócenie. W ocenie Sądu skuteczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy można jednoznacznie stwierdzić, że strona faktycznie uchybiła terminowi do dokonania konkretnej czynności procesowej, w tym wypadku terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. W tych okolicznościach Sąd uznał, że wniosek J. W. o przywrócenie terminu jest przedwczesny, a co za tym idzie niedopuszczalny z mocy ustawy, co w konsekwencji skutkuje jego odrzuceniem. Dodatkowo godzi się wyjaśnić, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej nie jest terminem sądowym, o którym stanowi przepis art. 82 p.p.s.a., a więc nie znajduje do niego zastosowania regulacja przewidująca możliwość przedłużenia lub skrócenia terminu – zawarta w art. 84 p.p.s.a. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest terminem ustawowym. Z tych powodów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 88 p.p.s.a. B.C.