II SA/Łd 439/16

Dnia 26 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Protokolant Pomocnik sekretarza Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2017 roku sprawy ze skargi D. Ł. i M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz każdego ze skarżących: D. Ł. i M. M. kwotę po 700 (siedemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS Decyzją nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2016r. poz. 23 – dalej "k.p.a."), art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 oraz art. 82 ust. 1 i art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity: Dz. U. z 2013, poz. 1235 z późn. zm. – w dalszej części uzasadnienia przywołana jako "ustawa"), § 2 ust. 1 pkt 42 i pkt 45 oraz § 3 ust. 1 pkt 80 i pkt 81 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jednolity: Dz.U. z 2016r. poz. 71- w dalszej części uzasadnienia przywołane jako "rozporządzenie") oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity: Dz. U. z 2015r. poz. 1659), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez J. M. - właściciela Przedsiębiorstwa A, od decyzji Wójta Gminy Z. z dnia [...] nr [...] o odmowie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania budynków magazynowo-gospodarczych na stację demontażu pojazdów i zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego wraz z uruchomieniem zakładu przetwarzania odpadów wraz z niezbędną infrastrukturą, przewidzianego do realizacji w miejscowości B., przy ul. A, na działkach o nr ewid. 362/2, 370/1, 370/2, 370/3 oraz 372, w gminie Z., 1) uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...] [...]; 2) określiło środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn. "Zmiana sposobu użytkowania budynków magazynowo-gospodarczych na stację demontażu pojazdów i zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego wraz z uruchomieniem zakładu przetwarzania odpadów wraz z niezbędną infrastrukturą", realizowanego w miejscowości B., przy ul. A, na działkach o nr ewid. 362/2, 370/1, 370/2, 370/3 oraz 372, w gminie Z.. I. Rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia: Przedsięwzięcie będące przedmiotem postępowania polega na zmianie sposobu użytkowania budynków magazynowo-gospodarczych na stację demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji, zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego i uruchomienie zakładu przetwarzania odpadów (w tym odpadów gruzu, szkła, kabli oraz odpadów do produkcji paliwa alternatywnego) wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną. Planowane przedsięwzięcie realizowane będzie w miejscowości B., w gminie Z., na działkach o nr ewid. 362/2, 370/1, 370/2, 370/3 oraz 372. Przedmiotem inwestycji jest w szczególności: - zmiana sposobu użytkowania budynku na stację demontażu pojazdów i zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz budynku gospodarczego na miejsce przetwarzania odpadów szkła oraz kabli, - wyodrębnienie poszczególnych sektorów stacji demontażu pojazdów oraz ich wyposażenie, a także wyznaczenie oraz odpowiednie wyposażenie zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, - wyposażenie zakładu w kruszarkę do gruzu oraz młyn do produkcji paliwa alternatywnego, - wykonanie separatora substancji ropopochodnych, służącego do podczyszczania ścieków przemysłowych z terenów szczelnie utwardzonych, podstawowych ciągów komunikacyjnych oraz połaci dachów budynków oraz odbiornika tych ścieków w postaci zbiornika odparowującego; - utworzenie systemu kanalizacji przemysłowej; - wykonaniu szczelnego utwardzenia w ramach sektora przyjmowania i magazynowania przyjętych pojazdów. II. Warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich: 1. W celu ochrony przed nadmierną emisją gazów oraz emisją hałasu, zarówno na etapie realizacji, jak i eksploatacji inwestycji stosować sprzęt w dobrym stanie technicznym, gwarantujący dotrzymanie dopuszczalnych poziomów emisji; 2. W trakcie przygotowania i realizacji inwestycji zapewnić oszczędne korzystanie z terenu; 3. Na etapie realizacji przedsięwzięcia, prace ziemne wykonywać w sposób wykluczający możliwość zanieczyszczenia wód gruntowych i gruntu m.in. poprzez użytkowanie sprawnego sprzętu budowlanego, niepowodującego zanieczyszczeń węglowodorami ropopochodnymi (wycieki paliw i smarów); 4. Tankowanie maszyn budowlanych oraz naprawy sprzętu prowadzić w specjalnie wyznaczonym do tego celu miejscu, poza terenem wykopów; 5. Maksymalnie ograniczyć czas budowy poszczególnych etapów, poprzez odpowiednie zaplanowanie prac budowlanych; 6. Prace na etapie realizacji, powodujące emisję hałasu prowadzić wyłącznie w porze dziennej, tj. w godzinach 6 - 22; 7. Roboty ziemne prowadzić w okresach suchych, przy niskim stanie wód podziemnych nie dopuszczając do długotrwałego utrzymywania się wody w otwartych wykopach; 8. Na etapie budowy monitorować wykopy na obecność w nich zwierząt, w razie potrzeby podjąć czynności zmierzające do ich uwolnienia; 9. Utrzymywać szczelność istniejącego ogrodzenia betonowego wzdłuż południowej granicy terenu inwestycji, zapobiegając wnikaniu zwierząt od strony terenów podmokłych wzdłuż rzeki D.; 10. Projektowany zbiornik odparowujący zabezpieczyć przed wpadaniem i uwięzieniem w nim zwierząt, w tym celu zastosować trwałe ogrodzenie ochronne pełne lub o oczkach nie większych niż 0,5 cm, szczelne na całej długości, o wysokości części naziemnej co najmniej 50 cm, z zagłębioną w podłożu dolną krawędzią (szczelne połączenie z podłożem) i odgięciem na zewnątrz górnej krawędzi (daszek). Zbiornik monitorować na obecność w nim zwierząt i w razie potrzeby podjąć czynności zmierzające do ich uwolnienia. Systematycznie kontrolować szczelność ogrodzenia i w razie potrzeby niezwłocznie dokonywać jego napraw; 11. W przypadku zaistnienia konieczności usunięcia lub zniszczenia gniazd ptasich znajdujących się na budynkach (łącznie na budynkach zinwentaryzowano siedem gniazd ptaków z rodziny wróblowatych i jedno gniazdo gatunku z rodziny drozdowatych należące prawdopodobnie do kwiczoła), prace związane z usunięciem lub zniszczeniem gniazd przeprowadzić poza sezonem lęgowym ptaków, po uzyskaniu stosownego zezwolenia na odstępstwa od zakazów w stosunku do gatunków podlegających ochronie. Przed rozpoczęciem kolejnego sezonu lęgowego, na terenie działek inwestycyjnych lub w najbliższej okolicy zawiesić budki lęgowe przystosowane dla wróblowych w liczbie nie mniejszej niż liczba usuwanych gniazd; 12. Odpady wytworzone na etapie budowy zagospodarować zgodnie z zasadami gospodarowania odpadami i wymaganiami ochrony środowiska; 13. Powstające na etapie realizacji odpady magazynować w sposób selektywny, w odpowiednio oznakowanych pojemnikach lub kontenerach, w wydzielonym na terenie budowy miejscu przeznaczonym do czasowego magazynowania wytworzonych odpadów; 14. Odpady wytwarzane na etapie budowy przekazywać do odzysku lub unieszkodliwienia uprawionym podmiotom, posiadającym stosowne zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami; 15. Wodę na potrzeby planowanego przedsięwzięcia pobierać istniejącym przyłączem z gminnej sieci wodociągowej; 16. Na potrzeby stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego zaadoptować budynek magazynowo-gospodarczy, o powierzchni ok. 306 m2, zlokalizowany na działce o nr ewid. 370/3; 17. W budynku, w którym będzie mieściła się stacja demontażu pojazdów, zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz pomieszczenie magazynowe wykonać szczelną, betonową posadzkę wyposażoną w system kanalizacji przemysłowej; 18. Na punkt przetwarzania szkła i kabli zaadoptować budynek gospodarczy o powierzchni ok. 684 m2, usytuowany na działce o nr ewid. 362/2; 19. Do