II SA/Łd 435/18

Dnia 25 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania za nienależnie pobrane świadczenia rodzinnego i orzeczenia o jego zwrocie p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M.K. Pismem z dnia [...] A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania za nienależnie pobrane świadczenia rodzinnego i orzeczenia o jego zwrocie. Jednocześnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie podlega uwzględnieniu. W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., przywoływana dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl zaś art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest możliwość jego wykonania i prawdopodobieństwo wyrządzenia szkody. Przepisy art. 61 § 3 p.p.s.a. wyliczają wyczerpująco przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, a inicjatywa do wykazywania tych okoliczności przysługuje stronie skarżącej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. To na wnioskodawcy spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu. W interesie strony leży niewątpliwie najbardziej wyczerpujące wykazanie przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej (por. np. postanowienia NSA z dnia 10 lutego 2014 r., I FSK 76/14; z dnia 18 grudnia 2013 r., II FSK 2654/13; z dnia 8 października 2013 r., II OSK 2290/13). Brak jednoznacznego wskazania i uprawdopodobnienia przesłanek wymaganych przez przepis uniemożliwia ocenę zasadności złożonego przez stronę wniosku. Sąd nie orzeka o wstrzymaniu wykonania aktu z urzędu, a wobec tego nie może stwierdzić, czy wykonanie aktu zagraża powstaniem znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli wnioskodawca nie przytoczy w tym zakresie wystarczających okoliczności. Podkreślenia wymaga, że rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zawarty w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, nie zawiera żadnego uzasadnienia ani argumentów zmierzających do uprawdopodobnienia wystąpienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, czyli że szkoda może zostać rzeczywiście wyrządzona bądź też wystąpią trudne do odwrócenia skutki. Skarżący w żaden sposób nie powołał takich okoliczności w swoim wniosku. Podstawą do uwzględnienia wniosku strony w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie może być natomiast przeświadczenie strony o wadliwości zaskarżonego aktu administracyjnego. W konsekwencji rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, gdyż abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest bowiem na wstępnym etapie postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. M.K.