II SA/Łd 438/07

Dnia 11 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek, Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant Asystent Sędziego Piotr Pietrasik, po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 roku na rozprawie sprawy ze skargi M. K., W. K., A. M. i J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] roku Wójt Gminy P., na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 148 kpa odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wójta Gminy P. z dnia [...], nr [...], którą to decyzją ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej na maszcie antenowym wraz z kontenerem i ogrodzeniem oraz kablem zasilającym energetycznym na działce o nr ew. 755/2 położonej w miejscowości P. pod nazwą "[...]". Organ wskazał, iż wniosek M.K., W.K., A.M. i J.M. z dnia [...] o wznowienie postępowania w tej sprawie został złożony z uchybieniem terminu z art. 148 §2 k.p.a. Pełnomocnik stron bowiem został poinformowany pismem z dnia 27.04., doręczonym 30.04., o tym, iż w obrocie prawnym istnieje decyzja z dnia z dnia [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą "[...]". Mając zatem na względzie treść art. 148 kpa, organ uznał, iż termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upłynął dla stron w dniu 30 maja 2004 roku. Uchybienie przez wnioskodawców terminu do złożenia przedmiotowego wniosku, zdaniem organu, wykluczyło możliwość wznowienia postępowania administracyjnego. Natomiast poza sporem jest, iż strony bez swej winy zostały pozbawione udziału w postępowaniu (art. 145 §1 pkt 4 kpa). Od powyższej decyzji M.K., W.K., A.M. i J.M. wnieśli odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.. Strony podniosły, iż w dniu 30 maja 2004 roku nie miały żadnych informacji i danych dotyczących oznaczenia decyzji, jej numeru i daty jej wydania oraz nie znały okoliczności stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Odwołujący się podkreślili, iż ze wskazanego przez organ I instancji pisma Starosty [...] z dnia [...] dowidzieli się o istnieniu w obrocie prawnym decyzji o ustaleniu warunkach zabudowy przedmiotowego obiektu, ale bez wskazania szczegółowych informacji pozwalających na identyfikację o jaką konkretnie decyzję chodzi. Informacje na temat danych dotyczących decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] odwołujący się uzyskali w dniu 1 czerwca 2004 roku, natomiast informacje na temat okoliczności uzasadniających podstawę wniosku o wznowienie postępowania doręczono stronom w dniu 23 czerwca 2004 roku. Dopiero te okoliczności, w ocenie stron, dawały im możliwość wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 149 § 3 w zw. z art. 148 § 2 kpa utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji uznając, iż wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego został złożony z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 kpa. Zdaniem Kolegium dla ustalenia daty dowiedzenia się przez stronę o decyzji uzasadniającej żądanie wznowienia postępowania istotne jest jedynie to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Nie budzi wątpliwości, iż pełnomocnik stron powziął wiadomość o istnieniu w obrocie prawnym decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...] z pisma Starosty [...] z dnia [...], które zostało mu doręczone w dniu 30 kwietnia 2004 roku. Dzień 30 kwietnia 2004 roku należało zatem uznać za datę powzięcia przez strony informacji o przedmiotowej decyzji i jednocześnie początek biegu terminu do zgłoszenia przez strony żądania wznowienia postępowania. W ocenie Kolegium do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie była konieczna szczegółowa informacja na temat wydanej decyzji i tym samym nie było żadnych przeszkód do wystąpienia z przedmiotowym wnioskiem. Wobec złożenia wniosku z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu należało odmówić wznowienia postępowania stosownie do art. 149 § 3 kpa. Na powyższą decyzję M.K., W.K., A.M. i J.M. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Zdaniem skarżących organy błędnie przyjęły datę 30 kwietnia 2004 roku jako datę właściwego poinformowania stron o wydanej decyzji administracyjnej. Pismo, z którego strona dowiedziała się o decyzji nie zawierało prawidłowych danych o wydanej decyzji, nie informowało o rozstrzygnięciu oraz nie przekazywało żadnych informacji dotyczących numeru decyzji i daty jej wydania. W ocenie skarżących otrzymane przez nich w dniu 30 kwietnia 2004 roku pismo Starosty [...] nie stanowiło określonego przez przepisy oraz orzecznictwo NSA przekazania wiadomości, dających podstawę do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania. Wiadomości o numerze, dacie i rozstrzygnięciu objętym przedmiotową decyzją Wójta Gminy P. strony uzyskały dopiero w dniu 1 czerwca 2004 roku i w ich ocenie dopiero od tej daty rozpoczął swój bieg miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wyrokiem z dnia 17 października 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...]. Skargę kasacyjną na powyższy wyrok wniósł pełnomocnik uczestnika postępowania A Spółka z o.o. w W.. Po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej, wyrokiem z dnia 11 stycznia 2007 roku, sygn. akt II OSK 148/06 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, iż Sąd I instancji nie wskazał przyczyn zakwestionowania przyjętej przez organy daty dowiedzenia się przez skarżących o istnieniu w obrocie prawnym decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...]. WSA uczynił własne ustalenia i przyjął jako datę rozpoczynając bieg terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania dzień 1 czerwca 2004 roku. NSA podkreślił, iż Sąd nie jest upoważniony do dokonywania samodzielnych ustaleń faktycznych i to jeszcze odmiennych niż przytoczone przez organy obydwu instancji. Sąd I instancji w ogóle nie odniósł się do ustaleń organów odnoszących się do powzięcia przez skarżących informacji o decyzji z dnia [...]. NSA wskazał także, iż w toku ponownego rozpoznania sprawy konieczne jest dokonanie przez Sąd I instancji oceny ustaleń przyjętych przez organ w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności co do tego, czy organ wyjaśnił te wszystkie okoliczności, które mogą stanowić podstawę orzekania w oparciu o art. 148 kpa. W dniu 11 października 2007 roku pełnomocnik skarżących poparł wniesioną skargę oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów postępowania przed sądem II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sąd administracyjny kontroluje legalność wydanych przez organy administracji publicznej decyzji, tj. ich zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa przez organ. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a) skarga podlega oddaleniu. Nadto zgodnie z treścią art. 153 ustawy p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego toku postępowania, wyrażone w orzeczeniu sądu administracyjnego wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem skargi. Związanie to oznacza, iż ani organ administracyjny ani sąd ponownie rozpoznający sprawę, nie mogą formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z oceną zaprezentowaną w zapadłym wyroku. Powyższe oznacza, iż w rozpatrywanej sprawie badanie legalności zaskarżonej decyzji przez Sąd było zdeterminowane oceną prawną i wskazaniami zawartymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2007 roku, sygn. akt II OSK 148/06. Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji Sąd nie uwzględnił skargi, gdyż nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia są decyzje organów administracji odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy P. z dnia [...]. Bezspornym w sprawie jest, iż M.K, W.K., A.M. i J.M. – jako właściciele nieruchomości w P. przy ul. A - bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Wójta Gminy P. z dnia [...], którą ustalono warunki zabudowy dla inwestycji. Podstawę wznowienia stanowi przepis art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Istota sporu między stronami sprowadza się do oceny, czy przedmiotowy wniosek skarżących o wznowienie postępowania został złożony w przepisanym terminie. Zgodnie z treścią art. 148 § 2 kpa wniosek o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa wnosi się do organu, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Uchybienie tego terminu jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma ustalenie dnia, w którym skarżący dowiedzieli się o istnieniu w obrocie prawnym decyzji Wójta Gminy P. z dnia [...]