celów grzewczych budynku stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji i zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz budynku w którym prowadzone będzie przetwarzanie odpadów szkła i kabli wykorzystywać urządzenia nadmuchowe; 20. Pomieszczenie socjalno-biurowe ogrzewać za pomocą kotła centralnego ogrzewania o mocy 38 kW, opalanego węglem kamiennym; 21. Dla potrzeb stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji wyodrębnić następujące sektory: a) sektor przyjmowania odpadów, o utwardzonej i szczelnej powierzchni, z której powstające ścieki kierować systemem kanalizacji do separatora substancji ropopochodne, a następnie do zbiornika odparowującego, sektor wyposażony będzie w wagę najazdową (istniejąca waga o nośności ok. 40 Mg) oraz miejsce obsługi klientów zlokalizowane na działce o nr ewid. 370/1, w budynku mieszkalnym Inwestora, które wyposażone zostanie w metalową szafę, służącą do przechowywania dokumentów pojazdów; b) sektor magazynowania przyjętych pojazdów zlokalizowany na otwartym, szczelnie utwardzonym terenie, o powierzchni powyżej 200 m2 z zachowaniem pola manewrowego, z którego powstające ścieki przemysłowe odprowadzane będą systemem odwodnień do separatora substancji ropopochodnych, gdzie zostaną podczyszczone, a następnie kierowane będą do zbiornika odparowującego; c) sektor usuwania z pojazdów elementów i substancji niebezpiecznych, w tym płynów zlokalizowany zostanie w istniejącym budynku, który przeznaczony jest do zmiany sposobu użytkowania, sektor posiadać będzie zadaszenie i ściany boczne zabezpieczające przed czynnikami atmosferycznymi oraz szczelną, utwardzoną posadzkę, wyposażoną w system odprowadzania ścieków przemysłowych do separatora substancji ropopochodnych, a następnie do istniejącego zbiornika zamkniętego o pojemności ok. 18 m3; d) sektor demontażu z pojazdów przedmiotów wyposażenia i części nadających się do ponownego użycia oraz elementów, w tym odpadów, nadających się do odzysku lub recyklingu albo unieszkodliwienia usytuowany w istniejącym budynku, który przeznaczony jest do zmiany sposobu użytkowania. Sektor ten posiadać będzie zadaszenie i ściany boczne zabezpieczające przed czynnikami atmosferycznymi oraz szczelną, utwardzoną posadzkę, wyposażoną w system odprowadzania ścieków przemysłowych do separatora substancji ropopochodnych, a następnie do istniejącego zbiornika zamkniętego o pojemności ok. 18 m . Sektor zostanie również wyposażony w pojemniki na szyby hartowane, szyby klejone oraz przedmioty wyposażenia i części zawierające metale nieżelazne; e) sektor magazynowania wymontowanych z pojazdów przedmiotów wyposażenia i części nadających się do ponownego użycia usytuowany w centralnej części działki o nr ewid. 370/3, na terenie przeznaczonym dla stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, pod wiatą magazynową, która będzie posiadała betonowe podłoże oraz zadaszenie i ściany boczne; f) sektor magazynowania odpadów pochodzących z demontażu pojazdów obejmujący magazyn przeznaczony do magazynowania odpadów niebezpiecznych oraz miejsce magazynowania odpadów innych niż niebezpiecznych. Miejsce magazynowania odpadów niebezpiecznych pochodzących z demontażu pojazdów w budynku stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji i zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz w budynku gospodarczym, znajdującym się na działce o nr ewid. 362/2, posiadającym zadaszenie oraz ściany boczne chroniące przed działaniem czynników atmosferycznych, utwardzoną, szczelną posadzkę oraz wyposażonym w sorbenty do neutralizacji ewentualnych wycieków. Magazynowanie odpadów innych niż niebezpieczne będzie się odbywało na otwartym, utwardzonym terenie, w miejscach do tego celu przeznaczonych, odpowiednio oznaczonych, w specjalnych pojemnikach, kontenerach lub luzem; 22. Na stację demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji przyjmować, a następnie przetwarzać (metoda odzysku R12) odpady o kodzie 16 01 04*, tj. zużyte lub nienadające się do użytkowania pojazdy zawierające ciecze i inne niebezpieczne elementy (odpady) oraz odpady o kodzie 16 01 05, tj. zużyte lub nienadające się do użytkowania pojazdy nie zawierające cieczy i innych niebezpiecznych elementów, w łącznej ilości maksymalnej -1800 Mg/rok; 23. Stację demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji wyposażyć w stosowne pojemniki do czasowego magazynowania odpadów oraz pojemniki i regały do magazynowania materiałów i części przeznaczonych do ponownego wykorzystania pochodzących z demontażu i przetwarzania; 24. W sektorze magazynowania przyjętych pojazdów, w stosach zabezpieczonych przed osunięciem, niepowodujących zakłóceń transportu wewnętrznego, magazynować jedynie pojazdy pozbawione cieczy i innych niebezpiecznych elementów. Nie dopuszczać do magazynowania pojazdów w pozycji na boku lub na dachu; 25. Pojazd do sektora usuwania z pojazdów elementów i substancji niebezpiecznych, w tym płynów z zewnętrznego placu magazynowego pojazdów dostarczać za pomocą wózka widłowego; 26. Zużyte opony, tj. odpady o kodzie 16 01 03 magazynować w wydzielonym do tego celu miejscu, na terenie utwardzonego placu, w stosach zabezpieczonych przed osunięciem. Miejsce magazynowania opon wyposażyć w urządzenia gaśnicze; 27. Magazyn odpadów niebezpiecznych wyposażyć w sorbenty do neutralizacji ewentualnych wycieków, zabezpieczyć przed dostępem osób postronnych i zwierząt oraz oznaczyć "Magazyn odpadów niebezpiecznych. Nieupoważnionym wstęp wzbroniony"; 28. W celu zminimalizowania emisję hałasu prace związane z demontażem pojazdów wycofanych z eksploatacji prowadzić wewnątrz budynku przy zamkniętych bramach; 29. Do zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego przyjmować, a następnie przetwarzać odpady o kodach: 16 02 11*, 16 02 13*, 16 02 14, 16 80 01, 20 01 23*, 20 01 35*, 20 01 36 oraz 20 03 07, (metoda odzysku R12). Maksymalna ilość zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego poddawanego przetworzeniu w tym procesie nie przekroczy 1000 Mg/rok; 30. Za pomocą mobilnej kruszarki szczękowej przetwarzać odpady o kodach: 10 12 08, 17 01 01, 17 01 02, 17 01 03, 17 01 07, 17 01 81, 17 01 82, 17 05 04 i 19 12 09 (metoda odzysku R12). Maksymalna łączna ilość odpadów poddawanych przetworzeniu w tym procesie nie przekroczy 60 000 Mg/rok; 31. Za pomocą urządzenia do przetwarzania szkła (np. implodera) przetwarzać odpady o kodach: 15 01 07, 16 01 20, 17 02 02 oraz 20 01 02 (metoda odzysku R12). Maksymalna, łączna ilość odpadów poddawanych przetworzeniu w tym procesie nie przekroczy 1200 Mg/rok; 32. Przetwarzanie odpadów kabli, tj. odpadów o kodach: 16 01 22 i 17 04 11 prowadzić przy użyciu granulatora kabli (metoda odzysku R12), maksymalna łączna ilość odpadów poddawanych przetworzeniu w tym procesie nie przekroczy 480 Mg/rok; 33.Odpady o kodach: 03 01 01, 03 01 05, 03 03 01, 03 03 07, 03 03 08, 04 02 21, 04 02 22, 07 02 13, 07 02 80, 12 01 05, 15 01 01, 15 01 02, 15 01 03, 15 01 05, 15 01 06, 15 01 09, .15 02 03, 16 01 03, 16 01 19, 16 01 22, 16 01 99, 1702 01, 17 02 03, 19 12 01, 19 12 04, 19 12 07, 19 12 08, 19 12 12, 20 0101, 20 01 10, 20 01 11, 20 01 38, 20 01 39, 20 01 99 oraz 20 02 07 przetwarzać na paliwo alternatywne, w procesie produkcji paliwa alternatywnego, polegającym m.in. na mieszaniu i rozdrabnianiu składników, aż do uzyskania homogenicznego materiału o granulacji < 30 mm. Maksymalna ilość wytworzonego paliwa alternatywnego nie będzie większa niż 24 000 Mg/rok; 34. W celu dotrzymania dopuszczalnych poziomów hałasu na terenach podlegających ochronie akustycznej ograniczyć czas pracy kruszarki do gruzu do 1 h w porze dnia oraz młyna do produkcji