II SA/Łd 441/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. i E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A. P. W dniu 16 czerwca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu skarga J. M. i E. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie opłaty adiacenckiej. W wykonaniu zarządzenia Przewodzącego Wydziału II z dnia 17 czerwca 2016 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie zostali pouczeni, iż uiszczenie wpisu sądowego przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, stosowne wezwania skarżący odebrali osobiście w dniu 30 czerwca 2016 r. W dniu 1 lipca 2016 r. J. M. złożył pismo informując, iż rezygnuje z dalszego postępowania dotyczącego odwołania od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), zdanie pierwsze, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do opłat sądowych zaliczamy natomiast wpis i opłatę kancelaryjną, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. I jak wynika z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Czyniąc zadość przytoczonym uregulowaniom, skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jednakże pomimo pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków, wezwania sądu skarżący pozostawili bez odpowiedzi. W tej sytuacji przedmiotowa skarga jest obarczona brakami uniemożliwiającymi jej rozpoznanie w ramach postępowania sądowego. Mając na uwadze zawarte w piśmie z dnia 1 lipca 2016 r. oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi, wyjaśnić należy, iż sąd nie mógł się do niego ustosunkować merytorycznie, gdyż jak zostało wykazane skarga dotknięta jest brakami, które skutkują jej odrzuceniem. Cofnięcie skargi nie jest możliwe, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie takiej skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (postanowienie WSA w Opolu z dnia 28 czerwca 2010 r., sygn.akt I SA/Op 308/10 – dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych wszystkich względów sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. A. P.