II SA/Łd 435/05

Dnia 30 czerwca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2005 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A z siedzibą w R. o wymierzenie grzywny Radzie Gminy R. p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe. II SA/Łd 435/05 U Z A S A D N I E N I E W dniu 10 stycznia 2005 r. A z siedzibą w R. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na uchwałę Nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...] z wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności w całości. Zważywszy jednak, iż skarga ta została wniesiona bezpośrednio do Sądu, zgodnie z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 stycznia 2005 r. oryginał skargi przesłano do Rady Gminy R.. Następnie w związku z brakiem przekazania skargi Sądowi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia do organu, w dniu 4 maja 2005 r. skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek o wymierzenie grzywny Radzie Gminy R. za nieprzekazanie Sądowi w ustawowym terminie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na tę skargę w wysokości stosownej do przepisów i oceny Sądu oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na wniosek skarżących Rada Gminy R. wniosła o niewymierzania grzywny, wyjaśniając przy tym, iż brak odpowiedzi na skargę przesłaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny był uchybieniem pracownika biura rady, za które to uchybienie został on ukarany. Jednocześnie wraz z odpowiedzią na ów wniosek w dniu 17 czerwca 2005 r. organ nadesłał akta administracyjne dotyczące zaskarżonej uchwały Rady Gminy R. oraz odpowiedź na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja grzywny z tytułu niedopełnienia przez organ administracji publicznej obowiązku przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę uregulowana została w art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej u.p.s.a./. Zgodnie z tym przepisem, w razie niezastosowania się do obowiązków przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Stosownie zaś do wspomnianego art. 154 § 6 u.p.s.a., grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Jak wynika z akt sprawy w dniu 17 czerwca 2005 r. Rada Gminy R. wraz z odpowiedzią na wniosek o wymierzenie grzywny, przekazała Sądowi kserokopię skargi, odpowiedź na skargę oraz akta sprawy. Niewątpliwie przesłanie kserokopii skargi, akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę nastąpiło po upływie trzydziestodniowego terminu na wykonanie obowiązku określonego w art. 54 § 2 u.p.s.a., tym niemniej realizacja przedmiotowego obowiązku nastąpiła przed dniem rozprawy, czyniąc możliwym rozpoznanie sprawy ze skargi na uchwałę Rady Gminy R. Nr [...] z dnia [...] w sprawie rozszerzenia lokalizacji targowiska w R. na podstawie akt sprawy - w terminie, który wyznaczony zostanie przez Przewodniczącego Wydziału po uzupełnieniu przez skarżącego braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego. Biorąc zatem pod uwagę fakt, iż organ, którego akt stanowił przedmiot skargi, wykonał obowiązki określone w art. 54 § 2 u.p.s.a. przed dniem rozprawy, Sąd w składzie rozpoznającym przedmiotowy wniosek Stowarzyszenia A z siedzibą w R., przyjął, że wymierzenie wnioskowanej grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążących na nim obowiązków procesowych, o których mowa w art. 54 § 2 u.p.s.a. Skoro tak, to dopełnienie tych obowiązków (nawet z uchybieniem określonego terminu) przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie wnioskowanej grzywny, powoduje bezprzedmiotowość postępowania w zakresie wymierzenia grzywny. Tego rodzaju sytuacja wystąpiła bezspornie w sprawie niniejszej (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 108) Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.