paliwa alternatywnego do 4 h w porze dnia; 35. Kruszarkę do gruzu o poziomie mocy akustycznej nie większej niż 110 dB zlokalizować w północno-zachodniej części działki (działa o nr ewid. 370/3), w jak największej odległości od terenów chronionych akustycznie; 36. Młyn przeznaczony do produkcji paliwa alternatywnego o poziomie mocy akustycznej nie większej niż 85 dB zlokalizować przy południowo-zachodniej granicy działki Inwestora (działka o nr ewid. 370/2); 37. Załadunek i wyładunek materiału prowadzić przy południowo-wschodniej granicy działki, nie przekraczając 4 h pracy ładowarki; 38. Ograniczyć wjazd na teren inwestycji pojazdów ciężarowych dowożących i wywożących materiał z terenu zakładu do 10 h w porze dnia; 39. Dostosować budynek przeznaczony na stację demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji i zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, w taki sposób, aby izolacyjność akustyczna wypadkowa ścian była nie mniejsza niż 23 dB, a dachu nie mniejsza niż 18 dB; 40. W budynku przeznaczonym na stację demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji i zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz budynku przeznaczonym na miejsce przetwarzania odpadów szkła i kabli zainstalować urządzenia oraz prowadzić prace, których równoważny poziom hałasu w odległości 1 m od ściany nie przekroczy 85 dB dla każdej z hal; 41. Dostosować budynek przetwarzania odpadów szkła i kabli, w taki sposób, aby izolacyjność akustyczna wypadkowa ścian była nie mniejsza niż 21 dB, a dachu nie mniejsza niż 18 dB; 42. W celu ograniczenia emisji wtórnej pyłów i gazów do powietrza, odpady gruzu przed rozładowaniem z pojazdów i kontenerów, a także podczas kruszenia zwilżać wodą, a powstający rozkruszony gruz umieszczać w zamykanych kontenerach lub magazynować luzem, w sposób zabezpieczony przed wtórną emisją np. przykryty plandekami; 43. W ramach planowanego przedsięwzięcia prowadzić punkt zbieranie odpadów, tj. odpadów o kodach 02 01 10, 10 02 10, 10 02 80, 10 09 03, 10 09 06, 10 09 08, 10 09 80, 10 10 03, 10 10 06, 10 10 08, 11 01 99, 12 01 01, 12 01 02, 12 01 03, 12 01 04, 12 01 13, 12 01 17, 12 01 21, 12 01 99, 15 01 04, 16 01 17, 16 01 18, 16 02 14, 16 02 15*, 16 02 16, 17 04 01, 17 04 02, 17 04 03, 17 04 04, 17 04 05, 17 04 06, 17 04 07, 17 04 11, 19 01 02, 19 10 01, 19 10 02, 19 10 06, 19 12 02, 19 12 03, 20 01 35*, 20 01 36 oraz 20 01 40; 44. Ścieki przemysłowe powstające w wyniku spłukiwania i mycia posadzki w budynku, gdzie będzie znajdował się sektor osuszania i demontażu pojazdów stacji demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (potencjalnie narażonej na zanieczyszczenia) kierować systemem istniejących odwodnień do istniejącego separatora substancji ropopochodnych o przepływie 1,5 l/s, a następnie do istniejącego zbiornika zamkniętego o pojemności ok. 18 m3; 45. Ścieki przemysłowe powstające z terenów szczelnie utwardzonych, tj. z sektora przyjmowania pojazdów, sektora magazynowania przyjętych pojazdów, podstawowych ciągów komunikacyjnych oraz połaci dachów budynków odprowadzać poprzez projektowany separator substancji ropopochodnych o przepływie ok. 3 l/s do projektowanego szczelnego zbiornika odparowującego, o pojemności nie mniejszej niż 24,01m ; 46. Ścieki socjalno-bytowe odprowadzać do istniejącego, szczelnego, zamkniętego zbiornika bezodpływowego przeznaczonego na ścieki socjalne-bytowe, a następnie na oczyszczalnię ścieków; 47. Wody opadowe i roztopowe z pozostałych terenów inwestycji odprowadzać w sposób niezorganizowany na teren należący do Inwestora; 48. Wody opadowe i roztopowe z powierzchni biologicznie czynnych odprowadzać do ziemi poprzez ich naturalną infiltrację; 49. Tereny inwestycji wyposażyć w sorbenty do neutralizacji ewentualnych wycieków; 50. Powstające na etapie eksploatacji odpady magazynować w sposób selektywny, w magazynie odpadów, na oznakowanych miejscach, w specjalnych pojemnikach lub kontenerach, odpornych na działanie chemiczne odpadów, oznaczonych kodami odpadów; 51. Wszystkie odpady niebezpieczne powstające na etapie eksploatacji przedmiotowego zakładu magazynować w szczelnych, atestowanych pojemnikach, odpornych na działanie fizyko-chemiczne odpadu, oznaczonych kodami odpadów; 52. Miejsca magazynowania odpadów zabezpieczyć przed dostępem osób postronnych i zwierząt; 53. Powstające odpady przekazywać wyspecjalizowanym firmom posiadającym stosowne zezwolenia w zakresie gospodarki odpadami; 54. Na bieżąco prowadzić ilościową i jakościową ewidencja odpadów. III. Wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1, w szczególności w projekcie budowlanym: 1. Do podczyszczania ścieków przemysłowych z terenów szczelnie utwardzonych, tj. sektora przyjmowania pojazdów, sektora magazynowania przyjętych pojazdów, podstawowych ciągów komunikacyjnych oraz połaci dachów budynków zaprojektować separator substancji ropopochodnych o przepływie ok. 3 l/s; 2. Jako odbiornik ścieków przemysłowych z terenów szczelnie utwardzonych, tj. z sektora przyjmowania pojazdów, sektora magazynowania przyjętych pojazdów, podstawowych ciągów komunikacyjnych oraz połaci dachów budynków zaprojektować zbiornik odparowujący o uszczelnionym dnie i bokach, o pojemności nie mniejszej niż 24,01 m3; 3. Dostosować budynek przeznaczony na stację demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji i zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, w taki sposób, aby izolacyjność akustyczna wypadkowa ścian była nie mniejsza niż 23 dB, a dachu nie mniejsza niż 18 dB; 4. Dostosować budynek przetwarzania odpadów szkła i kabli, w taki sposób, aby izolacyjność akustyczna wypadkowa ścian była nie mniejsza niż 21 dB, a dachu 18 dB; 5. Zaprojektować następujące źródła emisji substancji pyłowych i gazowych do powietrza: a) emitor odprowadzający spaliny z kotła centralnego ogrzewania o mocy 38 kW (ogrzewanie pomieszczenia socjalno-biurowego) z wylotem zadaszonym, na wysokości nie mniejszej niż 9 m i o średnicy ok. 0,32 m. IV. Przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia: 1. tzw. ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; 2. postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ odwoławczy tytułem wstępu wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] Wójt Gminy Z., po rozpatrzeniu wniosku J. M. - właściciela Przedsiębiorstwa A, orzekł o odmowie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację powyższego przedsięwzięcia. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że z uwagi na rodzaj, charakter i zakres inwestycji mieszkańcy miejscowości B. będą narażeni na wszelkie uciążliwości związane z jej funkcjonowaniem (hałas, zapylenie itp.), co narusza zasady współżycia społecznego. Ponadto planowana inwestycja stanowi zagrożenie dla zdrowia mieszkańców oraz środowiska przyrodniczego. Odwołanie od tej decyzji Wójta Gminy Z. