II SA/Łd 424/19

Dnia 11 lipca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione ponaglenia wniesionego w związku z bezczynnością organu niższego stopnia w zakresie przekazania odwołania postanawia: odrzucić skargę. B.A. Pismem z 6 maja 2019 r. L. S. wniosła skargę na postanowienie Wojewody [...] z [...] znak [...] uznające za nieuzasadnione ponaglenie wniesione w związku z bezczynnością organu niższego stopnia w zakresie przekazania odwołania strony od decyzji Wojewody [...] z [...], znak: [...]. W ocenie skarżącej kwestionowane postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa w czasie biegu postępowania odwoławczego, co uzasadnia jego uchylenie w trybie art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi lub też stwierdzenie jego nieważności ponieważ zdaniem skarżącej zachodzi przyczyna określona w art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje; Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, iż przedmiotem skargi mogą być tylko postanowienia na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie, albo rozstrzygające sprawę co do istoty, a contrario skarga jest niedopuszczalna, gdy postanowienie jest niezaskarżalne. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane w trybie art. 37 Kpa. Stosownie do treści art. 37 § 1 pkt 2 i § 3 pkt 2 Kpa, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) stronie służy prawo wniesienia ponaglenia do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienia, na które nie służy zażalenie (art. 141 § 1 Kpa). Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Z tego wynika, że nie ma ono waloru aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. brak jest również przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Wystąpienie powyższej okoliczności skutkować musi odrzuceniem wniesionej skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli zainicjowana tą skargą sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. B.A.