. Przy czym, z uwagi na to, iż, jak wynika z akt administracyjnych, strony reprezentował już wówczas profesjonalny pełnomocnik, uwagi te odnoszą się do stanu świadomości pełnomocnika. Bezspornym jest, iż w dniu 30 kwietnia 2004 roku pełnomocnik skarżących otrzymał pismo Starosty [...] z dnia [...], w którym zawarte zostały informacje o bycie prawnym decyzji Wójta Gminy P. ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: "[...]". Z treści pisma w sposób jednoznaczny wynika, iż decyzja Wójta Gminy P. stała się ostateczna w dniu 14 lutego 2003 roku. Pismo wskazuje więc w sposób jednoznaczny na istnienie okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania: strony dowiedziały się o zakończonym ostateczną decyzją postępowaniu, w którym pozbawiono je możliwości udziału. Z pisma – wbrew zarzutom skarżących – w sposób jednoznaczny wynika również, jakiej treści rozstrzygnięcie zawiera decyzja, w każdym razie treść decyzji nie mogła budzić wątpliwości dla profesjonalnego pełnomocnika. Zatem organy administracji obu instancji zasadnie przyjęły dzień doręczenia pełnomocnikowi skarżących powyższego pisma jako dzień, w którym strony (ich pełnomocnik) dowiedziały się o istnieniu decyzji kończącej postępowanie, którego wznowienia mogą się domagać. Tym samym z upływem tego dnia – 30.04.- rozpoczyna bieg termin do złożenia wniosku o wznowienie (art. 57 § 1 kpa). Zarzuty skarżących dotyczące błędnego określenia przez organy tego terminu nie zasługują na uwzględnienie.. Przepis art. 148 § 2 kpa nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 tego kodeksu faktu szczegółowego poinformowania strony o wszystkich składnikach decyzji, której wznowienia się domaga. Przepis wymaga, aby zainteresowany dowiedział się o istnieniu okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Bez wątpienia okolicznością taką jest istnienie ostatecznej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła, z którego pochodzi informacja. Nie ma istotnego znaczenia, iż pismo Starosty [...] z dnia [...] nie wskazywało szczegółowych danych na temat numeru i daty decyzji. Poza tym, ustalenie danych, które pełnomocnikowi wydawały się konieczne, mogło nastąpić, przy dochowaniu należytej staranności w takim czasie, aby termin miesięczny do żądania wznowienia postępowania został zachowany A zatem dla ustalenia daty uzyskania się przez stronę informacji o decyzji istotne jest jedynie to, aby strona miała świadomość wydania decyzji i zawartego w niej rozstrzygnięcia (por. wyrok z dnia 10 marca 2006 roku II OSK 622/2005 LexPolonica nr 417680 oraz wyrok NSA z dnia 27 czerwca 1996 roku I SA 570/95 ONSA 1997/2/100). Z tą datą, a nie z data otrzymania wszystkich danych zawartych w decyzji rozpoczyna bieg termin do wniesienia o wznowienie postępowania Nie ulega wątpliwości, i trafnie ustaliły organy obydwu instancji, że w dniu 30 kwietnia 2004 roku pełnomocnik skarżących powziął wiadomość o istnieniu w obrocie prawnym ostatecznej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy z dnia 6 stycznia 2003 roku. Zatem przyjąć należy, iż bieg terminu do skutecznego wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania upłynął z dniem 31 maja 2004 roku. Profesjonalny pełnomocnik, reprezentujący już wówczas skarżących powinien mieć pełną świadomość upływu terminu procesowego do skutecznego złożenia przedmiotowego wniosku. Tym bardziej, że jak wynika z akt administracyjnych sprawy, w dniu 12 maja 2004 roku ten sam pełnomocnik skarżących wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej uczestnikowi postępowania pozwolenia na budowę dla inwestycji "[...]". A zatem skoro w obrocie prawnym istniała decyzji udzielająca pozwolenia na budowę dla wskazanej inwestycji to także musiała istnieć poprzedzającą ją ostateczna decyzja ustalająca warunki zabudowy. Tymczasem skarżący wniosek o wznowienie postępowania złożyli w dniu 29 czerwca 2004 roku, a więc ze znacznym przekroczeniem przepisanego terminu, co obligowało organy do stwierdzenia odmowy wznowienia postępowania. Mając na uwadze powyższe, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procedury administracyjnej w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną. P.Pie.