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. złożył J. M. - właściciel Przedsiębiorstwa A, zaś Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia Wójtowi Gminy Z., wskazując, że sprzeciw mieszkańców nie może stanowić jedynej przesłanki odmowy ustalenia uwarunkowań środowiskowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia [...] sygn. akt II SA/Łd 354/15 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że wydanie decyzji określonej art. 138 § 2 k.p.a. stanowi wyłom od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy i dopuszczalne jest wyjątkowo i to tylko wtedy, gdy zaistnieją ustawowe przesłanki do jej wydania, gdyż zgodnie z ustanowioną w art. 15 k.p.a. a doprecyzowaną w art. 127 k.p.a. zasadą dwuinstancyjności, każda sprawa administracyjna winna podlegać dwukrotnemu merytorycznemu rozstrzygnięciu, przez dwa różne organy administracji publicznej. W ocenie sądu nie sposób zgodzić się z organem II instancji, iż wykazał zaistnienie przesłanek wymienionych wart. 138 § 2 k.p.a. Organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną jedynie wówczas, gdy organ I instancji z powodu naruszenia przepisów postępowania w ogóle nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, albo przeprowadził je w taki sposób, że konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. To organ odwoławczy ma podjąć wszelkie możliwe kroki w celu merytorycznego załatwienia sprawy, a nie uwalniać się od obowiązku orzekania, przekazując sprawę organowi I instancji. Jednocześnie ma prawo do tego, aby własne orzeczenie, którego nieodłączną częścią jest uzasadnienie, sformułować w taki sposób, który doprowadzić do usunięcia niektórych wad uzasadnienia orzeczenia organu I instancji. W dalszej kolejności Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wyjaśniło, że przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko nie są wyodrębniane poprzez wskazanie ogólnych kryteriów, a poprzez indywidualne ich wyliczenia. Taką konstrukcję przyjmuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jednolity: Dz. U. z 2016r. poz. 71). Planowane przedsięwzięcie wymienione jest w § 2 ust. 1 pkt 42 i pkt 45 oraz w § 3 ust. 1 pkt 80 i pkt 81 tego rozporządzenia: • stacje demontażu w rozumieniu ustawy z dnia 20 stycznia 2005r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. z 2015r. poz. 140 i 933) - § 2 pkt 42; • zakłady przetwarzania: a) w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. z 2013r. poz. 1155 z późn. zm.), w których jest przetwarzany zużyty sprzęt zawierający substancje lub mieszaniny niebezpieczne, b) zużytych baterii lub zużytych akumulatorów, o których mowa w art. 63 ust.1pkt 2 lub ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009r. o bateriach i akumulatorach (Dz. U. z 2015r. poz. 687 i 1688), prowadzące przetwarzanie i recykling zużytych baterii i akumulatorów stanowiących odpad niebezpieczny;- § 2 pkt 45; • instalacje związane z odzyskiem lub unieszkodliwianiem odpadów, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 41-47, z wyłączeniem instalacji do wytwarzania biogazu rolniczego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne o zainstalowanej mocy elektrycznej nie większej niż 0,5 MW lub wytwarzających ekwiwalentną ilość biogazu rolniczego wykorzystywanego do innych celów niż produkcja energii elektrycznej, a także miejsca retencji powierzchniowej odpadów oraz rekultywacja składowisk odpadów - § 3 pkt 80; • punkty do zbierania lub przeładunku złomu - § 3 pkt 81. Organ II instancji podkreślił, iż w tym stanie rzeczy nie może budzić wątpliwości, że planowana zmiana sposobu użytkowania budynków magazynowo-gospodarczych na stację demontażu pojazdów i zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego wraz z uruchomieniem zakładu przetwarzania odpadów wraz z niezbędną infrastrukturą należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko wymienionych w § 2 ust. pkt 42 i pkt 45 rozporządzenia oraz do mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 80 i pkt 81 rozporządzenia. Z tego też względu inwestor, stosownie do brzmienia art. 74 ust. 1 pkt 1 ustawy zobowiązany był dołączyć do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Bezspornym jest, że postępowanie poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji jest postępowaniem, w którym prowadzona jest ocena oddziaływania na środowisko, a tym samym, stosownie do treści art. 79 ust. 1 ustawy, postępowanie to toczy się z udziałem społeczeństwa. W rozpatrywanej sprawie postępowanie inwestor złożył raport oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania budynków magazynowo-gospodarczych na stację demontażu pojazdów i zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego wraz z uruchomieniem zakładu przetwarzania odpadów wraz z niezbędną infrastrukturą opisuje wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Z treści "Raportu" wynika, że przeprowadzona analiza wpływu na poszczególne elementy środowiska wskazuje, że przedsięwzięcie wykonane i eksploatowane zgodnie z założeniami zamieszczonymi w tym opracowaniu, nie będzie stanowić znacznego źródła oddziaływania na środowisko. Przedmiotowy raport, przed wydaniem zaskarżonej decyzji, był przedmiotem uzgodnienia dokonanego w trybie art. 106 k.p.a. przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. oraz poddany został opiniowaniu przez Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z.. Zarówno w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. (postanowienie z dnia [...] nr [...]), jak też w opinii sanitarnej Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. (opinia z dnia [...] nr [...]) zawarte zostały warunki, których dotrzymanie przez inwestora gwarantuje spełnienie wymogów w zakresie ochrony środowiska. Organ odwoławczy wskazał, iż w toku postępowania wyjaśniającego w przedmiotowej sprawie ustalono, że działki inwestycyjne oraz tereny bezpośrednio z nimi sąsiadujące nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Tereny znajdujące się w kierunku północnym i północno-wschodnim od planowanego terenu inwestycji, położone po obu stronach drogi wojewódzkiej Nr 702 stanowią tereny zabudowy jednorodzinnej, tereny położone w kierunku południowym należą do Skarbu Państwa (budynek Poczty Polskiej). Tereny położone na zachód od terenu planowanej inwestycji to tereny rolne i leśne. Najbliższa zabudowa mieszkaniowa znajduje się na działce o nr ewid. 404, w odległości ok. 20 m od działek o nr ewid. 370/1, 370/2, 370/3 oraz w odległości ok. 60 m od działki o nr ewid. 362/2. Łączna powierzchnia terenu działek, na których będzie realizowane przedsięwzięcie, zgodnie z przedstawionym wypisem z rejestru gruntów, wynosi ok. 1,3788 ha. Aktualny bilans terenu przedstawia się następująco: - budynek przeznaczony do zmiany sposobu użytkowania na stację demontażu pojazdów oraz zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego - ok. 306 m2, - wiata magazynowa - ok. 108 m2, - budynek gospodarczy przeznaczony do zmiany sposobu użytkowania (w którym będzie odbywało się przetwarzanie odpadów szkła oraz kabli) - ok. 684 m2, - wiata, w której będą magazynowane odpady do produkcji paliwa alternatywnego - ok. 80 m2, - wiata, w której będzie znajdował się młyn do produkcji paliwa alternatywnego - ok. 80 m2, - waga najazdowa - ok. 30 m , - budynek mieszkalny - ok. 242 m , - tereny utwardzone - ok. 3600 m , - tereny zielone - ok. 8658 m . Bilans terenu po realizacji planowanego przedsięwzięcia będzie przedstawiał się następująco: - budynek stacji demontażu pojazdów oraz zakładu przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego - ok. 306 m2, - wiata magazynowa - ok. 108 m , - budynek w którym będzie prowadzone przetwarzanie odpadów szkła oraz kabli - ok. 684 m2, - wiata, w której będą magazynowane odpady do produkcji paliwa alternatywnego - ok. 80 m2, - wiata, w której będzie znajdował się młyn do produkcji paliwa alternatywnego - ok. 80 m2, - waga najazdowa - ok. 30 m , - budynek mieszkalny - ok. 242 m2, - tereny utwardzone - ok. 8389 m , - tereny szczelnie utwardzone - ok. 1134 m , - tereny zielone - ok. 2735 m . Ponadto na przedmiotowym terenie znajduje się separator substancji ropopochodnych o przepustowości ok. 1,5 l/s oraz zbiornik na ścieki technologiczne o pojemności ok. 18 m3. Teren inwestycji jest ogrodzony (betonowy płot o wysokości ok. 2 m) oraz wyposażony w instalacje: elektryczną i wodociągową. Wjazd na teren inwestycji odbywał się będzie wjazdem od strony ul. Z.. Budynek przeznaczony do