II SA/Łd 433/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E.G. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o skierowaniu do domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W dniu 7 maja 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga E. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o skierowaniu do domu pomocy społecznej. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak również decyzji ją poprzedzającej Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]., pełnomocnik skarżącej wniósł nadto o zasądzenie kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Wskazując na zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji pełnomocnik argumentował, iż jest on uzasadniony możliwością wyrządzenia skarżącej znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca pozostaje bowiem obecnie w domu pomocy społecznej prowadzonym przez podmiot niepubliczny, na podstawie skierowania gminy i wygaszenie zaskarżonej decyzji spowodować może, iż podmiot utrzymujący obecnie stronę odmówi jej pobytu, skutkiem czego skarżąca pozostawiona zostanie bez opieki i dachu nad głową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 61 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. t.j. z 2012r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z przywołanej normy prawnej wynika, że akt, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, powinien kwalifikować się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza zaś "(...) spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (np. sumy pieniężnej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość). Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowisku określonemu w nim jako odpowiedni." (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295). W świetle powyższego nie ulega zatem wątpliwości, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 26 lipca 2005r., sygn. akt II SA/Gd 396/05, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://cbois.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy zwrócić należy uwagę, iż przedmiotem skargi jest decyzja stwierdzająca wygaśnięcie z dniem 1 października 2010r. decyzji z dnia [...]r. o skierowaniu małoletniej do domu pomocy społecznej dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej intelektualnie. Zaskarżona decyzja stwierdza zatem jedynie skutek jakim jest wygaśnięcie z dniem 1 października 2010r. decyzji z dnia [...]r. o skierowaniu do domu pomocy społecznej. Niewątpliwie nie jest to akt nakładający na skarżącą nakaz lub zakaz określonego zachowania. Na jego podstawie strona nie uzyskała żadnego uprawnienia. A skoro tak uprawnione jest stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja jest tego rodzaju aktem prawnym, w stosunku do którego niedopuszczalne jest rozstrzygnięcia o jego wstrzymaniu. Ma ona wyłącznie charakter deklaratoryjny, potwierdza fakt istnienia pewnego stanu faktycznego i prawnego. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. . ar