II SA/Łd 419/07

Dnia 10 lipca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Protokolant Asystent sędziego Adrian Król, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2007 roku sprawy ze skargi J. G. i M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu lokalizacji inwestycji celu publicznego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. W dniu 12 marca 2007 roku J. G. i M. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na budowie stacji zlewczej ścieków na terenie nieruchomości przy ul. A w P. Pismem z dnia 5 lipca 2007 roku M. G. wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wskazując, iż stało się ono bezprzedmiotowe z uwagi na umorzenie przez organ administracji postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia lokalizacji wskazanej wyżej inwestycji celu publicznego. Do wniosku skarżący załączył kopię decyzji Dyrektora Pracowni Planowania Przestrzennego w P. z dnia [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie stacji zlewczej ścieków w P. przy ul. A z uwagi na cofnięcie przez inwestora wniosku o ustalenie przedmiotowej lokalizacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – powoływanej dalej jako p.p.s.a. – sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 – 2 stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna (por. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 marca 2004 r. III SA 1009/2002 orzecznictwo do art. 161 § 3 p.p.s.a. system informatyczny Lexpolonica). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. utrzymujące w mocy decyzję pierwszoinstancyjną wydaną na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) w przedmiocie uzgodnienia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Postanowienie zapadłe w tym trybie jest aktem wydawanym w toku postępowania administracyjnego, nie załatwia sprawy administracyjnej, nie rozstrzyga o jej istocie ani nie kończy postępowania w danej instancji. Postępowanie prowadzone na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ma na celu zajęcia stanowiska przez właściwy organ w stosunku do postępowania głównego, w którym dochodzi do wydania decyzji administracyjnej kończącej postępowanie w sprawie. Oznacza to, iż byt w obrocie prawnym postanowienia "uzgadniającego" jest uzależniony od toczącego się postępowania głównego. Uznać zatem należy, iż skoro przedmiotem zaskarżenia było postanowienie o charakterze "uzgadniającym", to wobec wniosku skarżącego z dnia 5 lipca 2007 roku i treści załączonej do wniosku kopii decyzji Dyrektora Pracowni Planowania Przestrzennego w P. z dnia [...] umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie stacji zlewczej ścieków w P. przy ul. A, dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Jeśli bowiem w aktualnym stanie faktycznym nie toczy się postępowanie administracyjne w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego to zbędne wydaje się rozstrzyganie o legalności postanowienia wydanego w czasie, gdy postępowanie to było w toku. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.