zmiany sposobu użytkowania na stację demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji, zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz pomieszczenie magazynowe to budynek parterowy, bez stropu i podpiwniczenia, wykonany w technologii tradycyjnej, murowany. Dach obiektu jest dachem dwuspadowym. Budynek posiada wentylację grawitacyjną, przy zastosowaniu kominowego sytemu wymiany powietrza. Powierzchnia zabudowy obiektu wynosi ok. 306 m2, natomiast wysokość budynku to ok. 4,50 m. W budynku tym, w ramach realizacji planowanego przedsięwzięcia zostanie wykonana betonowa posadzka, wyposażona w system kanalizacji przemysłowej. Budynek, w którym prowadzone będzie przetwarzanie szkła oraz kabli (budynek przeznaczony do zmiany sposobu użytkowania) jest obiektem jednokondygnacyjnym, wykonanym w sposób tradycyjny, murowany, z dwuspadowym dachem, wykonanym z blachy falistej. Powierzchnia zabudowy budynku wynosi ok. 684 m2, średnia wysokość budynku to ok. 3,00 m. Przedsięwzięcie będzie realizowane poza miejscem występowania obszarów wodno-błotnych oraz obszarów o płytkim zaleganiu wód podziemnych. W zasięgu oddziaływania inwestycji i w jej najbliższej okolicy nie występują uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej. Dla rejonu lokalizacji przedsięwzięcia nie wyznaczono obszarów ochrony krajobrazu kulturowego, a także obszarów ochrony konserwatorskiej. Przedmiotowe przedsięwzięcie zlokalizowane jest poza obszarami chronionymi na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r., poz. 627 ze zm.). Najbliżej zlokalizowanymi obszarami chronionymi są: - rezerwat przyrody A, w odległości ok. 3,41 km, - rezerwat przyrody B, w odległości ok. 4,42 km, - rezerwat przyrody C, w odległości ok. 7,82 km, - rezerwat przyrody D, w odległości ok. 8,17 km, - Park Krajobrazowy A, w odległości ok. 8,17 km, - Park Krajobrazowy B, w odległości ok. 5,80 km oraz obszary należące do europejskiej sieci ekologicznej Natura 2000: - obszar mający znaczenie dla Wspólnoty A, w odległości ok. 7,81 km, - obszar mający znaczenie dla Wspólnoty B, w odległości ok. 8,17 km, - obszar mający znaczenie dla Wspólnoty C, w odległości ok. 9,71 km. Z uwagi na rodzaj i charakterystykę, skalę inwestycji oraz odległość od obszarów chronionych, planowane przedsięwzięcie nie będzie miało znaczącego negatywnego oddziaływania na cele ochrony, przedmioty ochrony, integralność obszarów i spójność europejskiej sieci ekologicznej Natura 2000. Raport o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko zawiera analizę wpływu inwestycji na jednolite części wód powierzchniowych i podziemnych (JCWP i JCWPd). Uznać należy, że przyjęte rozwiązania techniczne i technologiczne zarówno na etapie realizacji, eksploatacji i likwidacji z zakresu ochrony środowiska (w tym głównie z zakresu gospodarki wodno-ściekowej oraz gospodarki odpadami) nie będą przyczyniać się do pogorszenia stanu środowiska - w tym także środowiska gruntowo-wodnego - oraz warunków i jakości życia ludzi. Realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia nie stanowi zatem zagrożenia dla osiągnięcia celów środowiskowych JCWP i JCWPd określonych w Ramowej Dyrektywie Wodnej. Oddziaływanie na środowisko wodno-gruntowe, w tym na jednolitą część wód powierzchniowych (JCWP) M. od źródeł do dopływu z B. o kodzie: [...] i jednolitą część wód podziemnych - JCWPd nr [...] - Region Środkowej W. nie przyczyni się do możliwości nieosiągnięcia celów środowiskowych przyjętych w "Planie gospodarowania wodami w dorzeczu W. (M.P. z 201 lr., Nr 49, poz. 549). Planowana inwestycja nie jest zaliczana do zakładów o zwiększonym, czy też dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. Na terenie planowanego przedsięwzięcia nie będą magazynowane substancje, które kwalifikowałyby przedmiotowy zakład do zakładów o zwiększonym, bądź o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej wg Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 9 kwietnia 2013r. w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (Dz.U.2013.1479). Planowana inwestycja nie spowoduje negatywnych oddziaływań pomiędzy poszczególnymi elementami środowiska. W normalnych warunkach eksploatacji przedsięwzięcia nie wystąpią ponadnormatywne uciążliwości dla środowiska i warunków życia ludzi oraz nie zostaną naruszone interesy osób trzecich. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wskazało, iż podkreślenia wymaga także fakt, że Wójt Gminy Z. zawiadomieniem z dnia [...], działając na podstawie art. 29, 30 i 33 ustawy z dnia 3 października 2008r. poinformował o postępowaniu z udziałem społeczeństwa w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wyznaczając jednocześnie termin składania uwag i wniosków. W toku prowadzonego postępowania z udziałem społeczeństwa (termin wnoszenia uwag i wniosków 25 lipca - 18 sierpnia 2014r.) do Urzędy Gminy Z. wpłynęły protesty mieszkańców: - interpelacja radnego P. G. z dnia 11 sierpnia 2014r., - wniosek Sołtysa Sołectwa B. W. Z. z dnia 18 sierpnia 2014r., - wniosek D. S. z dnia 18 sierpnia 2014r., - wniosek D. Ł. z dnia 20 sierpnia 2014r. (wniosek złożony po terminie 21-dniowym), - uchwała Sołectwa B. z dnia 13 sierpnia 2014r. wyrażająca sprzeciw mieszkańców - protokół przekazany 18 sierpnia 2014r. Obwieszczeniem z dnia 15 grudnia 2014r. Wójt Gminy Z. ponownie poinformował społeczeństwo o możliwości składania uwag i wniosków w przedmiotowym postępowaniu, wyznaczając nowy termin - od 16 grudnia 2014r. do 5 stycznia 2015r. W wyznaczonym terminie do Urzędy Gminy Z. wpłynęły: - interpelacja radnego P. G. z dnia 5 stycznia 2015r., - wniosek Stowarzyszenia A. z dnia 4 stycznia 2015r., - wniosek Sołtysa Sołectwa B. W. Z. z dnia 2 stycznia 2015r., - wniosek T. Z. oraz B. K. - data dostarczenia do urzędu 7 stycznia 2015r. (wniosek złożony po terminie), - pismo Komisji Rolnictwa i Ochrony Środowiska Rady Gminy Z. z dnia 7 stycznia 2015r. (wniosek złożony po terminie), - wniosek Sołtysa Sołectwa B. z dnia [...] występującego w imieniu mieszkańców - podpisy w załączeniu do wniosku (wniosek złożony po terminie). Ponadto strony prowadzonego postępowania w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wniosły uwagi do akt sprawy: - wniosek D. Ł. z dnia 29 stycznia 2015r. wnoszący uwagi do raportu o oddziaływaniu na środowisko, - wniosek M. M. z dnia 29 stycznia 2015r. wnoszący uwagi do raportu o oddziaływaniu na środowisko. Działając w imieniu mieszkańców sołectwa B. (6 podpisów mieszkańców) mieszkańcy wystosowali list otwarty do Wójta będący protestem przeciwko planowanej instalacji. Uwagi i wnioski składane w toku prowadzonego postępowania administracyjnego dotyczyły głównie następujących kwestii: - lokalizacja przedsięwzięcia stoi w sprzeczności z obszarem ochrony uzdrowiskowej A - przedsięwzięcie będzie powodowało zanieczyszczenie terenów sąsiednich pyłami, oparami węglowodorów itp. - działalność wpłynie na ponadnormatywną emisję hałasu na terenach sąsiednich, - w rejonie planowanego przedsięwzięcia znajduje się siedlisko bobrów. Organ odwoławczy zaznaczył, iż podnoszone we wnioskach mieszkańców wątpliwości związane z potencjalnym negatywnym oddziaływaniem na środowisko wyeliminowane zostaną poprzez zastosowanie rozwiązań pozwalających na ograniczenie emisji do środowiska, wskazanych m.in. w proponowanych przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. rozwiązaniach organizacyjnych i technologicznych, które umożliwią zachowanie obowiązujących standardów określonych w przepisach odrębnych: - w celu ograniczenia emisji hałasu podczas prac związanych z demontażem pojazdów wszelkie czynności prowadzone będą wewnątrz budynków przy zamkniętych bramach, - praca kruszarki do gruzu ograniczona została do lh w ciągu dnia, młyna do produkcji paliwa alternatywnego do 4 h w porze dnia, - poziom mocy akustycznej kruszarki nie może przekroczyć 110 dB, a jej lokalizacja winna znajdować się jak najdalej od terenów podlegających ochronie akustycznej, - poziom mocy akustycznej młyna nie może przekroczyć 85 dB, a jego lokalizację należy wyznaczyć w południowo-zachodniej granicy działki, - załadunek i wyładunek materiału należy prowadzić przy południowo-wschodniej granicy działki, nie przekraczając 4 h pracy ładowarki, - ograniczyć wjazd na teren inwestycji pojazdów ciężarowych dowożących i wywożących materiał z terenu zakładu do 10 h w porze dnia, - zapewnić wskazaną izolacyjność ścian i dachu adaptowanych budynków, tak aby zachowane zostały standardy akustyczne, - odpady gruzu przed rozładowaniem z pojazdów i kontenerów, a także podczas kruszenia zwilżać wodą. Nadto na potrzeby sporządzanej dokumentacji wykonana została inwentaryzacja przyrodnicza (wskazano m.in. na występowanie zinwentaryzowano siedem gniazd ptaków z rodziny wróblowatych i jedno gniazdo gatunku z rodziny drozdowatych należące prawdopodobnie do kwiczoła), która została zaakceptowana przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł., jako wykonana nieprawidłowo. W rozpatrywanej sprawie także wydanie przez Ministra Zdrowia decyzji o możliwości prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego na terenie uznanym za obszar ochrony uzdrowiskowej A (obejmującym także sołectwo B.), nie wyklucza możliwości wydania w tej sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Decyzja ta nie jest bowiem równoznaczna z nadaniem danemu obszarowi status obszaru ochrony uzdrowiskowej. Do tego, zgodnie z art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r. poz. 651 z późn. zm.) wymagane jest rozporządzenie Rady Ministrów. Dalej organ II instancji wskazał, że odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia może nastąpić w przypadku: • niezgodności lokalizacji planowanego przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jeżeli został on uchwalony (art. 80 ust. 2 ustawy); • odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia, przez właściwe organy ochrony środowiska oraz organy państwowej inspekcji sanitarnej (art. 77 ust. 1 ustawy); • gdy z postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie niż proponowany, a wnioskodawca nie zgadza się na ten, wskazany przez organ, wariant dopuszczony do realizacji (art. 81 ust. 1 ustawy). • gdy organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia, jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, o ile nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 34 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (art. 81 ust. 2 ustawy). Kolegium wskazało, że w rozpatrywanej sprawie, na co już zwracało uwagę w decyzji z dnia [...] nr SKO. [...], żaden z opisanych wyżej przypadków nie zachodzi. Nadmienić ponadto należy, że w uzasadnieniu do decyzji Wójt Gminy Z. wskazał, że sporządzony raport i jego kilkakrotne uzupełnienia, w ocenie organu prowadzącego postępowanie jest dokumentem sporządzonym zgodnie z art. 66 ustawy i jako podstawowy dokument w sprawie został oceniony przez organ orzekający i stanowił podstawę dokonania uzgodnień z RDOŚ i podstawę wydania pozytywnej opinii przez właściwy organ sanitarny. Wyspecjalizowane organy nie zakwestionowały wyników badań ani ocen w nim zawartych, co również zostało wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Mimo tego, Wójt Gminy Z. stwierdził, że mieszkańcy miejscowości B. będą narażeni na wszelkie uciążliwości związane z funkcjonowaniem instalacji (hałas, zapylenie itp.), co naruszy zasady współżycia społecznego. Ponadto zdaniem Wójta inwestycja stanowi zagrożenie ryzykiem zdrowotnym, ekologicznym, a także jest ingerencją w środowisko przyrodnicze. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. analizując materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowym postępowaniu nie stwierdziło, aby wskazane w uzasadnieniu decyzji zagrożenia miały wystąpić. Ponadto warunki realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia określone w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł. oraz w niniejszej decyzji w pełni zabezpieczają przed możliwością wystąpienia ponadnormatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w tym zdrowie mieszkańców. Decyzja uwzględnia także fakt, że teren inwestycji zlokalizowany jest w sąsiedztwie rzeki D.. Z tego względu w pkt II.9 decyzji zobowiązano inwestora do utrzymywania szczelności istniejącego ogrodzenia betonowego wzdłuż południowej granicy terenu inwestycji, zapobiegając wnikaniu zwierząt od strony terenów podmokłych wzdłuż rzeki. Kwestionowana zaś przez strony postępowania odległość inwestycji od rzeki, podana w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, nie przesądza o wadliwości ustaleń dokonanych przez autora tego opracowania. W rozpatrywanej sprawie nie można bowiem pominąć faktu, że przedmiotem zaskarżonej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest zmiana sposobu użytkowania istniejących budynków magazynowo-gospodarczych. Jak natomiast wynika z treści powołanego raportu (str. 48) "rzeka D. znajduje się ok. 0,50 km na południe od miejsca inwestycji", co należy rozumieć jako miejsce usytuowania budynków, w których przewidziano realizację przyszłej inwestycji, nie zaś jako granice terenu inwestycji opisanego jako działki nr ewid. 362/2, 370/1, 370/2, 370/3 oraz 372. Na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. skargi do sądu administracyjnego złożyli D. Ł. (skarga zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Łd 439/16) oraz M. M. (skarga zarejestrowana pod sygnaturą akt II SA/Łd 440/16). Oboje skarżący zarzucili organowi odwoławczemu naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, mających wpływ na treść decyzji zarzucając zaskarżonej decyzji: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego to art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy poprzez wydanie zaskarżonej decyzji mimo, ze w raporcie o oddziaływaniu inwestycji na środowisko nie przedstawiono pełnego i wyczerpującego opisu racjonalnego wariantu alternatywnego oraz 81 ust. 3 ustawy poprzez wydanie zaskarżonej decyzji mimo braku szczegółowej analizy i wniosków w zakresie potencjalnego wpływu inwestycji na osiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza. Skarżący w uzasadnieniu tego zarzutu podkreślili wagę prawidłowego i rzetelnego określenia i rozważenia elementów racjonalnego wariantu alternatywnego i podnieśli, że nie jest nim określenie alternatywnego sposobu ogrzewania budynków, wskazali na konieczność poszukiwania alternatyw technicznych, lokalizacyjnych, technologicznych dla tych rozwiązań, jakie zaproponował Inwestor. Ponadto w raporcie brak jest szczegółowej analizy i wniosków w zakresie potencjalnego wpływu przedsięwzięcia na osiągnięcie (lub nieosiągnięcie) celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza. Brak takiej analizy jest zasadniczą przeszkodą do wydania pozytywnego uzgodnienia poprzez wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Stanowi to naruszenie wymogów określonych w art. 81 ust. 3 ustawy. 2) naruszenie przepisów postępowania, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 7 w związku z art. 77 § 1 w związku z art. 80 w związku z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieustalenie odległości rzeki D. od miejsca planowanej inwestycji i oparcie się na błędnej informacji zawartej w Raporcie, iż rzeka przepływa w odległości 500m od planowanej inwestycji, mimo wyraźnego zarzutu stron postępowania, iż odległość ta wynosi ok. 50 metrów od planowanego przedsięwzięcia; 2) brak dokonania samodzielnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy i oparcie się wyłącznie na wnioskach organów uzgadniających, tj. opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z. oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Ł.; b) art. 85 ust. 2 pkt 1 ustawy w zw. z art. 77 i 107 § 2 i 3 k.p.a. poprzez brak szczegółowej analizy uwag i wniosków stron zebranych w toku konsultacji społecznych; c) art. 29 i art. 30 ustawy poprzez brak odniesienia się Organu do uwag społeczeństwa zgłoszonych w toku konsultacji, a co za tym idzie, faktyczne uniemożliwienie czynnego uczestnictwa okolicznej społeczności w postępowaniu administracyjnym; d) art. 10 k.p.a. poprzez nieprawidłowe ograniczenie kręgu stron postępowania administracyjnego wyłącznie do właścicieli nieruchomości sąsiadujących z inwestycją, podczas gdy obszar oddziaływania inwestycji jest znacznie szerszy; e) art. 15 k.p.a. poprzez pominięcie przez Organ, iż Wójt Gminy Z. nie rozpatrzył złożonych przez strony postępowania administracyjnego wniosków dowodowych i nie wziął pod uwagę przy wydawaniu decyzji złożonych do akt sprawy materiałów, podczas gdy Organ był zobowiązany ponownie merytorycznie rozstrzygnąć sprawę, a więc rozpatrzyć wszystkie żądania stron i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swojej decyzji, co w rezultacie skutkowało niewyjaśnieniem stanu faktycznego sprawy. Skargi zawierają też zarzut nieuwzględnienia przez organ wyjątkowych walorów uzdrowiskowych terenów Gminy oraz rozpoczęcia prac nad miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Na tej podstawie skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji. Zarówno D. Ł., jak i M. M. wnieśli o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedziach na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o ich oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko. Na rozprawie w dniu 4 listopada 2016 roku sąd postanowił o połączeniu spraw ze skarg D. Ł. i M. M. w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014r. poz. 1647) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi, normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga podlega oddaleniu stosownie do art. 151 p.p.s.a. Oceniając skargi w granicach tak określonej kognicji sądu administracyjnego należy je uznać za uzasadnione, a zarzuty za trafne w zasadniczej osnowie, zwłaszcza co do naruszenia przepisów prawa materialnego. Na wstępie wyjaśnić trzeba, że nietrafny jest zarzut naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania. Skarżący D. Ł. wiąże ten zarzut z nierozstrzygnięciem o całości wniosków dowodowych i argumentów stron na etapie postępowania odwoławczego, zaś M.M. z niepoddaniem weryfikacji obydwu instancji wniosków składanych na etapie postępowania odwoławczego. Otóż ewentualny brak oceny wniosków dowodowych nie przesądza o naruszeniu art. 15 k.p.a., a jest uchybieniem zasadom dowodowym wyrażonym w art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. . Zasada dwuinstancyjności generalnie nie uniemożliwia uzupełnienia materiału dowodowego na etapie postępowania odwoławczego (art. 136 k.p.a.). Właśnie z zasady merytorycznego rozstrzygania przez organ odwoławczy wynika obowiązek samodzielnego dokonywania ustaleń i weryfikowania materiału dowodowego. Nie każdy nowy dowód skutkuje koniecznością przekazani sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Nie może też odnieść skutku zarzut naruszenia art. 10 k.p.a., skarżący nie wykazali wpływu ewentualnych naruszeń w tym zakresie na wynik postępowania. Sąd nie podziela też zarzutu niewskazania w uzasadnieniu zaskarż onej decyzji wniosków i uwag stron oraz sposobu ich uwzględnienia,. Uzasadnienie w tym zakresie jest owszem, lakoniczne, ale daje obraz składanych zastrzeżeń lokalnej społeczności. Nie może również odnieść skutku zarzut pominięcia walorów uzdrowiskowych, pozostaje on bezskuteczny dopóki bowiem walory środowiskowe nie przyjmą postaci obszaru szczególnie chronionego prawem. O zasadności skarg natomiast zdecydowały poniższe względy: Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena prawidłowości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., którą Kolegium uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy Z. z dnia [...] oraz określiło środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pn. "Zmiana sposobu użytkowania budynków magazynowo-gospodarczych na stację demontażu pojazdów i zakład przetwarzania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego wraz z uruchomieniem zakładu przetwarzania odpadów wraz z niezbędną infrastrukturą", realizowanego w miejscowości B., przy ul. A, na działkach o nr ewid. 362/2, 370/1, 370/2, 370/3 oraz 372, w gminie Z.. Na wstępie należy wyjaśnić, że postępowanie prowadzące do wydania decyzji środowiskowej regulują przepisy powołanej już wcześniej ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. W ramach postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań ustala się i ocenia bezpośredni oraz pośredni wpływ przedsięwzięcia na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływania między tymi elementami, dostępność do złóż kopalni oraz możliwości i sposoby zapobiegania i ograniczenia negatywnego oddziaływania na środowisko, a także wymagany zakres monitoringu (art. 62 ustawy). Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa więc wyłącznie wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko i wymagania, jakie powinny być spełnione, by zminimalizować skutki negatywnego wpływu na środowisko czynników dla niego szkodliwych. Ustawodawca określił precyzyjnie katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia, mianowicie organ może odmówić wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jedynie w razie: 1) niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) odmowy uzgodnienia warunków realizacji bądź wydania negatywnej opinii, przez organy o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy środowiskowej, 3) braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1 ustawy środowiskowej), 4) gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2 ustawy środowiskowej). Z unormowań ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku wynika, iż podstawowym elementem postępowania w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia jest ocena oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. W sprawie nie ulega wątpliwości, iż planowana inwestycja została – na mocy § 2 ust. 1 pkt 42 i pkt 45 oraz § 3 ust. 1 pkt 80 i pkt 81 rozporządzenia – zakwalifikowana do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Podstawę oceny oddziaływania inwestycji na środowisko stanowi zatem raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, stosownie do art. 74ust.1 pkt 1 ustawy. Raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stanowi kluczowy dowód w sprawach dotyczących ustalenia środowiskowych uwarunkowań danego przedsięwzięcia. W konsekwencji organy administracji mają obowiązek ocenić na podstawie art. 80 k.p.a. jego wartość dowodową. Zadaniem organu prowadzącego postępowanie jest sprawdzenie zawartości raportu w kontekście spełnienia wymogów formalnych i merytorycznych. W szczególności organ powinien ustalić, czy opracowany raport zawiera komplet niezbędnych informacji pozwalających na ocenę przedsięwzięcia i jego oddziaływania na środowisko oraz informacji identyfikujących rodzaj i skalę skutków środowiskowych oraz społecznych. Ustalenia w nim zawarte mogą służyć wydaniu decyzji tylko wtedy, gdy raport jest rzetelny, spójny oraz wolny od niejasności i nieścisłości (por.: wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 1858/13). Wśród niezbędnych elementów raportu ustawa wymienia w art. 66 ust.1 pkt 5 opis analizowanych wariantów, w tym a)wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz wariantu alternatywnego, b) wariantu najkorzystniejszego dla środowiska wraz z uzasadnieniem ich wyboru. Równie istotne jest określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów, w tym również w przypadku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, a także możliwego transgranicznego oddziaływania na środowisko (pkt6), uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu, ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko, w szczególności na: ludzi, rośliny, zwierzęta, grzyby i siedliska przyrodnicze, wodę i powietrze, powierzchnię ziemi, z uwzględnieniem ruchów masowych ziemi, klimat i krajobraz, dobra materialne, krajobraz, wzajemne oddziaływanie pomiędzy powyższymi elementami (pkt 7) W orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz w orzecznictwie TSUE przyjmuje się, że opracowanie raportu z naruszeniem art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy o udostępnianiu informacji uznaje się za tego rodzaju wadę postępowania dowodowego, która nie może być konwalidowana i zawsze stanowi naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (por.: wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 2916/12). Dlatego inwestor jest obowiązany przedłożyć taki raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w którym zostanie rzetelnie przedstawiona analiza wszystkich wariantów, o których mowa w cytowanym art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy , a nie tylko wariantu, którym z przyczyn oczywistych inwestor jest zainteresowany. Warianty realizacji przedsięwzięcia stanowią jeden z najważniejszych środków oceny oddziaływania na środowisko. Raport powinien zawierać opis trzech wariantów. W opisie poszczególnych wariantów powinny być zachowane jednakowe proporcje. Nie jest dopuszczalna sytuacja, w której raport obejmuje przede wszystkim analizę oddziaływania na środowisko wariantu proponowanego przez wnioskodawcę i marginalnie analizuje pozostałe warianty. Wszystkie warianty powinny zawierać analizę oddziaływania na poszczególne elementy środowiska, zgodnie z przytoczonym brzmieniem art. 66 ust.1 pkt 6 i7 ustawy. Wariantowanie przedsięwzięcia nie może sprowadzać się jedynie do przedstawiania wariantów związanych z lokalizacją przedsięwzięcia. Wariantowanie może dotyczyć w szczególności: stosowania różnych technologii, skali przedsięwzięcia, rozwiązań technicznych, harmonogramu, organizacji prac związanych z realizacją i funkcjonowaniem przedsięwzięcia. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy za trafny należy uznać zarzut, że raport nie zwiera wariantu alternatywnego, odpowiadającego powyższym kryteriom. W ostatecznej wersji autor raportu jako racjonalny wariant alternatywny wskazał zmianę sposobu ogrzewania budynków, wskazując, że rodzaj planowanego przedsięwzięcia i zastosowane technologie determinują ocenę przedsięwzięcia i wykluczają możliwość rozważenia innego wariantu. Takie tłumaczenie budzi poważne wątpliwości tym bardziej, że planowane przedsięwzięcie obejmuje kilka rodzajów działalności. Warianty przedsięwzięcia nie mogą wprawdzie odbiegać od siebie w takim stopniu, który prowadziłby w rezultacie do zaproponowania do realizacji kilku różnych przedsięwzięć, powinny one jednak zawierać korektę parametrów dokonywanych w ramach planowanego przedsięwzięcia. Alternatywność to także np. ograniczenie zakresu działań. Analizowane warianty powinny się różnić przede wszystkim pod względem sposobu, w jaki przedsięwzięcie w każdym z tych wariantów będzie oddziaływać na środowisko, ponieważ ich rolą jest wskazanie alternatywnych rozwiązań pozwalających to środowisko chronić w jak najpełniejszym wymiarze (por.: wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 1605/13). Jak z powyższych uwag wynika, zawarty w raporcie wariant określony jako alternatywny nie spełnia powyższych kryteriów, jest wariantem alternatywnym pozornie. Autor raportu nie zawarł w nim bowiem żadnych innych propozycji poza zmianą sposobu ogrzewania budynków. Brak przedstawienia innego możliwego do realizacji rozwiązania funkcjonowania danego przedsięwzięcia, które stanowiłoby racjonalny wariant alternatywny musi oznaczać, że raport nie może być uznany za spełniający wymogi określone w powyższym przepisie i z tego powodu nie może stanowić podstawy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (tak WSA w W-wie w wyroku z dnia 19 kwietnia 2016r., sygn.. akt IV SA/Wa 110/16, LEX nr 2113637, por.: wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 2213/13, wyrok NSA z dnia 26 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 2032/13) Wątpliwości budzą równie ustalenia raportu co do rozprzestrzeniania się hałasu W tym zakresie raport był wprawdzie uzupełniany, ale organ nie wyjaśnił zakresu rozprzestrzeniania hałasu kruszarki, na rysunku graficznym zawarto bowiem jedynie izofonę 110dB, brak informacji o rozprzestrzenianiu się hałasu o mniejszych wartościach, generowanego przez to urządzenie. Nie wyjaśniono też wyczerpująco zarzutów dotyczących odległości inwestycji od rzeki D.. Organ odwoławczy wyraził jedynie przypuszczenie, że różnice między danymi podanymi w raporcie a danymi podnoszonymi przez stronę wynikają z faktu, że skarżący podają odległość rzeki do granicy nieruchomości, na której ma zostać zrealizowana inwestycja, a nie samej inwestycji. Należy jednak tę kwestię wyjaśnić w sposób bezsporny, chociażby z uwagi na ewentualne implikacje środowiskowe z tym związane. Bez wyjaśnienia tej kwestii nie jest możliwa pełna weryfikacja zarzutu braku szczegółowej analizy i wniosków w zakresie potencjalnego wpływu przedsięwzięcia na osiągnięcie (lub nieosiągnięcie) celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza rzeki. Trafny jest zatem także zarzut naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. Reasumując, organ odwoławczy działając zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.) i zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.) winien dokonać ponownej oceny materiału dowodowego i w zależności od wyników tej oceny dokonać jego ewentualnego uzupełnienia i wydać stosowne orzeczenie. Do organu odwoławczego należy przy tym rozstrzygniecie, czy wymagane uzupełnienie postępowania wyjaśniającego może się odbyć w trybie art. 136 p.p.s.a., i w konsekwencji, czy sprawa wymaga zwrócenia jej do organu I instancji. Zaskarżona decyzja jest decyzją reformatoryjną, orzekającą co do istoty sprawy, do której wydania uprawniały wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zawarte w wyroku z dnia 20 sierpnia 2015 roku w sprawie II SA/Łd 354/15. Z uwagi na to, że sąd wówczas oceniał decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego o charakterze procesowym (uchylającą decyzję organu i instancji i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania), nie podlegał merytorycznej ocenie sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy. Zwracając uwagę na konieczność przejęcia sprawy do merytorycznego rozpoznania, samodzielnej oceny materiału dowodowego sąd nie przesądził wówczas o treści rozstrzygnięcia, jakie może zapaść po przeprowadzeniu postępowania przez organ odwoławczy, nie przesądził w szczególności, czy zakres materiału uprawnia do wydania decyzji reformatoryjnej, nakazał jedynie przejęcie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Z uwagi na powyższe sad uchylił zaskarżoną decyzję na podstawi art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono z mocy art. 200 i 205 § 1 pp.s.a. JK